του Κρολου Μπροσαλη απ το protagon.gr

25 2012

Κρολος ΜπροσαληςΟ Ισηπος ταν τριντα χρνων, ταν το 66 μ.Χ. μετεχε στην επανσταση των Ιουδαων εναντον της Ρμης. Οι λεγενες του στρατηγο Βεσπασιανο φτασαν σπρνοντας φωτι και σδερο. Η επανσταση κμφθηκε. Ο Ισηπος και κποιοι λλοι βρθηκαν πολιορκημνοι μσα στον περλαμπρο να της Ιερουσαλμ. Οι προμαχνες πεφταν ο νας μετ τον λλο. Στους ελχιστους που απμεναν, ο Ισηπος πρτεινε να παραδοθον. Κντεψαν να τον σφξουν επιτπου. Προτιμοσαν τον θνατο. βαλαν κλρο κι ρχισαν να σκοτνονται νας νας μεταξ τους, με τη σειρ. ταν ο Ισηπος μεινε μνος με λλον να, επανλαβε την πρταση να παραδοθον. Ο λλος δχτηκε. Βγκαν και συνελφθησαν απ τους στρατιτες του Βεσπασιανο που σκεφτταν, τι να τους κνει: Να τους εκτελσει να τους πουλσει δολους;

Ο Ισηπος ξεδιντροπα «προφτεψε» τι ο Βεσπασιανς θα γινταν αυτοκρτορας κι ο στρατηγς κολακετηκε και τον πρε στη συνοδεα του. ταν η «προφητεα» επαληθετηκε, ο Βεσπασιανς αναβθμισε τον Ισηπο σε σμβουλ του.

Στην Ιουδαα, η επανσταση αναζωπυρθηκε. Στλθηκε να την καταπνξει ο Φλβιος Ττος. Ο Ισηπος ταν μαζ του. Ξαναβρθηκε στην Παλαιστνη, αυτ τη φορ στο πλευρ των κατακτητν. Η επανσταση πνγηκε στο αμα κι ο Ττος ξεθεμελωσε την Ιερουσαλμ, μαζ με τον να. ταν το 70 μ.Χ. Ο Ισηπος αποφσισε να γρψει ιστορα. πρεπε μως να εναι ιουδακ, χωρς να θγεται η Ρμη. Και να δικαιολογεται η επανσταση του 66 αλλ και η καταστολ της το 70. Την επε «Εβρακς αρχαιτητες». ταν τοιμη το 93 μ.Χ.

http://www.protagon.gr/resources/2012-12/brousjes2-thumb-medium.jpgΣτο 12ο κεφλαιο του βιβλου του «Εβρακς αρχαιτητες», ο Ισηπος μιλ για τον Ιωννη τον Βαπτιστ. Με λεπτομρειες για τη ζω και τον θνατ του. Στο 18ο κεφλαιο, υπρχουν δυο τρεις γραμμς που, κπως ξεκρφωτα, αναφρουν τι «την εποχ εκενη ζησε ο Ιησος, νας γιος νθρωπος, αν μπορε να ονομαστε νθρωπος, επειδ κανε πργματα θαυμαστ και δδαξε τους ανθρπους και αυτο δχτηκαν με χαρ την αλθεια. Και τον ακολοθησαν πολλο Εβραοι και πολλο λληνες. ταν ο Μεσσας».

Αυτ εναι η πρτη (και για αινες μοναδικ) αναφορ στον Χριστ απ μη χριστιαν ιστορικ. Οι επμενες αναφρονταν χι στον Χριστ ως πρσωπο αλλ στον χριστιανισμ και στους χριστιανος. Οι οποοι χριστιανο γραψαν για τον Χριστ μετ το 60. Ττε υπολογζεται τι γρφτηκαν τα «πρωττυπα» Ευαγγλια. Τα «αντγραφα» που εμες γνωρζουμε, δεν εναι πιο παλι απ τον 3ο αινα μ.Χ.

Πνω σ’ αυτ τα γεγοντα στηρχθηκε ο προβληματισμς για το αν υπρξε στ’ αλθεια ο Χριστς. Το επιχερημα της λλης πλευρς εναι πως η παρξ Του αποδεικνεται απ το γεγονς τι δδεκα αγρμματοι μαθητς και καμι εξηνταρι «οπαδο» κατφεραν να διαδσουν τον χριστιανισμ στα πρατα της οικουμνης και να τον καταστσουν θρησκεα εκατομμυρων ανθρπων. Το αντεπιχερημα εναι τι ο Κομφοκιος, ο Βοδας, ο Μωμεθ προσπθησαν μνοι τους. μως ο Κομφοκιος, ο Βοδας, ο Μωμεθ δεν ταν αγρμματοι.

http://3.bp.blogspot.com/-f7Kstmmh_KA/TvcWgDtWbBI/AAAAAAAABdw/eIArdym-iQU/s1600/gennisi-xristos-xristoygenna-kathierwsi-imerominia-660.jpgΚριο χαρακτηριστικ των Σαδδουκαων ταν η εμμον στο γρμμα του Μωσακο Νμου και η απρριψη της παρδοσης. Αντπαλο τους, οι Φαρισαοι πστευαν στη θεα πρνοια, στην αιωνιτητα της κλασης, στην αθανασα της ψυχς και στην ανσταση των νεκρν. Μια τρτη ομδα, οι Εσσαοι, ζοσαν σε κοινβια, ταν προσκολλημνοι στην κοινοκτημοσνη, ποτ δεν λεγαν ψματα, απφευγαν το εμπριο και θεωροσαν την σεξουαλικ σχση αναγκαο κακ για τη διαινιση του εδους. Η συμπεριφορ τους, ταν ο Ττος κυρευσε την Ιερουσαλμ, προδκαζε την αντιμετπιση των μαρτυρων απ τους χριστιανος της διας αλλ και της μετπειτα εποχς. Σαδδουκαοι, Φαρισαοι και Εσσαοι αποτελοσαν τους τρεις θρησκευτικος πλους, γρω απ τους οποους συνασπζονταν οι Ιουδαοι της εποχς του Χριστο.

Σαδδουκαοι οι λγοι, Φαρισαοι οι πολλο, οι γραμματες ταν επαγγελματικ τξη με «ειδικτητα» στην ερμηνεα του αρχαου Νμου του Μωυσ. Ο πιο επιφανς ανμεσ τους ταν ο Χιλλ (70 π.Χ. – 10 μ.Χ.) που δδασκε τι η ζω πρπει να χαρακτηρζεται απ «αγπη προς τον νθρωπο, αγπη προς την ειρνη, αγπη προς τον Νμο». Κι ταν τον ρτησαν, τι εναι ο Νμος, αποκρθηκε: «Ο συ μισες, ετρω μη ποισεις» (,τι εσ μισες, μην το κνεις σε λλον). Συνιστοσε «να μην κρνεις τον γετον σου, πριν να μπεις στη θση του» και καθρισε επτ καννες για την ερμηνεα του Νμου, προσπαθντας να συμβιβσει τις αντιμαχμενες φατρες. Στα 30 π.Χ., ο βασιλις Ηρδης ο Μγας τον διρισε πρεδρο του Σανχεδρν (Μγα Συνδριο απ 71 τομα που ασκοσαν την αντατη θρησκευτικ και δικαστικ εξουσα επ των Εβραων αλλ που κποιες αποφσεις τους, πως η θανατικ καταδκη, πρεπε να εγκριθον απ την πολιτικ ηγεσα).

Στους τελευταους π.Χ. αινες, πλθαιναν οι προφητεες τι θα λθει ο Μεσσας και θα απαλλξει τους Ιουδαους απ την καταπεση. Οι «Ψαλμο του Σολομντα» (περπου 50 π.Χ.) προεξοφλοσαν την λευσ του. Το «Βιβλο του Ενχ» (170 με 66 π.Χ.) προφτευε τη βασιλεα των Ουρανν. Γρω στο 150 π.Χ. δημοσιετηκαν χρησμο για το διο θμα. Οι ειδικο διαβλπουν ανατολικ επιρρο απ τον Μθρα και τον Ζαρατοστρα. Οι ρεαλιστς τα αποδδουν στα πθη των Ιουδαων ετε υπ τους Σελευκδες ετε υπ τους Πρθους ετε υπ τους Ρωμαους και τα ργαν τους. δη, ο Ησαας (8ος αινας π.Χ.) εχε μιλσει για την λευσ του και τον εχε προσδιορσει τι θα προρχεται απ την βασιλικ γενι του Δαβδ. Οι ευαγγελιστς Λουκς και Ματθαος ειπθηκε τι επλεξαν την Βηθλεμ ως τπο γννησης του Ιησο του Ναζωραου, επειδ εκε ζοσαν μλη της παλις βασιλικς οικογνειας του Δαβδ. Η Βηθλεμ λλωστε ταν ξω απ τα ρια της επικρτειας του Ηρδη Αντπα, ταν διταξε την «σφαγ των νηπων».

Ο Ηρδης ο Μγας πθανε το 4 π.Χ., χρονι που προσδιορζεται και ως αυτ της γννησης του Χριστο. Με διαθκη του, η επικρτεια χωρστηκε στα τρα, να κομμτι για κθε παιδ του: Ο Φλιππος πρε την ανατολικ πλευρ (Βαταναα). Ο Ηρδης Αντπας την Πραν του Ιορδνη χρα και την Γαλιλαα, που η Τιβεριδα και η Ναζαρτ. Και ο Αρχλαος τη Σαμρεια, την Ιδουμαα και την Ιουδαα που η Βηθλεμ, η Χεβρν, η Εμμαος και ββαια η Ιερουσαλμ.

Αμσως, οι Ιουδαοι επανασττησαν ενντια στον Αρχλαο, παρ τις προτροπς του Χιλλ να διαφυλξουν την ειρνη. στησαν στρατπεδο με σκηνς γρω απ τον Να. Υπρχαν εκε και απλο προσκυνητς που εχαν φθσει απ λλες περιοχς για να γιορτσουν το Πσχα (4 π.Χ.). Τα στρατεματα του Αρχλαου δεν καναν διακρσεις. σφαξαν 3.000 ανμεσα στους οποους και τους τυχους προσκυνητς. Να σφαγ ακολοθησε ανμερα της Πεντηκοστς. Ο περβολος του Ναο πυρπολθηκε, οι θησαυρο αρπχτηκαν και πολλο Ιουδαοι αλληλοσκοτθηκαν για να γλιτσουν τα βασανιστρια.

Οργανθηκαν αντιστασιακς ομδες στα βουν και στα λαγκδια. Σκτωναν ποιον δλωνε οπαδς της Ρμης. Μια απ τις αντιστασιακς ομδες κυρευσε την πλη Σεπφωρδα, πρωτεουσα της Γαλιλαας. Επενβη ο διοικητς της Συρας, Ουρος: Με στρατ 20.000 ανδρν, εισβαλε στην Παλαιστνη και την ξεθεμελωσε, σταρωσε 2000 επανασττες και πολησε δολους 30.000 Εβραους, στασιαστς μη. Μια πρεσβεα Ιουδαων στλθηκε στη Ρμη να παρακαλσει τον αυτοκρτορα Οκταβιαν Αγουστο να τους απαλλξει απ το «βασλειο». Ο αυτοκρτορας κατργησε τον Αρχλαο και προσρτησε την Ιουδαα ως ρωμακ επαρχα διοικομενη απ επτροπο που θα αναφερταν στον διοικητ της Συρας (6 μ.Χ.).

Ο Οκταβιανς ζησε ως το 14 μ.Χ. Ο διδοχς του Τιβριος βασλευσε ως το 37 μ.Χ. οπτε δολοφονθηκε. Στυγνς δολοφνος και ημιπαρφρων, ασχολιταν με την εξλειψη κθε πραγματικο υποτιθμενου αντιπλου του στη Ρμη και φησε την Ιουδαα στην ησυχα της. Στα χρνια του σταυρθηκε ο Χριστς. Πτε μως γεννθηκε;

Οι ευαγγελιστς Λουκς και Ματθαος τοποθετον την γννηση «τις ημρες που ο Ηρδης ταν βασιλις της Ιουδαας», που σημανει πριν απ το 4 π.Χ. Ο Λουκς λει τι ο Ιησος ταν περπου τριντα χρνων, ταν τον βπτισε ο Ιωννης «το 15ο τος της βασιλεας του Τιβριου», που σημανει 28 με 29 μ.Χ., οπτε η γννηση τοποθετεται στα 2 με 1 π.Χ. Ο Λουκς αναφρει τος γννησης τη χρονι που γινε απογραφ πληθυσμο «ηγεμονεοντος της Συρας του Κυρηνου» αλλ ο Κυρνιος ταν εκε διοικητς απ το 6 ως το 12 μ.Χ., εν η συγκεκριμνη απογραφ τοποθετεται απ τον Ισηπο στα 6 με 7 μ.Χ. Πολλο πιθανολογον τι ο Λουκς συγχει την απογραφ επ Κυρνιου με εκενη επ διοικητ Συρας Σατουρννου που μνημονεεται απ τον Τερτυλλιαν. Αυτ μως γινε το 8 – 7 π.Χ., οπτε η γννηση τοποθετεται πριν απ το 6 π.Χ.

http://2.bp.blogspot.com/-dnpPIY9uaeU/TcE7gL_3fnI/AAAAAAAAJdQ/0tf54Th2DuE/s1600/gennisi_1.jpgΔιακσια χρνια αργτερα, ο Κλμης ο Αλεξανδρες (150 – 215 μ.Χ.) συγκντρωσε λες τις πολλς απψεις και αποφνθηκε τι ο Ιησος γεννθηκε στις 17 Νοεμβρου του 3 π.Χ. λλοι τοποθετον την γννηση στις 19 Απριλου και λλοι στις 20 Μαου. Στην αρχ, η γννηση γιορταζταν την 6η Ιανουαρου. Στα 354, η Ρμη και λλες εκκλησες της Δσης επλεξαν την 25η Δεκεμβρου. Οι ανατολικς εκκλησες κατηγρησαν τις δυτικς για παραχωρσεις στην ειδωλολατρα αλλ περ τα τλη του αινα προσχρησαν κι αυτς στην 25η Δεκεμβρου. Υπρχε λγος:

Η χριστιανικ θρησκεα εχε να παλψει και με τις βαθι ριζωμνες αρχαες δοξασες που αποδεικνονταν πολ πιο επικνδυνος εχθρς απ τους παλιος αυτοκρτορες των εποχν των διωγμν. Με την επικρτηση του χριστιανισμο, η πρωτοχρονι μεταφρθηκε στις 6 Ιανουαρου, ημρα των Φτων και της πνευματικς γννησης του Χριστο. Η εμφνιση του Θεανθρπου ταν νας καλς λγος για να προυν δρμο οι ψυχς των νεκρν. Εξαφανζονταν, λοιπν, στις 6 κι χι στις 8 Ιανουαρου, πως πρσβευε η λακ αντληψη των Ρωμαων. Ο κριος αντπαλος του χριστιανισμο, ο Μθρας, ταν ο ανκητος θες λιος του οποου τη γννηση γιρταζαν οι πιστο του στις 25 Δεκεμβρου. Η ημρα αυτ ονομαζταν «natalis invicti soli» (γννηση του αττητου λιου) καθς λογιζταν εσφαλμνα τι συνπιπτε με το χειμεριν ηλιοστσιο. Υπθεταν δηλαδ τι απ τις 25 Δεκεμβρου κι πειτα μεγλωνε η μρα και μκραινε η νχτα, ρα ο λιος βγαινε νικητς στη μχη με το σκοτδι. Στην πραγματικτητα, το χειμεριν ηλιοστσιο συμππτει με τις 21 Δεκεμβρου.

Στα 354 μ.Χ., η χριστιανικ εκκλησα της Ρμης διαχρισε τη γννηση απ τη βπτιση του Χριστο και καθιρωσε την 25η Δεκεμβρου ως ημρα των Χριστουγννων. Ο Χριστς γινε ο λιος που φρνει το φως στον κσμο και με τη γννησ του ξεκιν η να χρονι. Η χριστιανικ πρωτοχρονι μεταφρθηκε στη μρα αυτ.

 

Προηγομενα ρθρα για τη γιορτ των Χριστουγννων

1. Γιατ τα γιορτζουμε τη γννηση του Χριστο στις 25 Δεκεμβρου(25-12-2010)

2. , (24-12-2012)