!

1 2012

Του Χρστου Ρπτη απ το iefimerida.gr

Περιγραφ: Εικνα: craptisΔεν χρειζεται να εναι κανες δκτωρ των Πολιτικν Επιστημν για να αντιληφθε τι τα παραδοσιακ πολιτικ κμματα -που υποτθεται τι εκπροσωπον τον λεγμενο αστικ κσμο- δεν μπορον στην συγκεκριμνη συγκυρα να αντιμετωπσουν τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ και τον Τσπρα. Και δεν μπορον να τον αντιμετωπσουν αποτελεσματικ για μερικος απλος λγους:

Η χρεοκοπα και το μνημνιο σηματοδτησαν το τλος του παλιο κσμου. Πριν χρεοκοπσει η χρα δημοσιονομικ, εχε χρεοκοπσει πολιτισμικ και ηθικ, αφο το σστημα εξουσας που δημιουργθηκε απ την μεταπολτευση και μετ στηρχθηκε στο πελατειακ κρτος, απαξινοντας σταδιακ τις αξιακς αναφορς που ομοιογενοποιον μια κοινωνα.

Τα δο μεγλα κμματα εξουσας παψαν σταδιακ να εκπροσωπον την κοινωνα και μεταλλχτηκαν σε παρασιτικος- γραφειοκρατικος μηχανισμος διαμεσολβησης συμφερντων. Μικρν μεγλων. Η εναλλαγ στην εξουσα που για τον πολιτισμνο κσμο αποτελε να ισχυρ κεκτημνο στην λειτουργα της Δημοκρατας διασφαλζοντας την συνχεια και την συνανεση στα αυτονητα, στην Ελλδα εξελχτηκε σε λειτουργικ παρμετρο της συναλλαγς. Το μνο που λλαζε ταν η ποσστωση. ταν κυβερνοσε το ΠΑΣΟΚ «εισπραττε» πλειοψηφικ τα προνμια της εξουσας. Η σχση αυτ 70%-30%, λλαζε προς φελος της ΝΔ ταν η κεντροδεξι γινταν κυβρνηση.

Τα δο μεγλα κμματα δεν μπρεσαν να αυτορυθμιστον και να επανιδρυθον εξαιτας του κυβερνητισμο απ τον οποο υποφρουν διαχρονικ. Μετεξελχθηκαν σε κλειστς κστες, με αποτλεσμα να αποπολιτιοκοποιηθον και να εξελιχθον περπου σε «συμμορες». Δυστυχς ο Τσοχατζπουλος δεν ταν η εξαρεση αλλ ο καννας. Εκτς ελαχστων περιπτσεων, η συντριπτικ πλειοντητα των πολιτικν που κυβρνησαν την χρα συμμετεχαν ενεργ στην λεηλασα της χρας. Πολ χειρτερα, αφο ο «πλοτος» δεν προερχταν απ παραγωγικς διαδικασες, αλλ απ τον εξωτερικ δανεισμ. Υπ αυτ την ννοια η κοινωνα χει τις ευθνες της, αφο αποκοιμθηκε ηθικ και «αισθητικ» αποδοκιμζοντας εκλογικ κθε δυσρεστη προειδοποηση. Προτιμοσαμε να ζομε σε να φαντασιακ παρν, αρνομενοι να συνυπολογσουμε τις πιθανς επιπτσεις στο μλλον.

Αρκε να θυμηθε κανες πς διωξαν το καθηγητ Σπρο οι συνδικαλιστς (λων ανεξαιρτως των κομμτων) της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ το 1995, ταν προβλεψε τι αν δεν μεταρρυθμιστε το ασφαλιστικ, τα ταμεα θα χρεοκοπσουν τα επμενα εκοσι χρνια…

Η δημοσιοπαλληλικ γραφειοκρατα, που λειτοργησε σε βρος ενς αποτελεσματικο και λειτουργικο κρτους, δημιουργθηκε και συντηρθηκε στην λογικ του κομματικο στρατο και χρηματοδοτθηκε απ τον ξφρενο δανεισμ. Τρφεται απ την ιδεολογα του «λεφτ υπρχουν» και αφο απογοητετηκε απ τον Γιργο, τρα στρφεται στον ΣΥΡΙΖΑ που υπσχεται ανεφρμοστα πργματα.

Το αστικ καθεστς που συγκροτθηκε στην χρα την Μεταπολτευση και διαδχτηκε το χρεοκοπημνο προδικτατορικ δεξι κρτος συγκροτθηκε απ «αυτοδημιοργητα» στρματα τα οποα αξιοποησαν την οικονομικ και κοινωνικ επανεκκνηση που σηματοδτησε η δημοκρατικ Ελλδα. Τα στρματα αυτ δεν εχαν οτε την παρδοση, οτε την εκπαδευση για να δημιουργσουν τους καννες σε να σγχρονο αστικ κρτος. Λειτοργησαν «ιδιοτελς» και δημιοργησαν την οικονομικ δναμη τους απ τις δημσιες προμθειες και την κρατικοδαιτη επιχειρηματικτητα. Δημιοργησαν και τα πρτυπα τους που θμιζαν συχν την μετασοβιετικ ολιγαρχα.

Μετ την αποχρηση των πολιτικν Φεουδαρχν σαν τον Γρο Καραμανλ και τον Ανδρα, η γενι που τους διαδχτηκε, εκχρησε πλρως την εξουσα της στην οικονομικ ελτ και σταδιακ απκτησε μαζ της μια υπαλληλικ σχση. Απ την κοινωνα αυτ με την συνευθνη των πολιτν οικοδομθηκε να πελατειακ, αναξιοκρατικ και αναποτελεσματικ κρτος που εν μρει μεταφρθηκε και στην ιδιωτικ οικονομα. Η κοινωνα ευημρησε, δημιοργησε πλοτο, υπρξε μιντιακς πλουραλισμς, αλλ η Δημοκρατα μας υπρξε ατελς, πως πολ σωστ, γραψε κποτε για την Ελλδα ο Τμας Φρντμαν.

Η Ελλδα κυβερνθηκε απ την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ με τα συμπλγματα που δημιουργοσε μια κεντροαριστερ κοινωνικ πλειοψηφα με συντηρητικ χαρακτηριστικ. Θαμαζε και αντγραφε τα αμερικανικ θη και ταυτχρονα «μισοσε» βαθτατα την Αμερικ. θελε να εναι στην Ευρπη μνο μως ως προς τα δικαιματα και ποτ ως προς τις υποχρεσεις. Εναι αλθεια τι την ψευδασθηση αυτ την ενθρρυνε η Αριστερ και την εμπδωνε λγω ενοχν η δεξι. Το τλος της πολιτικς πως το επινησε ο επαρχιωτισμς του ελληνικο life style, αποπολιτικοποησε την κοινωνα, ρχνοντας τις παραδοσιακς γραμμς μεταξ Δεξις και Αριστερς. Σκοτνοντας τις ιδες, νοιγε ο δρμος για τους πολιτικος και επιχειρηματικος νταραβερτζδες, χωρς αρχς και χωρς αναστολς.

ταν προφανς τι αν δεν μεσολαβοσε μια συνολικ επανδρυση της κοινωνας, η Ελλδα θα κατληγε στην χρεοκοπα. Ο Σημτης, ο Καραμανλς και ο Γιργος Παπανδρου, διπραξαν ο καθνας με τον δικ του τρπο το διο λθος. Πστεψαν τι μποροσαν να μεταρρυθμσουν την χρα χωρς να αλλξουν τα κμματα τους. Προσπθησαν να μεταρρυθμσουν την κοινωνα με την δια γραφειοκρατα που μας εχε φρει στο αδιξοδο. Το αποτλεσμα ταν περπου προδιαγεγραμμνο!

Το μνημνιο που περιελμβανε ουσιαστικς και αναγκαες μεταρρυθμσεις εφαρμστηκε με λθος μεγμα πολιτικς οικονομας. Επιπλον, η αδυναμα του Παπανδρου να κατανοσει εγκαρως τις κοινωνικς συνπειες και να διαπραγματευτε το μεγμα της δημοσιονομικς εφαρμογς, σπρωξε την κοινωνα απναντι στο παραδοσιακ πολιτικ σστημα. Το κομμτι της κοινωνας που μεινε εκτς παραγωγικν διαδικασιν ριζοσπαστοικοποιθηκε ετεροχρονισμνα και στρφηκε μαζικ εναντον του παραδοσιακο πολιτικο προσωπικο που το θερησε-και σωστ-υπευθυνο για το αδιξοδο. Ειδικ οι νοι, που μειναν εκτς κοινωνας δημιοργησαν τις συνθκες αυτς της πολιτικς ανατροπς που βρσκεται σε εξλιξη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εχε την τχη να χει αναδεξει μια να- ηλικιακ- ηγετικ ομδα με επικεφαλς τον Τσπρα που δεν εχε τα «συμπλγματα» των προηγομενων γενεν της αριστερς και εχε διαπαιδαγωγηθε πολιτικ στον ακτιβισμ των καταλψεων του ’90. Δεν εναι ββαιο ωστσο αν χει απαλλαγε και απ τα στερετυπα της. Παρλαβε να συνασπισμ αντιφσεων, με περιθωριακ εκλογικ χαρακτηριστικ αλλ με την δυναττητα να αντιλαμβνεται τις υπγειες ανακατατξεις που κυοφρησε η εφαρμογ του Μνημονου στην ελληνικ κοινωνα. Κατλαβε γργορα τι το Μνημνιο επανφερε τις διαχωριστικς γραμμς Δεξις-Αριστερς με νους ρους και να προτγματα. Κυρως κατλαβε τι η εφαρμογ του μνημονου δρομολογοσε την πλρη αναδιταξη του πολιτικο συστματος γενικτερα και της κεντροαριστερς ειδικτερα. Το ΠΑΣΟΚ εγκλωβισμνο στον αδιξοδο απολογισμ μιας αντιφατικς και νισης διακυβρνησης ρθε σε πλρη ρξη με την εκλογικ του πελατεα. Κυρως με την δημοσιουπαλληλα που αυτονομθηκε πολιτικ και με βασικ ατημα την διατρηση των κεκτημνων μετακινεται εκλογικ, πως οι νομδες, δημιουργντας νες πλειοψηφες. Η ΝΔ που μετ τον Καραμανλ απκτησε χαρακτηριστικ της παλαιοδεξις του ’50, διαλθηκε στα εξ συνετθη μετ την μνημονιακ στροφ του Σαμαρ και την αδυναμα του να διαχειριστε τους ρους επανδρυσης μιας μοντρνας κεντροδεξις.

Το Μνημνιο βαλε την χρα στην τροχι μιας επδυνης μετβασης απ τον παλι στον καινοριο κσμο. Το εκλογικ αποτλεσμα της 6ης Μαου δρομολγησε την βαια μεταρρθμιση των παραδοσιακν κομμτων και την σταδιακ αποστρατεα του παλιο πολιτικο προσωπικο. Θα την επιβεβαισει πιθαντατα το αποτλεσμα της 17ης Ιουνου, ακμα και αν ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ εναι δετερο κμμα.

Απελευθερωμνος απ τους καταναγκασμος των απολογισμν και χωρς το γχος του κυβερνητισμο (και προς το παρν της διακυβρνησης) ο Τσπρας αλλζει διαρκς γπεδο αναγκζοντας τον δικομματισμ να τρχει απ πσω του. Επ της ουσας κατφερε να αντιστρψει τα διλμματα των αντιπλων του επιβλλοντας την δικ του ατζντα. Προφανς εναι καλτερα προετοιμασμνος για την μετβαση στην μετ-μνημονικ Ελλδα μσα στο καμνι του επιταχυντ της ιστορας. Με την προπθεση και την επιφλαξη φυσικ, τι η χρα στο τλος αυτς της διαδρομς δεν θα βρεθε αγκαλι με την δραχμ.

Εναι προφανς τι για τους λγους που εξηγσαμε παραπνω το μιντιακ και πολιτικ «establishment» που δνει μια μχη οπισθοφυλακς δεν μπορε να αντιμετωπσει αποτελεσματικ τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσπρα. χι γιατ τα επιχειρματα που διατυπνει στερονται λογικς, αλλ γιατ το εκλογικ σμα χει υπερβε το δλημμα χρεοκοπα μνημνιο και χρησιμοποιε τον ΣΥΡΙΖΑ σαν πολιορκητικ κρι για να αναδιατξει τις πολιτικς, κοινωνικς και επιχειρηματικς ισορροπες στην χρα. Το εκλογικ σμα που θλει να αποτρψει με κθε κστος την εργασιακ μετατροπ της Ελλδος σε Βουλγαρα, φανεται να αναλαμβνει και το ρσκο μιας ενδεχμενης επιστροφς στην δραχμ. Με το αφοπλιστικ και ταυτχρονα ανιστρητο σως επιχερημα τι -δεν με ενδιαφρει σε πιο νμισμα θα φτωχνω!

Σε αυτ τον «μουγγ» διλογο των δο Ελλδων μπροστ στον γκρεμ, που συνθως πφτουμε με μανα ταν μας δοθε η ευκαιρα (που θα λεγε και ο Ρμφος) και σε συνθκες βαρις πλωσης ο Τσπρας δεν μπορε να αντιμετωπιστε με κραυγς, αφλειες και παλαιοδεξις υστερες. Ο αστικς πολιτικς κσμος θα μπορσει να τον αντιμετωπσει μνον ταν μεταρρυθμιστε και διατυπσει να πειστικ, αποτελεσματικ και εθνικ σχδιο ανασυγκρτησης της χρας πεθοντας τους πολτες τι μπορε να διασφαλσει τους ρους μιας δκαιης κοινωνας. σο δεν το κνει θα αγκομαχε ανακυκλνοντας ξεπερασμνες και σως θλιβερς αντιλψεις…