()

, 17 2012

του Γιργου Κοκκλη, Πολιτικο Επιστμονα, ιστορικο

Δεν υπρχει καλτερος τρπος αν θες να αποφγεις να απαντσεις σε κτι, απ το να καταφεγεις σε γενικτητες. Οι γενικεσεις εναι πολ ωφλιμες γιατ εν αραδιζεις να σωρ ιστορες στην ουσα δεν λες τποτα.

Βρισκμενος στην ιδιατερ μου πατρδα, την Κεφαλονι, για τις διακοπς του Πσχα, εχα την ευκαιρα να συναντσω στα μεγλα πασχαλιτικα τραπζια, αρκετος πολιτευτς που στις 6 Μαου ζητον με τον να τον λλο τρπο την ψφο μας. Δεν θα επικεντρωθ στις αφρητα κλισ πασχαλιτικες ευχς των χριστεπνυμων πολιτευτν, οτε στην ανγκη τους να δεξουν πως εκενοι εναι «καλο καγαθο». Εκενο που με προβλημτισε εναι η ποιτητα του πολιτικο λγου των ανθρπων αυτν, οι οποοι μου δωσαν την ασθηση τι ζουν σε μια εναλλακτικ πραγματικτητα, ξχωρη απ την δικ μας.

Στην ερτηση ποια εναι η επμενη μρα για την Ελλδα, οι απαντσεις που πρα αγγζουν τα ρια του ανκδοτου. Οι νεοδημοκρτες φαντασινονται «θραμβο του Σαμαρ», οι πασκοι ονειρεονται μια «ανασσταση και ανασυγκρτηση της δημοκρατικς παρταξης απ τον Βαγγλη» και φυσικ η Αριστερ η θυμζει εκενο το αμμητο «αλλο βαρον τα σμαντρα, αλλο χορεει η νφη».

Τι θα κνουν για την περιβητη ανπτυξη; «Πρπει να υπρξει ανπτυξη- να γνουν ργα, να βρουν οι λληνες δουλεις». Φυσικ στο μυαλ τους η ανπτυξη θα ρθει μνη της, χρη στη Θεα Πρνοια, θα ξημερσει μια μρα και λα θα δουλεουν ρολι. Για συγκεκριμνα μτρα, οτε λγος. Μνο κοκορομαχες.

Εναι προφανς τι παραμονς των εκλογν, τα κμματα τονζουν αυτ που τα χωρζουν, χι αυτ που τα εννουν. Δεν εναι λοιπν παρξενο τι τα δο μεγλα κμματα κονταροχτυπιονται ποιος την χει πιο μεγλη... την ευρωπακ συνεδηση. «Εμες βλαμε την χρα στην ΕΕ» βαυκαλζονται οι γαλζιοι. «Ναι αλλ εμες βλαμε τη χρα στο ευρ» αντιτενουν πιο κουμπωμνοι οι πρσινοι, για να εισπρξουν τις... αντιμνημονιακς κορνες των Σαμαρικν.

«Ο Βενιζλος εναι σαν τον ΓΑΠ» προειδοποιον τον ψηφοφρο οι γαλζιοι υποψφιοι. «Ναι αλλ συνεργαστκατε μαζ μας στην κυβρνηση Παπαδμου» απαντ ο πρσινος πολιτευτς για να εισπρξει την απντηση «δεν συνεργαστκαμε, στηρξαμε».

Και κπου εσ φλε πολτα, βρσκεσαι εν μσω διασταυρομενων πυρν, που θυμζουν περισστερο πυροτεχνματα, αφο καμα πολιτικ δναμη δεν χει τη στοιχειδη σοβαρτητα να σου εξηγσει τι σκοπεει να κνει στις 7 Μαου. Εναι γνωστ τοις πσι τι τα δο κμματα θα κληθον να συνεργαστον ακμη και στην περπτωση της αυτοδυναμας ωστσο αυτ δεν φανεται να (τους) λει τποτα.

Για τους αντιμνημονιακος οτε λγος. Κατηγορον τους δοσλογους, γερμανοτσολιδες χωρς να μας λνε τι ακριβς θα επαναδιαπραγματευθον, με ποιες προποθσεις και με ποιο ορζοντα.

Το χειρτερο λων, εναι τι τσο οι μνημονιακο σο και οι αντιμνημονιακο φλερτρουν αθρυβα με σενρια επιστροφς στη δραχμ. λλοι το λνε ευθαρσς, λλοι το υπονοον με την συνολικ τους στση. Κανες μως δεν εξηγε τι θα σημανει αυτ για τον απλ κσμο, τις καταθσεις, τα σπτια και τη ζω μας.

Θα μου πετε τσι δεν γινταν πντα η πολιτικ; Πιθανν. Ωστσο ταν η χρα βρσκεται στο «παρ πντε» δεν νομζω τι υπρχει η πολυτλεια, οι πολιτικο να πολιτεονται με τσο ανριμο και γελοο τρπο. Ο κσμος χει κουραστε και ζητ συγκεκριμνες προτσεις και λσεις. 

Το διακβευμα δεν εναι μνο ο συσχετισμς των δυνμεων- αυτ εναι το να σκλος των εκλογν. Το κυρως ζητομενο εναι ποιος και τι μεταρρυθμιστικς ζλος θα υπρξει στην κυβρνηση που θα προκψει, ετε μνημονιακ ετε αντιμνημονιακ. Το δλημμα εναι ψευδς. Η Ελλδα πρπει να αλλξει αν θλει να επιβισει. Μπορε κανες να μας πει τι θα κνει και προς ποια κατεθυνση θα συνεχσουμε τα «λλα λγια να αγαπιμαστε»;