,

του tanea.gr

31 2013

http://4.bp.blogspot.com/-XCdJfBXUoBM/Th_LCZyi4uI/AAAAAAAAINo/mSfg98ximBA/s320/15313-34027.jpgΗ κρση της ευρωζνης παχτηκε πλι σαν ταγκ ενς νου «ιδανικο νοχου» και του συνθους ανεπδεκτου ηγεμνα. Η Κπρος προσφερταν νετα για τον ρλο του «ιδανικο ενχου» (ο ρος του γνωστο οικονομολγου Πιζαν-Φερ εχε χρησιμοποιηθε παλαιτερα για την Ελλδα). Τραπεζικς τομας υπερμεγθης και υπ χρεοκοπα. Φορολογικς παρδεισος αλλ επσης «πλυντριο», κυρως ρσων ολιγαρχν και μαφιζων. Ενα σστημα εξουσας γεννημνο και διαπλεγμνο με τις ανωτρω παθογνειες. Μια λαθεμνη, μικρομγαλη και αλαζονικ αντληψη για τη γεωπολιτικ τς περιοχς, που αναπαργει τα λθη του παρελθντος παρτι τα εχε πληρσει ακριβ. Μια πολιτικ ηγεσα, μνημεο πολιτικαντισμο, ανεπρκειας και εθνικς ανευθυντητας, φησε τα πργματα να κυλσουν ως το χελος του γκρεμο, πετντας την «καυτ παττα» στον επμενο. Ειρωνεα της Ιστορας, ταν ο πρτος «κομμουνιστς πρεδρος» της Κπρου.

Εφτασαν αυτ για να προκαλσουν την αντδραση των Γερμανν και των «Βορεων». Ομως και οι «Ντιοι» αποστασιοποιθηκαν, αρνομενοι να αναγνωρσουν τον εαυτ τους στην «κυπριακ περπτωση». Οταν λοιπν η Κπρος χρειστηκε τη χρηματοδοτικ στριξη, το πρσμα υπ το οποο θα την αντιμετπιζαν ταν δη δεδομνο. Οχι μνο στο εππεδο των ελτ αλλ και της κοινς γνμης. Η εθνικολακιστικ δημαγωγα, που χει αναγορευθε πλον σε φονικ πλο του ενς λαο της Ευρπης εναντον του λλου, ολοκλρωσε το ργο. Ομως, κι τσι να εχαν τα πργματα, η Κπρος δεν παυε να αποτελε ασμαντο μγεθος για την ευρωπακ οικονομα, πως ασμαντο ταν και το «πακτο δισωσης» των 17 δισ. ευρ. Μια αποφασιστικ αλλ διακριτικ, «χαμηλφωνη» και χρονικ ανεττερη διαχεριση της κρσης θα ταν οικονομικ αποτελεσματικτερη και κοινωνικ ανεκττερη.

Εδ μως παρεμβανει ο μνιμος παρτενρ της κρσης της ευρωζνης. Η Γερμανα, ως ανεπδεκτος ηγεμνας. Δηλαδ, ως η ισχυρ χρα που, αντ να οδηγε τη διαδικασα ενοποησης με ρους σγκλισης και συνανεσης, επιβλλει τον «καννα» με τρπο που πολνει και κατακερματζει, θτοντας σε δοκιμασα το διο το ευρωπακ σχδιο. Ασφαλς παζει ρλο η συγκυρα των επικεμενων εκλογν. Κατανοητ εναι επσης η απ την αρχ της κρσης επιδωξη της Γερμανας να αποφγει την μετρη και απροπθετη χρηματοδτηση των δημοσιονομικν αναγκν των «Νοτων».

Μσα σε αυτ το πλασιο μως η Γερμανα επιδικει να επιβλει τη δικ της απντηση στο κεντρικ πρβλημα της ευρωζνης. Για να προχωρσει η ευρωπακ ενοποηση χρειζεται να συγκλνουν σε ναν νο «κοιν παρονομαστ» τα διαφορετικ «μοντλα καπιταλισμο», τα διαφορετικ «εθνικ συστματα» των χωρν-μελν. Οι χρες ασφαλς δεν μπορον να γνουν μοιες, αλλ το ερος των διαφορν πρπει να μικρνει. Υπ' αυτ την ννοια, η διαδικασα ενοποησης ταυτζεται με τη «μεταρρθμιση υπ εξωτερικ πεση» των θεσμικν-οικονομικν δομν των χωρν-μελν. Μλιστα, για τις λιγτερο ανεπτυγμνες χρες οι αλλαγς εναι περισστερο επιτακτικς και θα συνβαιναν τσι κι αλλις εξαιτας της παγκοσμιοποησης.

Το πρβλημα εναι κρως υπαρκτ, αλλ η απντηση της Γερμανας (και των συμμχων της) δεν εναι οτε ρεαλιστικ οτε εφικτ. Απλοστατα, γιατ αντιλαμβνεται τον εαυτ της ως τον «καννα» βσει του οποου θα μορφοποιηθε η Ευρπη, εν στην πραγματικτητα συνιστ η δια μια «εξαρεση». Εξαρεση που χαρζει οικονομικ και θεσμικ ισχ στην Ευρπη, αλλ την δια στιγμ την υπονομεει στο μτρο που αυτοπροβλλεται ως «καννας». Η γερμανικ θερηση δεν καθορζεται απ μεγαλεπβολες γεωπολιτικς στοχεσεις και φιλοδοξες, ετε παγκσμιες ετε στη Μση Ανατολ. Καθορζεται απ το ιδιατερο «μοντλο καπιταλισμο» που χει δομσει εδ και χρνια. Μια οικονομα με φεση στη μοντρνα βιομηχανα και στις εξαγωγς, να θεσμικ-κοινωνικ σστημα που χει οργανωθε στε να υπηρετε αυτ τη ροπ. Το γεγονς χει μια θετικ ψη. Σε αντθεση με το αγγλοσαξονικ μοντλο καπιταλισμο, η Γερμανα εναι πιο επιφυλακτικ στην επιβολ του χρηματοπιστωτικο τομα πνω στην «παραγωγ».

Απ την λλη, μως, οτε η Ευρπη μπορε να συγκλνει, ταν η κυραρχη οικονομα της λειτουργε μονμως ως μοντλο export-led, οτε η παγκσμια οικονομα μπορε να βρει σταθερτερη ισορροπα αν το υπ διαμρφωση «ευρωπακ μοντλο» εναι δομικ προσανατολισμνο στις εξαγωγς, κατ' εικνα και καθ' ομοωσιν του γερμανικο. Κοντολογς, η προοπτικ μιας γερμανικς Ευρπης δεν εναι ρεαλιστικ. Πρτον, γιατ η Γερμανα δεν χει τη δναμη να επιβληθε ως καταπιεστικς «εξωτερικς αναμορφωτς» σε θνη-κρτη με ισχυρ ταυττητα και συνοχ. Οι εταροι της ευρωζνης μπορον να υποστον το κστος των μετασχηματισμν στο νομα της Ευρπης, χι της Γερμανας. Δετερον, γιατ να παγκσμιο οικονομικ σστημα στο οποο η Κνα και η Γερμανα/Ευρπη παργουν πλεονσματα για να καταναλνουν οι ελλειμματικς ΗΠΑ εναι εγγενς ασταθς. Η συνχιση αυτς της δυναμικς θα προκαλσει σντομα να κρση, με επκεντρο και πλι τις ΗΠΑ. Ο κσμος χρειζεται μια πιο ξυπνη παγκοσμιοποηση, να Breton Woods 2, με ρυθμιστικος μηχανισμος που θα αποτρπουν καταστσεις που κποιες απ τις μεγλες οικονομες θα εναι μνιμα πλεονασματικς και λλες μνιμα ελλειμματικς.

Αυτ εναι και το κατλληλο πλασιο στε η Γερμανα να ανταποκριθε στον ηγεμονικ ρλο που της αναλογε στην Ευρπη προς φελος της συνολικς διαδικασας ενοποησης. Διαφορετικ θα τροφοδοτε τους ευρωσκεπτικιστς λακιστς κθε χρματος και τον «αντιγερμανισμ» σαν τον νο εθνικισμ των ηλιθων, για να παραφρσουμε τη δισημη ρση. Κατ τοτο, οι εθνικς κρσεις της ευρωζνης, οι αντιφσεις της Γερμανας ως προς τη διαδικασα της ευρωπακς ενοποησης και ο χαρακτρας της παγκοσμιοποησης, συμπλκονται αξεδιλυτα.

Η περιπτεια της Κπρου συμπκνωσε μσα σε μα εβδομδα τα πολιτικ διδγματα που θα πρεπε να εχε βγλει η Ελλδα εδ και πντε χρνια, απ το ξσπασμα της κρσης. Κατ' αρχς, κανε απτ την τερστια διαφορ μεταξ της επδυνης λσης (δανειακ σμβαση, Μνημνια) και της καταστροφς (χρεοκοπα). Εδειξε πσο κβδηλα εναι επιχειρματα του τπου «τσι και αλλις χουμε χρεοκοπσει» «τι λλο χουμε να χσουμε». Σμερα ξρουμε τι με την χρεοκοπα και το τραπεζικ σστημα δεν παζεις. Απ την λλη, ελογο εναι να ενισχυθον οι φωνς υπρ της δραχμς κερδζοντας δαφος ναντι της δημαγωγας περ «επαναδιαπραγμτευσης», «ηρωικν μονομερν ενεργειν», «χι στην τρικα - ναι στο ευρ». Απψεις που υπονομετηκαν ευθως απ την κυπριακ εμπειρα. Η εσωτερικ νταση που διαπερν τον ΣΥΡΙΖΑ εναι κατανοητ. Ο επικοινωνιακς ακτιβισμς του κ. Τσπρα και οι αριστεροδεξις καντρλιες δεν φτνουν να σκεπσουν τα χσματα μεταξ της (υποτιθμενης) επιλογς υπρ του ευρ, της κθετης αντιμνημονιακς ρητορεας και του κομματικο προγρμματος που παραπμπει σε αποχρηση απ την ΕΕ. Απ την λλη μερι, βγανει ενισχυμνη η νομιμοποηση της τρικομματικς κυβρνησης ως επιλογ εθνικς ευθνης και συνεργατικς διαχερισης της κρσης στο πλασιο της ευρωζνης. Αλλωστε, πσο πειστικ εναι να κατηγορονται η ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ για τη συνεργασα με τη ΝΔ, ταν συμπγνυται αντιπολιτευτικ «μτωπο» ΣΥΡΙΖΑ - Καμμνου, και λγο δεξιτερα ο χρυσαυγτης κ. Παππς υποκπτει στην ακρτει του;