. :

 

11 2013

http://farm8.staticflickr.com/7209/7109679035_0eb338375a_c.jpg

Αν πρεπε να διαλξουμε ναν, τον σημαντικτερο ανμεσα στους πολλος, ττε ο βασικς καννας που διτρεξε στην μεταπολτευση την πλησστια πορεα της Ελλδας προς το δημοσιονομικ γκρεμ, ταν τι διαρκς σε μικροοικονομικ και μακροοικονομικ εππεδο καταναλναμε περισστερα απ σα παργαμε.

Με λλα λγια, το αναπτυξιακ, το δημοσιονομικ, ρα και το μοντλο διακυβρνησης ταν στηριγμνα στη λογικ της συνεχος, κυρως δνειας, ενσχυσης της αγοραστικς δναμης και χι στην αξηση της παραγωγικτητας.

Υποχρεωτικ να ττοιο μοντλο, χι ανπτυξης αλλ καλοπρασης, μποροσε να στηριχθε χρηματοδοτικ μνον με δο εργαλεα– μηχανισμος:

1) το εθνικ νμισμα σε διαρκ διολσθηση - ενοτε και σε υποτμηση

2) τη συνεχ αξηση του δημσιου χρους

Με την υιοθτηση του ευρ αρχικ και την ρση εμπιστοσνης των αγορν – ιδιωτν πιστωτν στη συνχεια, η Ελλδα το 2009 δεν χρεοκπησε μνον, αλλ βωσε την κατρρευση της συνολικς της πορεας τα 40 τελευταα χρνια.

Υπ αυτν την ννοια απ το 2009 και μετ, το εθνικ και πατριωτικ χρος της πολιτικς ηγεσας της χρας δεν εναι απλς να εξασφαλζει τη να δανειοδτηση του ελληνικο κρτους, αλλ πρωτστως να αλλξει και να μεταρρυθμσει τις ρρωστες δομς, αντιλψεις και πρακτικς που μας οδγησαν στο δημοσιονομικ γκρεμ.

Εθνικ προτεραιτητα, εναι η θεμελωση ενς παραγωγικο προτπου ανπτυξης που θα πρει τη θση του καταναλωτικο μοντλου ευημερας της μεταπολτευσης.

Δυστυχς, ιδιατερα τους τελευταους μνες χουμε ολικ επαναφορ πρακτικν του παρελθντος. Και αν τα πρδρομα κροσματα παλαιοκομματικς κυβερνητικς νοοτροπας για ορισμνους δεν ταν αρκετ, το προς ψφιση φορολογικ νομοσχδιο δεν αφνει καμι απολτως αμφιβολα τι επιστρφουμε ολοταχς στο χθες που μας χρεοκπησε.

Εξηγομαι:

Τρα χρνια μετ την κατακρμνιση της Ελλδας στο δημοσιονομικ γκρεμ να φορολογικ νομοσχδιο οφελουμε να το κρνουμε με βση τις δο μεζονες συνιστσες του: Την φιλοσοφα και την φορολογικ ηθικ του.

 

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Ο φοροεισπρακτικς χαρακτρας το νομοσχεδου που θα μποροσε να δικαιολογηθε ιδιατερα σε συνθκες δημοσιονομικς κρσης, δεν εναι το κυραρχο ζτημα.

Το πρβλημα εναι τι το νομοσχδιο χει ποψη και υιοθετε τη φιλοσοφα του χθες που μας χρεοκπησε, επαναθεμελινει την Ελλδα της κατανλωσης και χι της παραγωγς, φροντζει και νοιζεται για τους επιχειρηματες και χι για τις επιχειρσεις.

Σαρντα χρνια η Ελλδα φτιαξε επιχειρηματες, δεν χτισε επιχειρσεις.

Με βση τα παραπνω μσα απ να φορολογικ νομοσχδιο, θα πρεπε πρτα και κρια να ενισχεται η Ελλδα της παραγωγς σε βρος της Ελλδας της κατανλωσης. Κατανλωσης που σε οικονομες σαν την ελληνικ δεν συνεπγεται ενσχυση της εγχριας παραγωγς, αλλ αξηση των εισαγωγν με την συνακλουθη επιδενωση του ισοζυγου εξωτερικν συναλλαγν.

Το φορολογικ νομοσχδιο θα πρεπε να χει το θρρος επιτλους να πει στην ελληνικ κοινωνα την μεγλη αλθεια: λλο εναι ο επιχειρηματας, λλο εναι η επιχερηση. Μονδρομος για την πολυπθητη ανπτυξη και τη δημιουργα νων θσεων εργασας εναι η στριξη της επιχερησης .

Το κλαδ πνω στο οποο κθεται ο εργαζμενος αλλ και ο επιχειρηματας, το κλαδ που θλουμε να καθσει και ο νεργος εναι η επιχερηση και μλιστα η επιχερηση του ιδιωτικο τομα δεδομνου τι το δημσιο για την εξασφλιση θσεων εργασας πρπει οριστικ και αμετκλητα να το ξεχσουμε πια!

Δο εναι οι καθοριστικς παρμετροι που αποκαλπτουν τη φιλοσοφα του φορολογικο νομοσχεδου ως προς αυτ:

Πρτον ο συντελεστς φορολγησης – επιβρυνσης της επιχερησης ως νομικς και οικονομικς ονττητας.

Δετερον ο συντελεστς φορολγησης των μερισμτων δηλαδ του μρους εκενου των κερδν της επιχερησης που μετατρπονται σε ατομικ εισδημα για τον επιχειρηματα – μτοχο.

Με βση τα προαναφερθντα τ θα πρεπε να προβλπει το φορολογικ νομοσχδιο αποδεικνοντας τι προωθε την Ελλδα της παραγωγς και χι της κατανλωσης καθς και στηρζει την επιχερηση σαν το κλαδ πνω στο οποο κθεται το αναπτυξιακ μλλον της χρας;

Πρτον, θα πρεπε τον συντελεστ φορολγησης της επιχερησης που σμερα εναι 20% να τον μεινει δραστικ και μλιστα τα αδιανμητα κρδη που θα προορζονται μσω αποθεματικο για τη δημιουργα νων επιχειρσεων, νων επενδσεων, νων θσεων εργασας να τα καθιστοσε ουσιαστικ αφορολγητα τουλχιστον για δκα χρνια.

Δετερον, να αξανε τον συντελεστ φορολγησης των μερισμτων που σμερα εναι 25%, δηλαδ του μρους εκενων των κερδν της επιχερησης που μετατρπονται σε ατομικ εισδημα για τον επιχειρηματα – μτοχο.

Προς επρρωση του απαρδεκτου χαρακτρα του φορολογικο νομοσχεδου, ο φορολογικς συντελεστς που επιβαρνει τις επιχειρσεις αυξνεται, αντ να μεινεται απ το 20% στο 26%, εν ταυτχρονα ο φορολογικς συντελεστς των μερισμτων αντ να αυξνεται, μεινεται απ το 25% στο 10% !

Τ «φωνζει» δηλαδ το φορολογικ νομοσχδιο; «ζτω η Ελλδα της κατανλωσης, ζτω η Ελλδα των πλοσιων επιχειρηματιν και των πτωχευμνων επιχειρσεων, ζτω η Ελλδα της ανεργας και της προκλητικς κοινωνικς ανιστητας, ζτω η Ελλδα της φεσης».

Τι να περιμνει μως κανες απ μα παλαιοκομματικ κυβρνηση που μπορε να την ακοσετε να ισχυρζεται αυτ και σοι τυπα την εκπροσωπον στα ΜΜΕ «ποια κρδη,οι περισστερες επιχειρσεις γρφουν ζημις»; «Ττε να λγος παραπνω να μην μεισετε αλλ να αυξσετε τον συγκεκριμνο συντελεστ» θα τους απαντοσε κανες. Εν πως θα συμπλρωνε νας μπειρος φοροτεχνικς – λογιστς, αυτ που αναμνεται να συμβε θα εναι η προσπθεια πολλν επιχειρηματιν να εκμεταλλευτον την αρπαχτ που τους δνει την ευκαιρα να πραγματοποισουν ο συντελεστς του 10%, διανμοντας ειδικ φτος μερσματα για να εναι σγουροι τι θα προλβουν.

 

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

Εκτς απ την απαρδεκτη και καταστροφικ φιλοσοφα που διπει το φορολογικ νομοσχδιο και καθιστ το ρλο του απολτως αρνητικ, απ την κατακρυφη μεωση του συντελεστ επ των διανεμμενων κερδν - μερισμτων αναδεικνεται και το κορυφαο ζτημα της φορολογικς ανηθικτητας που το χαρακτηρζει.

Εξηγομαι:

Δεν εναι δυνατν, ξεπερν τα πλον ακραα ρια της πολιτικς και κοινωνικς ανηθικτητας ειδικ στη σημεριν οικονομικ συγκυρα η πρβλεψη για μεωση του συντελεστ φορολγησης των μερισμτων, διτι δεν εναι δυνατν δυμισι ετν μεισεις μισθν των εργαζομνων να μετατρπονται σε αξηση των ατομικν εισοδημτων των επιχειρηματιν.

Στη φση της φεσης που διανουμε, που ο κκλος εργασιν συρρικννεται και το κστος πρτων υλν παραμνει στα δια εππεδα, η μνη πηγ βελτωσης των οικονομικν αποτελεσμτων της επιχερησης εναι οι μεισεις των μισθν και η απορθμιση των εργασιακν σχσεων.

Η δραστικ μεωση του μισθολογικο κστους στην λειτουργα των επιχειρσεων, αντ να επενδεται στην ενδυνμωση και επκταση της παραγωγικς δραστηριτητας ρα στην ανπτυξη, διοχετεεται στην αξηση των ατομικν εισοδημτων των εχντων, τελικ στην κατανλωση και την αξηση των εισαγωγν και στην αξηση των καταθσεων που εξγονται σε τρπεζες του εξωτερικο.

Πρκειται για την πιο ανθικη, θλια και απροσχημτιστα ληστρικ αναδιανομ των εισοδημτων που θα μποροσε να πραγματοποιηθε στην Ελλδα.

Οι Βουλευτς ιδως του ΠΑΣΟΚ, οι περισστεροι εκ των οποων ταν μλη της κοινοβουλευτικς ομδας που σκωσε το πολιτικ βρος τα δυμισι προηγομενα χρνια για την αντιμετπιση της χρεοκοπας της Ελλδας δεν χουν καννα δικαωμα να συναινσουν με την ψφο τους στη υιοθτηση ενς φορολογικο νομοσχεδου που μετατρπει τις δραματικς μεισεις στους μισθος των εργαζομνων σε προκλητικς αυξσεις των ατομικν εισοδημτων των επιχειρηματιν και χι σε παραγωγικος και αναπτυξιακος πρους.

Και επειδ πολλο θα αναρωτηθον «δηλαδ να πσει η κυβρνηση»; Απαντ: «να μην πσει η κυβρνηση. Να αλλξει αυτ το ανθικο, δικο και παλαιοκομματικς εμπνεσεως φορολογικ νομοσχδιο».

 

ΤΕΛΟΣ

Αυτς τις μρες η χρα ταλανζεται απ το σκνδαλο της μη αξιοποησης και της αλλοωσης της λστας Λαγκρντ, να θμα που αποτλεσε για εμνα την αιτα να ανακοινσω την αποχρησ μου απ το ΠΑΣΟΚ στις 3 Οκτωβρου του 2012. Η νταση με την οποα αναδεικνεται το θμα, δεχνει επσης τι υπρχει σοβαρ ατημα της ελληνικς κοινωνας για φορολογικ δικαιοσνη.

να σκλος αυτς της δικαιοσνης εναι η καταπολμηση της φοροδιαφυγς. Θα μποροσε στο διο νομοσχδιο η κυβρνηση αν πραγματικ θελε, να συμπεριλβει διατξεις με βση τις οποες σε τακτ χρονικ διαστματα υποχρεωτικ θα ξεκινον και θα τελεινουν φορολογικο λεγχοι ειδικ για καταθσεις του εξωτερικο. μως η κυβρνηση δεν θλει.

να δετερο σκλος της φορολογικς δικαιοσνης εναι να επιμεριστον πιο δκαια τα φορολογικ βρη στους πολτες, ετε αυτο εναι επιχειρηματες, ετε εργαζμενοι, ετε εισοδηματες. σες υποχρεσεις για λους ανεξαρττως, πηγς των προσωπικν τους εισοδημτων, πρπει να εναι η φιλοσοφα της. Δυστυχς και σε αυτ το μτωπο η κυβρνηση δεν θλει να δσει τη μχη.

Επομνως, η Ελλδα δεν συνεχζει να ζει μνον με το ψμα της αντιπολτευσης, τι με να ρθρο θα αποκατασταθον οι μισθο και οι συντξεις, αλλ και με την αλθεια της κυβρνησης τι δεν χει την πολιτικ βοληση και ρα δεν πρκειται τποτε να αλλξει απ τις δομς που παργουν φορολογικ αδικα, σκνδαλα, διαφθορ και τελικ την πορεα προς να νο δημοσιονομικ γκρεμ.