, ޻

athensvoice.grprotagon.gr

12 2013

http://pandoxeio.files.wordpress.com/2009/06/as_soti_march_2008.jpgΔεν εχα διαβσει την εφημερδα «Αυγ» απ ττε που ταν ργανο της ΕΔΑ και την αγραζε ο μπαμπς μου. Επρκειτο για διαφορετικ εποχ, για διαφορετικ πολιτικ κμμα, για διαφορετικ δημοσιογραφικ ργανο. Παρτι χω ψηφσει Συνασπισμ τρεις τσσερις φορς, ταν ταν ακμα να μικρ κμμα που φαινταν χρσιμο στο κοινοβολιο, δεν διβαζα ποτ την «Αυγ» – δεν εμαι σγουρη τι ξερα πως κυκλοφοροσε ακμη. Τελευταα δεν μπορ να την αποφγω: τα ρθρα διαδδονται στο ντερνετ και καθς εμαι λη μρα δικτυωμνη, ρχομαι, θελ μου σχεδν, σε επαφ με την εμφυλιοπολεμικ γλσσα της Αριστερς, τη διαλεκτικ της σχση με την κρα δεξι, την αλληλοτροφοδτησ τους.

Σε πρσφατο ρθρο της «Αυγς» με ττλο «Πρετεντρη, Πρετεντρη, σ’ το καμουτσκι απ’ το χρι» αποκαλπτεται ο καθημερινς φανατισμς που διατυπνεται με να εδος γλωσσικο φασισμο: υπερβολς, βρεις, πομπδεις εκφρσεις, τουρκικς και μαλλιαρς λξεις – χρειστηκε να ανοξω το λεξικ για δυο-τρεις απ αυτς. Στη συνχεια, απ νοσηρ περιργεια, αναζτησα κι λλα ρθρα του συντκτη για να βρεθ, πως αναμενταν, μπροστ σε καινοργιες γνωστες λξεις, ανασυρμνες απ τον εμφλιο πλεμο και σως απ την εξγερση του 1821. Το κομμτι περ Γιννη Πρετεντρη, ο οποος κνει συχν κριτικ στον ΣΥΡΙΖΑ, βρθει χαρακτηρισμν –πως «φασιστοειδς» «βορβορδης οικοδεσπτης», «τηλεοπτικ σκουπδι»– και καλολογικν στοιχεων σαν εκενα που γρφαμε στις εκθσεις του δημοτικο: «Ε ρε και να ’μουνα απ μια μερι να δω τη μαρμαρνια φτσα του Ιωννη, ταν θα καταφτσει το μπουγιουρντ με τις μετρσεις. Κτι μου λει τι θα εναι πιο λευκ κι απ το πρτο χινι των Ιμαλαων».

Ωστσο, το πρβλημα δεν εναι η γλωσσικ αδεξιτητα και το τραχ φος – εναι το θος που εμποτζει αυτο του εδους την αρθογραφα: το μσος εναντον λων, η ψευτοεπαναστατικ αψηφισι προς κθε αρχ, αυθεντα και εξουσα (μα, πτε η αριστερ γινε αντιεξουσιαστικ;), η μαγκι, η ορολογα ημιαναλφβητου μοτσου· προπντων, οι αναφορς στη λακ υποκουλτορα, πως, λγου χρη, στον παλαιστ Σουγκλκο. Η «Αυγ» στρφεται στο λομπεν προλεταριτο, περιφρονε τον αστικ πολιτισμ, εμπνεται απ τα ρεθρα των πεζοδρομων. Επιστροφ λοιπν στις βαλκανικς ρζες, στο χμα και στο αμα – επιστροφ στη σταλινικ τρομοκρατα: ποιος διαφωνε αποκεφαλζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η «Αυγ» μς απειλον: «Περιμνετε να προυμε την εξουσα…» τσι, πλεστοι των αρθρογρφων στα αριστερ ντυπα –πως και των βουλευτν του ΣΥΡΙΖΑ– επιδδονται σε φτηνς εξυπνδες, υστερικος μονολγους, συμπεριφορ που δεχνει λλειψη αγωγς, θρσος, ψυχικ βαναυστητα. Υπονοονται μαρα κατστιχα, ρεβανσιστικ τξη πραγμτων.

Ποιος σοβαρς και νηφλιος νθρωπος επιτρπει στον εαυτ του να εκφρζεται τσι; «Η σγκρουση του ΣΥΡΙΖΑ με τον Πρετεντρη εναι υψστης πολιτικς σημασας. Δεν εναι σγκρουση με να χυδαο και χαμερπ δημοσιογρφο, εναι σγκρουση με να σστημα που μχρι προσφτως κοιμταν συχο πνω στη βεβαιτητα της εναλλαγς του δικομματισμο και τρα φοβται τι θα χσει τον μπεζαχτ. Φοβονται, γι’ αυτ βγζουν στο μεντνι τα σκυλι τους, να γαβγσουν, να γρυλσουν, να δαγκσουν. Φοβονται, γι’ αυτ στνουν μιντιακ δικαστρια μετεμφυλιακς κοπς, με στρατοδκες τοιμους να εκδσουν ετυμηγορες θαντου κατ της Αριστερς». Πιθαντατα υπρχει αξιακ χσμα: η νηφαλιτητα και η σοβαρτητα δεν αποτελον αξες της σημερινς Αριστερς – σας διαβεβαι μως τι αποτελοσαν αξες της χθεσινς Αριστερς, ταν ο προαναφερθες μπαμπς διβαζε την «Αυγ». Ττε, οι αριστερο, σοι βρσκονταν στις παρυφς του ΚΚΕ αλλ χι στο εσωτερικ του, σβονταν τους καννες ευγενεας, μθαιναν γρμματα, πστευαν στη δναμη της εκπαδευσης και του πολιτισμο: δεν παρσταναν τους βαρμαγκες, οτε χρησιμοποιοσαν το ιδωμα του ντα.

Τλος, ο συντκτης του ρθρου υπερηφανεεται τι ο ΣΥΡΙΖΑ χει «μερικ εκατομμρια ψηφοφρους». Μα, απ πο αντλε τση σιγουρι; Αll that rises must converge: μς το δεχνει η ιστορα. Εκλογικς βεβαιτητες δεν υπρχουν – εξλλου, οι δημαγωγο, λοι σοι αναδεικνονται απ τη γενικ γνοια και τη γενικ απθεια, καταβαραθρνονται· δεν υπρχουν εξαιρσεις.