26 2013

. tovima.gr

Η «να Γιλτα»Με την υπθεση της Κπρου η Γερμανα κρδισε μα ακμα μχη στην πορεα της προς την γερμανικ «πολιτικ» Ευρπη που εναι και ο τελικς, επσημα διακηρυγμνος στχος της. Αυτ μως κθε λλο παρ σημανει τι θα κερδσει τελικ και τον πλεμο, ο οποος, ουσιαστικ, ακμα, δεν χει καν ξεκινσει. Ο δρμος του Βερολνου καθσταται πλον εφιαλτικς για λο και περισστερους λαος εν το νο γερμανικ μαξιμαλιστικ ραμα αγνοε παντελς τη γεωπολιτικ ισορροπα, την κοινωνικ και πολιτικ ευρωπακ πραγματικτητα πως και την ιστορα λλων δο εγχειρημτων γερμανικο ηγεμονισμο που κι εκενα για καιρ μοιαζαν να επικρατον πριν τελικ καταβαραθρωθον φρνοντας μαζ τους το χος.

Μετ τον Δετερο Παγκσμιο Πλεμο η διαιρεμνη, ηττημνη Γερμανα, γινε κατ το να μρος της τμμα της Δσης. μως, απ τη στιγμ που επανενθηκε και ιδως απ την ρα που δημιουργθηκε το κοιν νμισμα, η Γερμανα βρσκεται πλι εκτς του δυτικο στρατοπδου. Εναι τρα εκ νου η παλι Μεσευρπη, η πλρης αναβωση της πρωσικς μπνευσης Κεντροευρωπακς Αυτοκρατορας και, στρατηγικ, δεν εναι πλον τμμα της Δσης, αλλ περισστερο ανερχμενο αντπαλο δος της.

Μετ τον Δετερο Παγκσμιο ο κσμος «μοιρστηκε» με τη Συμφωνα της Γιλτας. μως, απ ττε χουν αλλξει πολλ αν χι περπου τα πντα: το ψυχροπολεμικ δλλημα «ελευθερα κουμουνισμς» δεν υπρχει εδ και καιρ, εν, τρα, η Γερμανα δεν εναι πια η «ηττημνη», αλλ, μσα απ την κρση χρους στην ευρωζνη αναδεται ταχτατα ως η μεγλη νικτρια ευρωπακ δναμη – εξλιξη που λγω της κρατης γερμανικς επιθετικτητας δεν θα αντξει στο χρνο, αλλ που αυτ τη στιγμ πντως συμβανει.

Τι γνεται μως με το νο διεθν καταμερισμ ισχος που ασφαλς χει καταστε και πλι το μεζον, αν και ακμα δηλο, διεθνς ζτημα απ την ρα που επιστρψαμε εκ νου στην κυριαρχα των εθνικν πολιτικν και στην ουσιαστικ πτση του κοινο ευρωπαικο ορματος που μετεξελχθηκε σε μονομερ σκηση γερμανικς βας και τσι πλον προσλαμβνεται;

 

«Νεομεσοπλεμος» στην Ευρπη, Ιρν και Συρα

λα δεχνουν λοιπν πλον τι διαμορφνεται νας «νεομεσοπολεμικς» κσμος. τι βρισκμαστε δη υπ το μιας νας συμφωνας για την αρχιτεκτονικ ασφαλεας του κσμου, μιας «νας Γιλτας». Αλλ με μα κρσιμη διαφορ που θυμζει περισστερο τον μεσοπολεμικ παρ τον μεταπολεμικ κσμο: τι τα οριστικ πραγματικ δεδομνα δεν χουν ακμα διαμορφωθε σε εππεδο ζωνν επιρρος των δυνμεων, καθς, μεταξ λλων, σημεινεται και μα πρωτοφανς ιδιαιτερτητα: η επιρρο σε εππεδο οικονομικς ισχος να μην αντιστοιχζεται πια με στρατιωτικ και γεωπολιτικ ισχ. Λ.χ., η Ελλδα ανκει σαφς σμερα στη γερμανικ οικονομικ σφαρα. μως, τι γνεται με τη γεωπολιτικ θση της Ελλδας; Αφορ ραγε λιγτερο τους Αμερικανος απ τι τους Γερμανος;

Την ρα που η ευρωζνη ζει τις αναταρξεις της, η κατσταση στη Συρα χει καταστε οριακ, πως και στο Ιρν, για το οποο η αμερικανικ πλευρ εκτιμ τι «πρασε την κκκινη γραμμ» για την κατασκευ πυρηνικν πλων. Τα δο αυτ δεδομνα, οδηγον σαφς τις ΗΠΑ στο κλεσιμο των εστιν ντασης που θα μποροσαν να επιβαρνουν τη Δση στο μεσα ορατ ενδεχμενο σγκρουσης. Ετσι, την περασμνη Παρασκευ το απγευμα, την ρα που η Κπρος κυριολεκτικ βραζε μσα στο καζνι μιας γεωπολιτικς τξεως αναμχλευσης των ισορροπιν Γερμανας και Ρωσας επ του κυπριακο ζητματος, ο Αμερικανς πρεδρος Μπαρκ Ομπμα βρισκταν, γεωγραφικ τουλχιστον, πολ κοντ στην Κπρο: ολοκλρωνε την πρτη του προεδρικ επσκεψη στο Ισραλ. Η κατληξη της επσκεψης ταν απροσδκητη: οδγησε, πειτα απ τρα ολκληρα χρνια, τον Ισραηλιν πρωθυπουργ Νετανιχου να ζητσει τελικ συγνμη απ την Τουρκα για το επεισδιο του Μαβ Μαρμαρ, ταν απ ισραηλιν πυρ πεφταν νεκρο εννα Τορκοι που επβαιναν στο πλοο προς την αποκλεισμνη απ τους Ισραηλινος Γζα. Κι αυτ, παρ το γεγονς τι λγες μλις ημρες πριν, ο Τορκος πρωθυπουργς Ταγπ Ερντογν εχε εξαπολσει μα πρωτοφαν επθεση κατ των ισραηλινν. Μσα σε λγες ρες, στο Ισραλ εχαν αρχσει να ακογονται οι πρτες φωνς για την ανγκη συνεργασας με την Αγκυρα στο ζτημα του φυσικο αερου, πως εκενη του Αλν Λιλ, πρην υπουργο Εξωτερικν της χρας.

Υπ «κανονικς συνθκες», η εξλιξη αυτ θα εχε προκαλσει μεγλα ερωτηματικ στην Κπρο που χει στεν συνεργασα με το Ισραλ σε θματα ενργειας και ασφλειας, αλλ και στην Ελλδα, που το ζτημα την αφορ επσης πολλαπλ, χι μνον μμεσα, λγω Κπρου, αλλ και μεσα, λγω των κοιτασμτων στην ελληνικ ΑΟΖ. Πντως, ο πρωθυπουργς Αντνης Σαμαρς, μετ μως απ λες αυτς τις εξελξεις, επικοιννησε με τον Ισραηλιν ομλογ του και συναποφσισαν την επιτχυνση του διακυβερνητικο συμβουλου Ελλδας – Ισραλ, κτι στο οποο η Ελλδα θα πρεπε να εχε εργαστε πολ περισστερο, πολ νωρτερα.

 

Η Κπρος βρζει: χρεοκοπα και συνεκμετλλευση

μως, την περασμνη Παρασκευ το απγευμα, οι συνθκες κθε λλο παρ «κανονικς» ταν: η Κπρος ζοσε την πιο δσκολη στιγμ της ιστορας της μετ τον Αττλα, εν η Ελλδα τρεμε το ενδεχμενο της μετδοσης της κρσης αυτς χι μνον σε τραπεζικ εππεδο, αλλ και ως προς την επδρασ της στην ελληνικ πολιτικ και σως κοινωνικ πραγματικτητα: ουσιαστικ, Αθνα και Λευκωσα, βρθηκαν λες τις προηγομενες ημρες που ακολοθησαν το «χι» της κυπριακς Βουλς στο Eurogroup πιο «μακρι» απ ποτ στα χρνια της μεταπολτευσης. Το θρλερ της κυπριακς «δισωσης» οδγησε τα χαρματα της Δευτρας 25 Μαρτου στη συμφωνα του Eurogroup με την οποα η Κπρος δεχταν τελικ λα σα η Γερμανα και η τρικα της επβαλαν, με ρους ακμα σκληρτερους απ εκενους που πριν απ περπου μα εβδομδα εχε απορρψει η κυπριακ βουλ.

Ολες εκενες τις κρσιμες για την Κπρο ημρες, η Ουσιγκτον τρησε μα εκκωφαντικ σιωπ ως προς το ζτημα. Γιατ χι λλωστε; Οτε η Αθνα οτε η Λευκωσα φανεται τι επιχερησαν ορατ τουλχιστον, να συνομιλσουν σε βθος με τους Αμερικανος γι αυτ – τις τελευταες μνο ρες πριν την εκπνο του πρτου γερμανικο τελεσιγρφου, ο υπουργς Εξωτερικν των ΗΠΑ Τζον Κρι φρεται σε τηλεφωνικ συνομιλα με τον πρεδρο της Κπρου Ν. Αναστασιδη να εχε αναφερθε σε ενδεχμενο αμερικανικς παρμβασης για τις υπ πτχευση τρπεζες.

Εναι γνωστο αν και κατ πσο υπρξε πραγματικ ενδιαφρον των ΗΠΑ για τις εξελξεις που, μεταξ λλων, χουν να κνουν σε μεγλο βαθμ και με την ενργεια, ετε αυτ πεφτε πια στα χρια της Γερμανας με παραμον της Κπρου στο ευρ, ετε, στο ενδεχμενο εξδου, πεφτε στα χρια της Ρωσας. Ττε, μα πολ σημαντικ παρμετρος φνηκε στον ορζοντα: το ορατ ενδεχμενο οι ΗΠΑ να στηρξουν τελικ την τουρκικ ποψη για την κυπριακ ΑΟΖ και περ συνεκμετλλευσης με τους τουρκοκπριους, κτι που δεν εχαν κνει μχρι τρα. Αυτ εμφανζεται ως η κρια «παρενργεια» για την Ελλδα και την Κπρο απ το νο μτωπο που διαμορφνεται εν ψει του Ιρν. Πντως, η μακροσκοπικ εικνα εναι τι, δυστυχς, η Αθνα, εδ και πολλ χρνια, φρντισε με πολλος τρπους συστηματικ να ψυχρνει επ της ουσας, για να μην πει κανες σχεδν να «παγσει», τις ελληνοαμερικανικς σχσεις, ρμαιη ενς αντιαμερικανισμο που ακμα ζει και βασιλεει κριτα πολλς δεκαετες μετ τον Εμφλιο ευθως εις βρος των ζωτικν συμφερντων της χρας και διαπερνντας οριζντια το πολιτικ της φσμα.

 

Η Ρωσα αναγνωρζει τη Γερμανα ως μεγλη δναμη

Εν τω μεταξ, λγες ρες πριν την αναχρηση Ομπμα απ το Ισραλ και μετ απ τη συνντηση κορυφς Ε.Ε. - Ρωσας, η Μσχα εχε πρακτικ αδεισει την δραματικ προσφεγουσα στο Κρεμλνο Κπρο, που ανμπορη και πανικβλητη τρεχε τρα πσω στις Βρυξλλες και το Βερολνο, υπ συνθκες πολ χειρτερες απ εκενες επ των οποων εχε ξεκινσει τη «διαπραγμτευση» μαζ τους. Αν και προγραμματισμνη πριν απ το ξσπασμα της κυπριακς κρσης συνντηση κορυφς μεταξ «Ευρπης» (επ της ουσας Γερμανιας) και Ρωσας, αυτ τελικ μονοπωλθηκε απ το ζτημα της Κπρου. μως, η ιστορικ αστρικτη, λογικ ατελς και, κυρως, πντοτε στην πρξη διαψευσθεσα δοξασα για το «Μσκοβο» που για αινες στοιχεινει τη φαντασα πολλν και στην Ελλδα και στην Κπρο, ξμεινε, πως ταν φυσικ, και πλι στο πεδο της φαντασωσης: το «ξανθ γνος του βορρ», δεν κατβηκε τελικ καβλα στα… λιαρ τζετ για να «σσει» κανναν, πως δεν κατβηκε λλωστε οτε το 1974, την ρα που η Κπρος δεχταν την εισβολ του Αττλα. Ηταν απλυτα αναμενμενο: γι αυτ την περιοχ του κσμου οι Ρσοι ουδποτε μπκαν πραγματικ «στα χωρφια» των λλων μεγλων παικτν, απ την εποχ των «Ορλοφικν», μχρι σμερα – για να μην ξεχσει κανες και τον φοβερ Εμφλιο πλεμο που υποδαλισε η ΕΣΣΔ του Στλιν στην Ελλδα, την ρα που η ττε να αρχιτεκτονικ δομ ασφαλεας του κσμου εχε δη καθοριστε...

Αντιθτως, η Μσχα χι απλς κανε τρα εκενο που εχε λγο πριν δηλσει ο Ρσος πρωθυπουργς Μεντβντεφ, τι δηλαδ «η Ρωσα δεν θα χαλσει τις σχσεις της με την Ε.Ε. για την Κπρο», στλνοντας πραγο πσω στη Λευκωσα τον Κπριο υπουργ Οικονομικν Σαρρ, αλλ, επιπλον, σμφωνα με πληροφορες, οι Ρσοι φανεται τι ζτησαν και πραν τη συνανεση των Γερμανν για την εμπλοκ τους στο εππεδο επενδσεων στην ενργεια στην Ελλδα μσω της ιδιωτικοποησης της ΔΕΠΑ – ο πρεδρος της Γκαζπρομ Μλερ, ερχταν, εκενη τη στιγμ, για δετερη φορ μσα σε δκα ημρες στην Αθνα, γεγονς που σγουρα δεν θα φερνε την Ελλδα πιο κοντ στις ΗΠΑ, κτι που, σο κι αν δεν το αντιλαμβανταν η δια, περισστερο απ ποτ το εχε τρα ανγκη. Μνει πλον να φανε αν μετ το «κορεμα» των ρωσικν καταθσεων στην Κπρο, «κορεμα» πολ μεγαλτερο απ εκενο του αρχικο σχεδου, η Ρωσα με κποιο τρπο θα αντιδρσει, και πσο, αν αυτ το ζτημα εχε «τακτοποιηθε» οριστικ στη «σνοδο κορυφς» Ρωσας – Ε.Ε. την Πμπτη. Αν δεν αντιδρσει το μγεθος της ανταπδοσης θα χει υπρξει μεγλο.

 

Μια να Γιλτα: τρεις μρες που θα αλλξουν τον κσμο;

http://www.tovima.gr/oldPhotos/Article%20Photos/20100827/350791.jpgΚι τσι, τελικ, μσα σε λγες ρες, πολλ κομμτια απ το παρξενο αυτ παζλ αναδιατχθηκαν και ρχισε να γνεται φανερ τι κτι μεγλο σως να εγκυμονεται. Τσο μεγλο, που θα μποροσε να εναι ακμα και μα «να Γιλτα», ενψει τσο της μανας της Γερμανας να κυριαρχσει στην Ευρπη και την πιο πρσφατη φση αυτς της πορεας με τα γεγοντα της Κπρου, σο και των νων μετπων για τις ΗΠΑ, πως η απ κοινο επλυση του ζητματος της Συρας απ τις μεγλες δυνμεις, η προετοιμασα για σγκρουση Αμερικανν και Ισραηλινν με το Ιρν. Αλλωστε, στην επσκεψ του στο Ισραλ, ο Αμερικανς πρεδρος δεν κλεισε μνον το μτωπο Τουρκας – Ισραλ, αλλ και κανε να πολ μεγλο βμα μπροστ στο ζτημα του Παλαιστινιακο κρτους επισκεπτμενος και τον Παλαιστνιο πρεδρο Μαχμοτ Αμπας – κτι που αντστοιχ του δεν εχε γνει ξαν. Ταυτχρονα, το PKK, ανακονωνε κατπαυση του πυρς: ταν λοιπν προφανς τι οι ΗΠΑ εχαν πλον λβει την απφαση να στηρξουν την Τουρκα ενψει μεγλων μεταβολν στη Συρα στο Ιρν – λλωστε ο διος ο Νετανιχου αναφρθηκε στο ζτημα της Συρας ως κρια αιτα που τον οδγησε σε αυτ την απροσδκητη «συγγνμη».

Δεν υπρχει λοιπν αμφιβολα τι τις δραματικς τρεις αυτς ημρες, νας νος διεθνς γεωπολιτικς καταμερισμς πρβαλε πια στον ορζοντα: νας κσμος στον οποο οι ΗΠΑ διαμορφνουν μια να διεθν ισορροπα μπροστ σε αναμον μεγλων εξελξεων και νας κσμος που η Γερμανα εχε ξεφγει πια απ το εππεδο της ισχυρς οικονομικ χρας της ευρωζνης και εχε ανλθει στο status της μεγλης δναμης η οποα συνομιλε ως «Ευρπη» με τη Ρωσα για θματα χι γερμανικ αλλ ευρωπαικ και με την Ουσιγκτον να της αναγνωρζει σιωπηρ και τη Μσχα να της αναγνωρζει μπρακτα αυτ το status.

Εναι μως ασαφ ακμα μια σειρ απ πολ σημαντικ ζητματα: οι ΗΠΑ θα «καλψουν», και, αν ναι, σε πιο βαθμ, πολιτικ τις τουρκικς απαιτσεις στο Αιγαο στα πλασια αυτς της νας ισορροπας; Η Ελλδα θεωρεται πλον «γερμανικς χρος» απ την Ουσιγκτον, παραμνει και «συνομιλητς» των Αμερικανν και των Ισραηλινν στα σχετικ ζητματα, στο βαθμ που την αφορον, λες τους οι αποφσεις για την περιοχ θα παρθον, τελικ, ερμην της; Και τι μπορε να κνει γι αυτ;

 

Περιπλοκς και αντιφσεις: η Ελλδα και η Κπρος μεταξ ΗΠΑ, Γερμανας και Ρωσας

Η μεγλη περιπλοκ χει λοιπν να κνει με την αντφαση τι μσα απ την κρση χρους, η Ελλδα και η Κπρος, βρσκονται πια κτω απ τη σφαρα επιρρος της Γερμανας – κι χι της προσχηματικ αναφερμενης ως «Ευρπης». μως, μσα απ τη γεωπολιτικ τους θση και μσα απ τα δικαιματ τους στην ενργεια στην περιοχ, βρσκονται και στο επκεντρο του ενδιαφροντος των ΗΠΑ και, φυσικ, της Ρωσας. Η πραγματικτητα εναι τι ουδες στην Αθνα γνωρζει σε βθος και με επαρκ ασφλεια το ποια ακριβς να ισορροπα χει διαμορφωθε γρω απ την Ελλδα και την Κπρο στο «τραπζι» μεταξ Γερμανας, Ρωσας και ΗΠΑ. Ποιος εναι ο ακριβς καταμερισμς του ρλου και, σως, και των ποσοστσεων», για να μιλσουμε με ρους «Γιλτας», πως αυτς αποτυπθηκαν ττε στο περφημο χειργραφο σημεωμα του Τσρτσιλ.

Το μνο σγουρο, εναι τι μα «να Γιλτα» υπρχει: χει δη διαμορφωθε πλρως, διαμορφνεται σταδιακ αυτν ακριβς την ρα, μσα απ τις δο μεγλες κρσεις: του χρους στην Ευρπη και των ανακατατξεων στην Ανατολικ Μεσγειο και στη Μση Ανατολ, με κριες παραμτρους τσο την ασφλεια σο και την ενργεια. Πρπει λοιπν η Ελλδα και η Κπρος να βρουν γργορα τον τρπο να ισορροπσουν σε αυτ την εξαιρετικ δσκολη και με πολλ «κρυμμνα χαρτι» εξσωση που η επλυσ της θα καθορσει το μλλον της διας, της Κπρου, του ελληνισμο. Με καθαρ μυαλ, με μεγλη διπλωματικ εγργορση και απαλλαγμνες απ τα στεγαν του παρελθντος, η Ελλδα και η Κπρος, πρπει να κνουν τι μπορον για να μετχουν ως κρτη σε αυτ το νο καταμερισμ που δεχνει να διαμορφνεται.

Τα πολλαπλ και αρτηριοσκληρωτικ στεγαν ιδως εκενα που επ δεκαετες επικρατον στην ελληνικ πολιτικ, πρπει τρα να πσουν. Και οδηγς γι αυτ μπορε να εναι οι γεωπολιτικς παρακαταθκες του εθνρχη Ελευθερου Βενιζλου, του ανθρπου που σε καιρος διεθνν μεταβολν διπλασασε την Ελλδα. Παρακαταθκες που θεμλι τους εναι η σνδεσ της με τη Δση, στην οποα η Ελλδα με δικ της κυρως ευθνη εν πολλος απτυχε μχρι σμερα αλλ πρπει και μπορε να προσπαθσει ξαν, αλλ και παρακαταθκες πως αυτς αναδεχθηκαν το 1930 στο πεδο των ελληνοτουρκικν σχσεων, οι οποες εναι σμερα επκαιρες εν μρει και επειδ η Ελλδα απτυχε ως τρα να εκπληρσει το δυτικ της ρλο.

 

Οι αντοχς της γερμανικς Ευρπης

Κθε φορ που ο ελληνισμς λειτοργησε στο πλασιο των πραγματικν δυτικν συμφερντων, δηλαδ εκενων των ναυτικν κι χι των κεντροευρωπαικν δυνμεων, πως το 1912-13, βγκε ισχυρτερος. Κθε φορ που τα εγκατλειψε, πως το 1922 το 1974, υπστη τραγωδες. Τρα, βρσκεται εκ νου μπροστ σε ττοιου διαμετρματος ερωτματα καθς, σμερα νας νος κσμος προβλλει στον ορζοντα. Επσης, λες οι ως τρα προσπθειες της Γερμανας να εντξει την Ελλδα στη σφαρα επιρρος της, οδγησαν κι εκενες σε καταστροφς, πως γινε με τον Εθνικ Διχασμ του 1915, , φυσικ, με τη βα του Δευτρου Παγκοσμου Πολμου. Το διο συνβη και με τη Σοβιετικ Ενωση, οδηγντας, αμσως μετ, στον Εμφλιο Πλεμο.

Η γερμανικ επικυριαρχα στην Ευρπη δεν θα αντξει για μα σειρ απ λγους, ανμεσα στους οποους ο κυριτερος εναι τι ρχεται σε ευθεα σγκρουση με σειρ λαν και χωρν, χοντας δη καταστσει τη γερμανικ Ευρπη ανεπιθμητη: σο κι αν προσπαθε για το αντθετο το Βερολνο, στην Ευρπη υπρχει ακμα δημοκρατα και πολλς χρες που δεν αντχουν λλο την πεση της – απλς η αντδραση σε ττοιου εδους «τευτονικς» κινσεις δεν ρχεται απ τη μα μρα στην λλη. Επιπλον, μεγλη θα εναι εν τλει και η αντδραση απ τη Δση, σε μια ολοκληρωτικ γερμανικ Ευρπη στην οποα οι περισστερες χρες εναι πια πλρως υποταγμνες, ακμα και η Γαλλα, εν η Βρετανα απουσιζει. Αυτ η πραγματικτητα δεν εναι βισιμη οτε μπορε να γνει δεκτ σε μσο χρνο χι μνον απ τους διους τους ευρωπαικος λαος, αλλ και απ τις ΗΠΑ. Η γερμανικ λογικ της βας και της ερημοποησης που επικρατε τα τρα τελευταα χρνια συνιστ μια καθαρ εθνικιστικ πολιτικ του Βερολνου, που κερδζει διαρκς οικονομικ, πολιτικ και θεσμικ απ την κρση την οποα το διο τροφοδοτε. Η γερμανικ Ευρπη μοιζει σμερα κυραρχη, αλλ αυτ δεν θα κρατσει για πολ, η νκη της «Μεσευρπης» δεν μπορε, εκ των πραγμτων, να διαρκσει στο χρνο, οτε, πολ περισστερο, μπορε να στηριχθε πια στα πλα. Οφελουμε λοιπν, στω και τρα, αν και χσαμε δη πρα πολ χρνο, να αντιληφθομε τις δυναμικς της νας αρχιτεκτονικς του κσμου βλποντας σε βθος και να προυμε θση. Να χτσουμε, στω και αργ, ουσιαστικς δυτικς, αξιπιστες και σε βθος συμμαχες κι χι για πολλοστ φορ απμακρες φαντασισεις με το «Μσκοβο», να δεχθομε κι λλο φωνοι την ισοπεδωτικ, καταστροφικ για τον τπο υποταγ στις επιταγς του ηγεμονικο Βερολνου πως συμβανει τρα χρνια τρα που η γερμανικ Ευρπη αναδεται πρτα απ’ λα μσα απ την Ελλδα. Το μλλον, αν το προετοιμσουμε σωστ, μπορε να σχετζεται ακμα και με την επιστροφ στην πολιτικ του Ελευθερου Βενιζλου το 1930 για την ελληνοτουρκικ φιλα, εντς ενς πλασιου ευρτερων μεταβολν στην περιοχ μας που καθσταται πια το ενεργ σνορο του δυτικο κσμου. Σγουρα πντως, το μλλον δεν μπορε να εναι η τυφλ υποταγ στο Βερολνο.