8

του Σταρου Τσακυρκη, καθηγητς Συνταγματικο Δικαου στο Πανεπιστμιο Αθηνν

11 2013

http://2.bp.blogspot.com/-UXaPWSAPQUM/UbcTE2IehGI/AAAAAAAA4RM/FbJ8sEzlTyk/s1600/887194_10151371883798165_997274974_o.jpgΣκεφτμουν τι θα μποροσε να πει κανες σμερα σε μια συνδικαλιστικ παρταξη δημοσιογρφων. Να μιλσει για την αξα της ενημρωσης της ελευθερας του τπου; Να αναφερθε μπως σε κποιες παγκσμιες αρχς δεοντολογας και υπεθυνης σκησης της δημοσιογραφας; Να ασκσει κριτικ για τα φαινμενα εξαθλωσης των Μσων Ενημρωσης του ελληνικο συνδικαλισμο; Πολλ θα εχε καννας να πει για λα αυτ, μνο που σμερα μοιζουν ασμαντα μπροστ στην υπαρξιακ κρση που διρχεται ο Τπος. Δεν ξρω πς να το πω χωρς στμφο, αλλ χω την ασθηση τι κθεστε πνω σε μια βμβα της οποας το φιτλι χει ανψει προ πολλο και χι μνο δεν κνετε τποτα στε να αποφγετε την καταστροφ, αλλ συχν φυστε τη φωτι να προχωρσει πιο γργορα.

Μια πρχειρη ματι στους αριθμος αποδεικνει την παρξη της βμβας. Η καθημεριν κυκλοφορα των εφημερδων εναι γρω στα 110.000 φλλα. Παλιτερα μνο η κυκλοφορα των ΝΕΩΝ σε Αθνα-Πειραι ταν περπου 120.000. Το 1989 οι καθημερινς φτασαν να πουλον εφημερδες συνολικ 1.100.000 φλλα. Μιλμε χι για πτση αλλ για καταβαρθρωση της κυκλοφορας. Και ας μη βιαστον κποιοι να την αποδσουν στην κρση, γιατ πριν απ’ αυτν, το 2008, οι καθημερινς εφημερδες εχαν πσει γρω στις 160.000 φλλα. Στη ραδιοτηλεραση τα πργματα εναι ακμη πιο μαρα. λοι σχεδν οι ραδιοτηλεοπτικο σταθμο δεν εναι απλς ελλειμματικο αλλ με χρη που εναι αμφβολο αν μπορε ποτ να εξυπηρετηθον.

Δεν πρπει να υπρχει λλη χρα στον κσμο που να χει τσο πολλς και χρεοκοπημνες επιχειρσεις ενημρωσης. Το φαινμενο εξηγεται, κατ τον Πσχο Μανδραβλη, απ το τι στην πραγματικτητα οι περισστερες επιχειρσεις δεν λειτουργον στην «αγορ της ενημρωσης» αλλ στην αγορ της «πολιτικς επιρρος». Δεν ενδιαφρονται για το προν που παργουν οτε προσδοκον κρδη απ την πλησ του. Ενδιαφρονται για την πολιτικ επιρρο και τα κρδη που ενδεχομνως αυτ θα αποφρει. ναν γργορο κατλογο των επιχειρηματιν ενημρωσης να κνει κανες, να θυμηθε τον Κοσκωτ τον Λαυρεντιδη, για να αναφρω δο ονματα, θα διαπιστσει την αλθεια αυτο του ισχυρισμο.

Η «αγορ πολιτικς επιρρος» εξηγε και την κρηξη των παραπολιτικν στηλν στις εφημερδες και τους ραδιοτηλεοπτικος σταθμος. Το παραπολιτικ σχλιο εναι το μσο αλληλογραφας πολιτικν-ΜΜΕ, χημα προθησης συμφερντων και εκβιασμν στο πολιτικ παιχνδι. Η παραπολιτικ επιβλθηκε πλρως της πολιτικς. Αντικατστησε την παρθεση ιδεν και απψεων με τις λεγμενες ατκες του τδε του δενα, συνοδευμενες απ την εμβριθ ανλυση του ποιος επε τι, για ποιον και γιατ. Ιδιατερα στα ραδιοτηλεοπτικ μσα η ενημρωση εναι θλια. Δεν υπρχουν καν δελτα ειδσεων. Οι παρουσιαστς εναι λοι μικρο και μεγλοι Λαζπουλοι που δνουν κθε βρδυ παραστσεις. λλος υποδεται τον αριστερ, λλος τον δεξι και λλος τον κεντρο. λοι χουν να κοιν χαρακτηριστικ, εναι πνσοφοι, πανεπιστμονες. λλοτε εναι οικονομολγοι, λλοτε σεισμολγοι, διεθνολγοι, συνταγματολγοι, πολιτικο επιστμονες, φυσικ αθλητικο εμπειρογνμονες και ,τι λλο χωρσει ο νους μας. Η κρση δεν τους κανε να αλλξουν στο παραμικρ. δια δομ, διοι νθρωποι, δια ρηχ ανλυση, δια καφενοκουβντα, διες βεβαιτητες, δια αλαζονεα. Η ειρωνεα εναι τι κθε τσο ψγουν λους τους υπλοιπους τι δεν λλαξαν επαρκς χωρς καν να τους περν απ το μυαλ να αλλξουν κτι οι διοι.

Επαμε τι οι επιχειρσεις που λειτουργον στην αγορ πολιτικς επιρρος δεν ενδιαφρονται για την ποιτητα του προντος τους. σο το κρτος ξδευε αλγιστα μποροσαν να προσφρουν να θλιο προν χωρς να νοιζονται ποιος το αγορζει, αφο οτε οι κρατικς διαφημσεις εξαρτινταν απ τις πωλσεις οτε τα θαλασσοδνεια. Η κατσταση, μως, φτασε στο απροχρητο με την οικονομικ κρση, η οποα εκ των πραγμτων μεωσε την κρατικ ενσχυση και τα μμεσα πολιτικ οφλη. Μερικο πιστεουν τι θα διασωθον ανακυκλνοντας πρσωπα και συμμαχες. Η δικ μου γνμη εναι τι δεν υπρχει λλη διξοδος απ τη ριζικ αναδιρθρωση των επιχειρσεων ενημρωσης στη χρα μας, απ τον εκσυγχρονισμ και την ποιοτικ αναβθμιση του προντος τους. Στην εποχ του Διαδικτου θα καταφρουν τα ΜΜΕ να προσφρουν να ανταγωνιστικ ποιοτικ προν θα εκλεψουν, διτι ακμη και στο πεδο του κουτσομπολιο και του life style το Διαδκτυο ποσοτικ τουλχιστον εναι αξεπραστο.

Η αξιοπιστα, η υπεθυνη ενημρωση και η σοβαρ ανλυση εναι τα στοιχεα πνω στα οποα πρπει να βασιστον τα παραδοσιακ ΜΜΕ. Πρπει να αξιοποισουν την τερστια εμπειρα τους στην ρευνα και την ανλυση και να κερδσουν με την τχνη τους να μορφωμνο κοιν που χει ανγκη απ καθημεριν προβληματισμ και πληροφρηση. Φαντζομαι τα ειρωνικ σχλια σων πιστεουν τι ττοιο κοιν δεν υπρχει τι το μγεθς του εναι ασμαντο. Δεν συμφων με αυτ την εκτμηση. Ακμη, μως, κι αν εναι ορθ, λλη προοπτικ δεν υπρχει, εναι υποχρεωμνοι να το κνουν, να βρουν αγοραστς των προντων τους,

Το ζτημα αυτ δεν εναι αποκλειστικ δουλει των επιχειρηματιν μσων ενημρωσης, οι οποοι, αν κρνει κανες απ το πς κινονται και με ποια κριτρια προσλαμβνουν κθε λλο παρ δεχνουν να χουν στω και στοιχειδη στρατηγικ. Πιστεω τι πρπει να απασχολσει σοβαρ τους πρωταρχικος παραγωγος της ενημρωσης, τους διους τους δημοσιογρφους. Εναι ζτημα επιβωσης, αφο οι συνθκες επιβλλουν την ποιοτικ αναβθμιση του προντος τους.

Η ΕΣΗΕΑ χει εξαντληθε μχρι τρα στην επαναστατικ γυμναστικ καταγγελας του Μνημονου, χωρς να αντιλαμβνεται τι υπρχει να δομικ πρβλημα λειτουργας των μσων ενημρωσης που σχετζεται, απ τη μια, με μακροχρνιες παθογνειες, τις οποες η κρση απλς κατστησε οξτερες και, απ την λλη, με τον ανταγωνισμ του Διαδικτου. Δνει μχες οπισθοφυλακς οι οποες οτε βραχυπρθεσμα οφλη φρνουν οτε την καταστροφ μπορον να αποτρψουν. Θα ταν ευχς ργο να υπρξει μα δυνατ συνδικαλιστικ φων των δημοσιογρφων που τουλχιστον θα φρει προς συζτηση τα ουσιδη προβλματα και θα θσει τρμα στον εφησυχασμ και την ακινησα.