του Νκου Κ. Αλιβιζτου

23 2013

http://4.bp.blogspot.com/-VbjbAQY-10Q/UkAjFy1jTnI/AAAAAAAA6X0/XQKkPXHIoHg/s320/assets_LARGE_t_420_54145684.JPGΗ αποτρπαια δολοφονα της Αμφιλης μς θτει λους προ των ευθυνν μας. Η Χρυσ Αυγ δεν εναι απλς το αυγ του φιδιο, που περιμνει την κατλληλη στιγμ να εκκολαφθε για να οδηγσει τη χρα στον ζφο. Εναι η δια ο ζφος, που απ τρα ωθε τους οπαδος του σε δολοφονες και σε πρξεις ωμς και απροκλυπτης βας.

Γιατ η βα εναι συνυφασμνη με την παρξ της. Χωρς αυτν και τα απασια σμβολ της, η Χρυσ Αυγ δεν θα υπρχε· θα γινταν ΛΑΟΣ ΑΝΕΛ, κμματα που χι μνο η ηγεσα της, αλλ και οι οπαδο της, απορρπτουν ως «κυριλ» και εκφυλισμνα. Η αξεδιλυτη αυτ πρσμειξ της με τον ναζισμ και την απροσχημτιστη βαρβαρτητα εναι το στοιχεο που της προσδδει τη μοναδικ ιδιαιτερτητ της ως εγκληματικς συμμορας, χι μνο για την Ελλδα αλλ και για την Ευρπη. Κτι που θα περμενε κανες οι σημερινο πρωθυπουργικο σμβουλοι να το εχαν αντιληφθε χωρς υπμνηση. Ττοια μορφματα δεν γεννθηκαν οτε τλμησαν να εμφανιστον πουθεν αλλο μετ το 1945. Και εναι ντροπ για λους μας που, με τον να τον λλο τρπο, αφσαμε τα πργματα να φθσουν εκε που φθασαν.

Η ρα, ωστσο, εναι για δρση και χι για απδοση ευθυνν. Αν σοι ειλικρινς πιστεουμε στη δημοκρατα, στην ελευθερα και στα ατομικ δικαιματα παραμενουμε αδρανες, ρχνοντας τις ευθνες ο νας στον λλον, σε λγο θα χτυπμε λοι μαζ το κεφλι μας. Θα γνουμε σαν τους Ιταλος δημοκρτες μετ το 1925 και τους Γερμανος μετ το 1933. Με λλα λγια, για να μη θρηνσουμε λλα θματα και για να αποτρψουμε την πορεα προς τον λεθρο, χρειζεται να αναληφθον αμσως δραστικς πρωτοβουλες.

χω κουραστε εδ και μνες να υποστηρζω τι, για να αντιμετωπιστε η Χρυσ Αυγ, δεν χρειζεται να τεθε εκτς νμου, οτε να ψηφιστον νοι νμοι· αρκε να εφαρμοστον οι ισχοντες. Δεν θα βλαπτε ασφαλς να αυξνονταν οι ποινς του αντιρατσιστικο ν. 927/1979 της αντιποησης Αρχς του ρθρου 175 Π.Κ. Ωστσο, πως δχονται πλον και οι πιο γκριτοι εκπρσωποι της επιστμης του ποινικο δικαου, τποτα δεν εμποδζει τον χαρακτηρισμ της Χρυσς Αυγς ως εγκληματικς οργνωσης του ρθρου 187 Π.Κ. δη απ σμερα. Κτι που θα σμαινε τι, εκτς απ τους μαχαιροβγλτες της, που θα δικονταν ως φυσικο αυτουργο, ως ηθικο θα μποροσαν να διωχθον και οι ηγτορς της.

Υπενθυμζεται πως οι πρξεις του εγκλματος αυτο (πως λλωστε και οι ρατσιστικς εκδηλσεις) μπορον να διωχθον αυτεπαγγλτως, και τι ο ισχων νμος προβλπει απ παλι τι «ποιος διευθνει» ττοιαν οργνωση, τιμωρεται με κθειρξη τουλχιστον δκα ετν. Με λλα λγια, για να σταλε και πλι στη φυλακ, ο κ. Ν. Μιχαλολικος δεν χρειζεται να αποδειχθε τι δωσε ο διος εντολ να δολοφονηθε ο Παλος Φσσας. Αρκε τι εναι αρχηγς της Χρυσς Αυγς. Αν αρθε η ασυλα του, η βουλευτικ ιδιτητα δεν εμποδζει την μεση δωξ του, και η στρηση των πολιτικν του δικαιωμτων (που θα πρεπε φυσιολογικ να του επιβληθε) θα τον απκλειε χι μνο απ τη σημεριν, αλλ και απ τις επμενες Βουλς.

Για να συμβον λα αυτ, δεν χρειζεται να ψηφιστε καννας νος νμος. Αρκε να κινηθε νας εισαγγελας και οι εφτες που θα κληθον να δικσουν την υπθεση να δεξουν, επιτλους, το σθνος που λειψε απ τους συναδλφους τους, που απλλαξαν προ ετν τον Κ. Πλερη για το ρατσιστικ βιβλο του. Οι τελευταοι εχαν δεχθε ττε τι με το παραληρηματικ πνημ του ο ιδρυτς της «4ης Αυγοστου» στρεφταν τχα μνο κατ του σιωνισμο και χι κατ των Εβραων. Αρκε ακμη κποιοι δικαστς να ξεπερσουν τη νοοτροπα του «απελθτω απ’ εμο το ποτριον τοτο» και να δικσουν τις υποθσεις που θα φθσουν ενπιν τους, χωρς ατρμονες αναβολς, με βαιες εν ανγκη προσαγωγς απρθυμων και φοβισμνων μαρτρων. Δεχνοντας στους κατηγορουμνους τι η τρηση των δικονομικν καννων δεν εναι το ισοδναμο της αρνησιδικας, αλλ νδειξη πολιτισμο.

Στο σημεο λοιπν που χουν φθσει τα πργματα, κποιοι δικαστς πρπει να τολμσουν. Και με τη στση τους να δεξουν στους πολιτικος μας τι δεν εναι ρα για μιζριες, πολιτικαντισμος και μεμψιμοιρες, αλλ για τολμηρς πρωτοβουλες. Το καρκνωμα της Χρυσς Αυγς πρπει να εκλεψει. Ισως η παραδειγματικ τιμωρα των ενχων να μην αρκε γι’ αυτ. Εναι εν τοτοις αναγκαα.

Υποβλλοντας τις 32 εκκρεμες δικογραφες στην εισαγγελα του Αρεου Πγου, ο κ. Νκος Δνδιας κανε το πρτο βμα. Τρα ρθε η ρα των δικαστν. Παλαιτερα τον δρμο τον δειξαν ο Γεργιος Τερτστης και ο Αναστσιος Πολυζωδης. Πιο πρσφατα, ο Παλος Δελαπρτας, ο Χρστος Σαρτζετκης, ο Γιννης Ντεγιννης και ο Στφανος Ματθας. Εναι καιρς οι μεγλοι αυτο δικαστς να βρουν επξιους επιγνους.