, 2009

6 2012

Δημοκρατα. Εν ο εκπρσωπος Τπου Γιννης Μιχελκης κατηγορε την κυβρνηση του ΠΑΣΟΚ τι αλλοωσε τα στοιχεα για το λλειμμα του 2009, ο πρεδρς του Αντνης Σαμαρς με ρθρο του στην «Wall Street Journal» επιβεβαινει τον Γιργο Παπακωνσταντνου.

Ποιο ταν τελικ το πραγματικ δημοσιονομικ λλειμμα του 2009; Το πρσφατο ρθρο του προδρου της Νας Δημοκρατας στη «Wall Street Journal» δεν αμφισβητε το ποσοστ του 15%, πως εχε ανακοινσει η κυβρνηση του ΠΑΣΟΚ. Την ρα μως που δημοσιευταν το κεμενο του κ. Σαμαρ στην αμερικανικ εφημερδα, στην Ελλδα ο εκπρσωπος του κμματος κ. Μιχελκης διατπωνε πλι -με κατηγορηματικτητα- τη θση πως ο ττε αρμδιος υπουργς κ. Παπακωνσταντνου εχε παρουσισει «φουσκωμνο» λλειμμα. Μλιστα, ο εκπρσωπος του κμματος εξφρασε την ποψη τι ο κ. Παπακωνσταντνου «πρπει να καθσει στο σκαμν της Εξεταστικς», αντ «να ψχνει τρπους να μενει υπουργς».

Διαφορετικ εναι μως η θση της... «Νας Δημοκρατας εξωτερικο», πως τουλχιστον εκφρστηκε με το ρθρο του κ. Σαμαρ. Σε αυτ, ο πρεδρος του κμματος ναι μεν τονζει πως «τα τρα τταρτα των μτρων για την περιστολ του Ελλεμματος οδγησαν σε περισστερη φεση», δεν αμφισβητε μως το επμαχο ποσοστ, το οποο κατ τον κ. Μιχελκη πρπει να σρει στο σκαμν τον κ. Παπακωνσταντνου. «Η Ελλδα χει δη εφαρμσει περιοριστικ μτρα που φθνουν στο 20% του ΑΕΠ της, για να ελγξει να λλειμμα που φθασε στο 15% το 2009», τονζει στο ρθρο του ο αρχηγς της Νας Δημοκρατας.

Εναι προφανς τι ουδες θα υποχρωνε τον κ. Σαμαρ να υιοθετσει το επσημο ποσοστ για το λλειμμα του 2009, τσο χρνο αφ' του αυτ ανακοινθηκε, εν ντως το κμμα πστευε πως το ΠΑΣΟΚ εχε προβε σε «αλχημεες».

Στον αντποδα κινεται μως η κατηγορηματικτητα του κ. Μιχελκη. Την ρα που η Να Δημοκρατα -πιεσμνη απ την απχηση των «Ανεξρτητων Ελλνων »- επιχειρε να εξηγσει στην εκλογικ και κοινωνικ της βση πς συμβιβζεται η απρριψη του πρτου Μνημονου με την υπερψφιση του δετερου, μλλον καλεται να αποσαφηνσει κτι ακμη: Τι πραγματικ πιστεει για το λλειμμα του 2009. Προς το παρν το κμμα εμφανζεται με δυο διαφορετικς θσεις: Μα που καλπτει εγχριες πολιτικς ανγκες και μα λλη που απευθνεται σε διεθνες οικονομικος και πολιτικος «κκλους».