του Πσχου Μανδραβλη

26 2013

Περιγραφ: http://www.taneasou.net/wp-content/uploads/PASCHOS.jpg

 

Πολιτικ βα εμφανστηκε παντο στον κσμο. Ακμη και στην Ευρπη, που σε πολλς χρες αναπτχθηκε μαρη κκκινη τρομοκρατα. Ο Δημτρης Κ. Ψυχογις στο βιβλο του «Η πολιτικ βα στην ελληνικ κοινωνα» (εκδ. Επκεντρο) περιγρφει τη «μακρ δεκαετα του ’70, που αρχζει απ το 1968 και εναι για την ηπειρωτικ Δυτικ Ευρπη η δεκαετα του αριστερισμο, της εξτρεμιστικς αντικοινοβουλευτικς Αριστερς, σε διαφορετικ βαθμ σε κθε χρα και με διαφορετικ τρπο εμφνισης. Ομως απ τη δεκαετα του ’80 και μετ, ο βαιος αντικοινοβουλευτισμς αρχζει να περιθωριοποιεται, οι τρομοκρατικς πρακτικς σταδιακ εγκαταλεπονται...».

Οχι μως παντο στην Ευρπη. Υπρχει πντα η «ελληνικ εξαρεση». Στη χρα μας το τρομοκρατικ φαινμενο επιζε· ακμη και σμερα εναι ενεργς τρομοκρατικς ομδες: «Πουθεν στην Ευρπη δεν υπρχει τσο μακρ και συνεχς παρδοση νοπλης δρσης απ οργανσεις της Ακρας Αριστερς».

Αλλ δεν εναι μνο αυτ η ιδιαιτερτητα της χρας μας. «Αυτ που κνει μοναδικ την ελληνικ περπτωση... εναι η διχυση των βαιων μορφν διεκδκησης-διαμαρτυρας σε ολκληρη την ελληνικ κοινωνα». Η Κερατα και η Ιερισσς εναι απλς η κορυφ του παγβουνου. Οι καταλψεις σχολεων, πανεπιστημων, δημσιων χρων και υπηρεσιν εναι μνιμα φαινμενα στην ελληνικ πραγματικτητα, πως και τα επεισδια στις διαδηλσεις. «Ο “δρμος” ταν επσης η λση για τους αγρτες, τους μεγαλτερους και πλουσιτερους αγρτες της Θεσσαλας και της Βοιωτας, για τις ποδοσφαιρικς ομδες που δεν θελαν να υποβιβαστον, για τους ιδιοκττες φορτηγν και ταξ... και για δεκδες λλες κοινωνικς κατηγορες που νκησαν το κρτος και υπερασπστηκαν τα ιδιοτελ τους συμφροντα και μερικς σπνιες φορς το δκιο τους». Το εκπληκτικ εναι τι «οι εκδηλσεις που διακπτουν την κυκλοφορα και κνουν τη ζω των Αθηναων αβωτη εδ και δεκαετες ( λων των Ελλνων στην περπτωση των τρακτρ και φορτηγν) και οι καταλψεις δημσιων κτιρων, σκηση του δημοκρατικο δικαιματος της συνθροισης... ακμη και οι αππειρες εισβολς στη Βουλ το καλοκαρι του 2011 “ειρηνικς εκδηλσεις” χαρακτηρζονταν απ πολιτικος και δημοσιογρφους...».

 

Ετσια επεισδια

να λλο μοναδικ χαρακτηριστικ της χρας μας εναι τα «να, δο, τρα, πολλ Πολυτεχνεα», δηλαδ τα ετσια βαια επεισδια που τρα γνονται δο φορς τον χρνο: στις 17 Νοεμβρου και στις 6 Δεκεμβρου. «Οτε οι Γλλοι καταλαμβνουν κθε χρνο τη Σορβννη οτε οι Γερμανο γκρεμζουν κθε χρνο το Τεχος οτε οι Αμερικανο κανε κθε χρνο το Λος Αντζελες οτε οι Τσχοι επιτθενται στα κτρια της πλατεας Βντσεσλας οτε οι Ιταλο οι Πορτογλοι, τλος πντων, επαναλαμβνουν κθε χρνο το διο και το διο “εξεγερσιακ γεγονς”, το οποο γι’ αυτν τον λγο χνει τελικ τη σημασα του και καταλγει επδειξη βας, πως συμβανει στη χρα μας με τις ετσιες προσομοισεις του Πολυτεχνεου».

Η επιβωση του τρομοκρατικο φαινομνου και των λλων εκδηλσεων βας για τον κ. Ψυχογι δεν οφελεται στην «υλικ βση» της κοινωνας. «Ποτ λλοτε στην ιστορα της Ελλδας δεν εχαμε μεγαλτερη περοδο πολιτικς ομαλτητας και οικονομικς ανπτυξης σαν αυτ των μεταπολιτευτικν χρνων – αλλ η ομαλτητα συνοδευταν απ φαινμενα πολιτικς βας, που δεν υπρχουν στις λλες ευρωπακς χρες...».

Επσης, «ο “δρμος”, η πολιτικ βα στη χρα μας (πως και το πελατειακ κρτος και λλα δειν) ρχονται απ μακρι, δεν εναι γεννματα της Μεταπολτευσης που ξεχνον τη δικτατορα και τη βα του μετεμφυλιακο κρτους», γρφει ο κ. Ψυχογις. Η Ελλδα χει μεγλη ιστορα εμφλιων συγκροσεων και βας (με μεγαλτερη αυτ που σκησε το μετεμφυλιακ κρτος και η χοντα), αλλ αυτ δεν εναι καν το χειρτερο. Η Ελλδα ηρωοποιε τη βα· επιμνει να εορτζει το ξσπασμ της και χι το τλος της· εναι η μνη χρα που εθνικ της εορτ δεν εναι το τλος του πολμου αλλ η ημερομηνα εμπλοκς σ’ αυτν. Θεωρε θεμελιωτς του κρτους της τους πολμαρχους (τους αμφιλεγμενους Κλφτες και Αρματολος) αλλ χι τους πολιτικος που το δημιοργησαν.

 

«Αγωνιστικ ερμηνευτικ»

Για τον Δ. Ψυχογι υπρχουν βαθτερα ατια για τη διαινιση της βας στην Ελλδα, «επειδ αποθενεται η πολεμικ βα των πραγματικν φανταστικν προγνων μας. Πρκειται για φαινμενο που συνδεται αλλ δεν ταυτζεται με τον εθνικισμ, αλλ με την αγωνιστικ ανγνωση της Ιστορας που η Δεξι αναδεικνει ως “πολεμικ αρετ των Ελλνων” και η Αριστερ ως “αντιστασιακ θος του ελληνισμο”... Η “αγωνιστικ ερμηνευτικ”, η περιγραφ δηλαδ της (ενιαας και συνεχος, προφανς) ελληνικς ιστορας ως ηρωικς μακραωνης πορεας δκαιων πολμων εναντον δικων εχθρν... ς τον Πλεμο του ’40 εναι ενιαα για την Αριστερ και τη Δεξι – μετ κθε παρταξη χει τους δικος της ρωες οπλαρχηγος και στρατηγος».

«Η αριστερ “αγωνιστικ ερμηνευτικ” της Ιστορας εναι υπεθυνη για τη μεταπολιτευτικ ανοχ απναντι στην τρομοκρατα και στη βα των διαδηλσεων και των καταλψεων, που χουν κοστσει δεκδες νεκρος, ανυπολγιστες καταστροφς, διλυσαν το κντρο της Αθνας: λα αυτ σαν “δκαιοι αγνες”. Η δεξι “αγωνιστικ ερμηνευτικ” εναι υπεθυνη για τα μεταπολιτευτικ εθνικιστικ αδιξοδα της εξωτερικς πολιτικς και την πρσφατη ανδυση και ταχτατη εξπλωση της ακροδεξις ιδεολογας και βας – πουλης βας, που ισχυρζεται τι προσπαθε να αποκαταστσει τον νμο και την τξη...».

«Αυτ η ερμηνευτικ περ “αλυσδας αγνων”, στην οποα συνεχς προστθενται κρκοι, εξηγε εν πολλος τις “ανυποχρητες θσεις” σε θματα εξωτερικς πολιτικς, τη λογικ του “δεν διαπραγματευμαστε, δεν συμβιβαζμαστε, δεν υποχωρομε” για το Αιγαο το “Ονομα” για την ΑΟΖ προσφτως. Καλλιεργεται απ τον δημσιο λγο, την εκπαδευση, τα μντια και τελικ μεταφρεται στις εσωτερικς πολιτικς συγκροσεις: ο αντπαλος γνεται “εσωτερικς εχθρς”... Η ελληνικ πολιτικ σκην εναι η βιαιτερη της Ευρωπακς Ενωσης... υπερνω λων εναι “οι αγνες”, πολιτικο, κοινωνικο, εθνικο» και χι τα αποτελσματα.

Το συμπρασμα και η συμβουλ ενς ανθρπου που αγωνστηκε δυναμικ (με βμβες) κατ της χοντας, βασανστηκε και φυλακστηκε γι’ αυτ τη δρση, χει μακρ ιστορα στο αριστερ κνημα, την οποα ακμη πληρνει, εναι απλ: «Πρπει επειγντως να αποδομσουμε τη βρβαρη εθνικ αγωνιστικ κουλτορα που παρηγορε για τη μιζρια, καλλιεργε τη βιαιτητα και υποκαθιστ τη δημοκρατικ διαπραγμτευση με το δκιο του ισχυροτρου αγωνιστ – κρατικοδαιτου συνδικαλιστ, διεφθαρμνου πολιτικο μαυραγορτη επιχειρηματα. Η ελληνικ πολιτικ ιδεολογα εναι εγκλωβισμνη ιδεολογικ στη βα, απ την Ακρα Δεξι στην Ακρα Αριστερ, λα τα κμματα αγωνζονται επικαλομενα παλαιτερους αγνες. Ελεος, χι λλους αγνες».