Stephen Hawking:

Πηγ: enet.gr

16 2013

http://s.enet.gr/resources/2013-09/050_hawk-thumb-medium.jpgΣτα 21 του χρνια μαθε τι πασχε απ μια ανατη ασθνεια που πιθαντατα θα τον σκτωνε μσα σε λγα χρνια. Τρα, μισ αινα μετ, ο Στβεν Χκινγκ μπορε να υπερηφανεεται τι εναι ο πιο δισημος επιστμονας του κσμου, που, πρα απ τις πρωττυπες ερευνητικς του εργασες, γραψε το δημοφιλς «Το χρονικ του χρνου» για την ιστορα του Σμπαντος. Στα 71 του χρνια αποφσισε να διηγηθε και τη δικ του ιστορα στην αυτοβιογραφα του με ττλο «Το χρονικ της ζως μου», που θα κυκλοφορσει απ τις Εκδσεις Τραυλς στις 30 Σεπτεμβρου. Απ αυτ τη συγκλονιστικ διγηση, το EΨIΛON εξασφλισε αποκλειστικ κποια χαρακτηριστικ αποσπσματα πως και φωτογραφικ υλικ.

«ζησα μια πλρη και ικανοποιητικ ζω» καταλγει ο Στβεν Χκινγκ στο τελευταο κεφλαιο της αυτοβιογραφας που συμπυκννει την πορεα του. Στα 71 του χρνια, ο διασημτερος θεωρητικς φυσικς στον κσμο, ο επιστμονας που κατχει τη Λουκασιαν δρα των Μαθηματικν και της Θεωρητικς Φυσικς στο Πανεπιστμιο του Κμπριτζ και καθηλωμνος σε μια αναπηρικ πολυθρνα δδαξε τα μυστικ του Σμπαντος, αφηγεται στην αυτοβιογραφα του λη του την περιπετειδη ζω απ την παιδικ εμμον του με τα ηλεκτρικ τρνα και τη διγνωση της ανατης ασθνεις του μχρι την απφασ του να πψει να βυθζεται στον αυτοοικτιρμ και να γρψει το πρτο εκλακευμνο επιστημονικ βιβλο, «Το χρονικ του χρνου», που γινε μπεστ σλερ. Το βιβλο θα κυκλοφορσει στις 30 Σεπτεμβρου απ τις Εκδσεις Τραυλς σε μετφραση Νστορα Χονου και πρλογο του Σββα Δημπουλου, καθηγητ Φυσικς στο Πανεπιστμιο του Στνφορντ στις ΗΠΑ. Απ την αυτοβιογραφα του, «Το χρονικ της ζως μου», το ΕΨΙΛΟΝΡ επλεξε κποια αποσπσματα για μια αποκλειστικ προδημοσευση.

 

TA ΠAIΔIKA XPONIA

Γεννθηκα στις 8 Ιανουαρου 1942, ακριβς τριακσια χρνια μετ το θνατο του Γαλιλαου. Υπολογζω, ωστσο, τι την δια ημρα ρθαν στον κσμο και λλα, περπου, διακσιες χιλιδες μωρ. Δεν ξρω αν κποιο απ’ αυτ ενδιαφρθηκε αργτερα για την αστρονομα.

[...] Η πρτη μου ντονη ανμνηση εναι το σπαραξικρδιο κλμα μου στον παιδικ σταθμ του Μπιρον Χουζ Σκουλ, στο Χιγκετ. Παντο γρω μου παιζαν παιδι. Τα παιχνδια τους φνταζαν τσο υπροχα· θελα να παξω κι εγ μαζ τους. μως, μουν μλις δυμισι. Με εχαν αφσει για πρτη φορ μνο μου, ανμεσα σε αγνστους, και εχα τρομοκρατηθε. Πιστεω πως οι γονες μου ξαφνιστηκαν απ την αντδρασ μου· μουν το πρτο τους παιδ και, καθς ακολουθοσαν ευλαβικ σα διβαζαν για την ανπτυξη του παιδιο, θεωροσαν πως θα πρεπε να εμαι τοιμος για κοινωνικς σχσεις δη απ τα δο μου χρνια. Ωστσο, στερα απ εκενο το τρομακτικ πρωιν με πραν γργορα στο σπτι και μ’ στειλαν ξαν στο Μπιρον Χουζ μετ απ ενμιση χρνο.

http://s.enet.gr/resources/2013-09/016_hawk-thumb-small.jpg[...] Θυμμαι πως παραπονιμουν στους γονες μου τι στο σχολεο δεν μου μθαιναν τποτε. Οι δσκαλοι του Μπιρον Χουζ δεν πστευαν στον, ττε, καθιερωμνο τρπο να σου «περσουν» γνσεις. Αντιθτως, πστευαν τι μποροσες να μθεις να διαβζεις χωρς να συνειδητοποιες τι σου διδσκουν πς να το κνεις. Τελικ, μαθα να διαβζω, αλλ στην αρκετ προχωρημνη ηλικα των οκτ ετν. Η αδελφ μου η Φιλππα, που διαπαιδαγωγθηκε σμφωνα με τις πιο συμβατικς μεθδους, μποροσε να διαβζει πριν κλεσει τα τσσερα. Αλλ τσι κι αλλις, ταν πολ πιο ξυπνη απ μνα.

[...] λλη μια ντονη, πριμη ανμνησ μου, εναι η στιγμ που απκτησα το πρτο μου τρενκι. Στα χρνια του πολμου κανες δεν κατασκεαζε παιχνδια, τουλχιστον για να τα χαρονται τα παιδι. Ωστσο, εγ παθιαζμουν με τα τρενκια. Ο πατρας μου επιχερησε να μου φτιξει να απ ξλο, αλλ δεν μου ρεσε καθλου – θελα κτι ζωνταν, κτι που να κινεται απ μνο του. Αγρασε, λοιπν, να μεταχειρισμνο, σιδερνιο κουρδιστ τρενκι, το συγκλλησε που χρειαζταν και μου το κανε δρο τα Χριστογεννα, ταν μουν σχεδν τριν ετν. Το τρενκι μου δεν δολευε πολ καλ, μως, ευτυχς, ο πατρας μου πγε στην Αμερικ αμσως μετ τον πλεμο και ταν επστρεψε με το Queen Mary, φερε δρα σε λους. Στη μητρα μου φερε μερικς νιλον κλτσες που δεν βρισκες εκενη την εποχ στη Βρετανα. Στην αδελφ μου, τη Μαρη, φερε μια κοκλα που ταν την ξπλωνες κλεινε τα μτια, και σε μνα φερε να αμερικνικο τρνο, πλρες, με μυτερ προφυλακτρα και ργες που σχημτιζαν να μεγλο οχτρι. Ακμη θυμμαι με πση συγκνηση νοιξα εκενο το κουτ. Τα κουρδιστ τρενκια ταν μια χαρ, αλλ εμνα μου ρεσαν τα ηλεκτροκνητα. Περνοσα ρες χαζεοντας μια μινιατορα σιδηροδρομικο σταθμο στημνη σε μια λσχη στο Κρουτς Εντ, κοντ στο Χιγκετ. Ακμη και στον πνο μου βλεπα ηλεκτρικ τρνα.

[...] Αργτερα, στην εφηβεα μου, καταπιστηκα με μοντλα αεροπλνων και πλοων. Ποτ δεν μουν επιδξιος στις χειρονακτικς εργασες, μως, ευτυχς εχα τον φλο μου Τζον Μακ Κλναχαν, που ταν πολ καλτερος στο να φτιχνει ττοια μοντλα. Πνω απ’ λα θελα να φτιχνω λειτουργικ μοντλα που θα μποροσα να ελγχω. Δεν μ’ ενδιφερε η εμφνισ τους. Νομζω πως το διο ακριβς κνητρο με θησε να επινοσω μια σειρ απ εξαιρετικ πολπλοκα παιχνδια με ναν λλο φλο απ το σχολεο, τον Ρτζερ Φρνιχαου. Θυμμαι να παιχνδι κατασκευν, πλρες, με εργοστσια που παργονταν πολχρωμα εξαρτματα, με δρμους και ργες για τη μεταφορ τους, καθς και να χρηματιστριο για την πλησ τους. Θυμμαι να πολεμικ παιχνδι, που το παζαμε σε μια σκακιρα με τσσερις χιλιδες τετργωνα, καθς και να παιχνδι κυριαρχας που κθε πακτης αντιπροσπευε μια ολκληρη δυναστεα, με οικογενειακ δντρο. Πιστεω πως αυτ τα παιχνδια, πως και τα τρνα, τα πλοα και τα αεροπλνα, μου ρεσαν διτι θελα να μθω πς λειτουργοσαν τα συστματα και πς θα μποροσα να τα ελγχω. Αφτου ρχισα το διδακτορικ μου, αυτ η τση μου ικανοποιθηκε απ την ρευν μου στην κοσμολογα. Αν καταλαβανεις πς λειτουργε το Σμπαν, μπορες να το ελγχεις, απ μια ποψη.

 

KEMΠPITZ

φτασα στο Κμπριτζ τον Οκτβριο του 1962, ως μεταπτυχιακς φοιτητς. Στην ατησ μου ζητοσα να εργαστ με τον Φρεντ Χιλ, τον διασημτερο βρεταν αστρονμο της εποχς, βασικ υποστηρικτ της θεωρας σταθερς κατστασης. Τον αποκαλ αστρονμο επειδ εκενα τα χρνια η κοσμολογα μλις που αναγνωριζταν ως νμιμο πεδο. Εμπνευσμνος απ μια καλοκαιριν σειρ μαθημτων με τον φοιτητ του Χιλ, Τζαγιντ Ναρλικρ, θελα να κνω κι εγ εκε την ρευν μου. μως, ο Χιλ εχε αρκετος φοιτητς κι τσι, προς μεγλη μου απογοτευση, με ανθεσαν στον Ντνις Σκιμα, που πρτη φορ κουγα τ’ νομ του.

Τελικ, μλλον μου βγκε σε καλ. Ο Χιλ λειπε συνεχς και δσκολα θα βρισκε χρνο ν’ ασχοληθε μαζ μου. Ο Σκιμα, απ την λλη, ταν συνθως κπου εκε γρω και καταδεκτικς, ποτε θελα να του μιλσω. Διαφωνοσα με πολλς ιδες του, κυρως με την αρχ του Μαχ, την ιδα πως η αδρνεια των σωμτων οφελεται στην επδραση του συνλου της συμπαντικς λης, αλλ αυτ με παρακνησε να αναπτξω τη δικ μου εικνα. [...] Την τελευταα μου χρονι στην Οξφρδη, συνειδητοποησα πως γινμουν λο και πιο αδξιος. Κποια μρα μπρδεψα τα πδια μου και πεσα καθς κατβαινα τις σκλες. Επισκφτηκα γιατρ, αλλ το μνο που μου επε ταν, «Κψε τις μπρες».

Η κατσταση χειροτρεψε ταν εγκαταστθηκα στο Κμπριτζ. Τα Χριστογεννα, που πγα για πατινζ στη λμνη του Σεντ Αλμπανς, πεσα και δεν μποροσα να σηκωθ. Η μητρα μου παρατρησε τα προβλματα και με πγε στον οικογενειακ μας παθολγο. Εκενος με παρπεμψε σε κποιον ειδικ και αμσως μετ τα εικοστ πρτα μου γενθλια, μπκα στο νοσοκομεο για λεγχο. Εμεινα μσα δυο εβδομδες, στη διρκεια των οποων μου καναν κθε λογς εξετσεις. Μου πραν δεγμα μυκο ιστο, μου στερωσαν ηλεκτρδια κι πειτα ριξαν με νεση στη σπονδυλικ μου στλη να αδιαφανς υγρ, που το παρακολουθοσαν με ακτνες Χ να ανεβοκατεβανει, καθς γερναν το κρεβτι μαζ με το δεμνο σμα μου. Μετ απ’ λα αυτ δεν μου επαν τι εχα, παρ μνο πως δεν ταν σκλρυνση κατ πλκας, και πως μουν μια τυπη περπτωση. Συμπρανα, ωστσο, πως μλλον περμεναν να επιδεινωθε η κατστασ μου και πως δεν μποροσαν να κνουν τποτα, παρ να μου δσουν βιταμνες, μολοντι κατλαβα πως δεν προσδοκοσαν θετικ αποτλεσμα. Προφανς δεν εχαν κτι καλ να μου πουν, κι τσι δεν ρτησα περισστερες λεπτομρειες.

ταν συνειδητοποησα τι πασχα απ μια ανατη ασθνεια που πιθαντατα θα με σκτωνε σε μερικ χρνια, σοκαρστηκα. Πς μποροσε να συμβανει αυτ σε μνα; Ωστσο, ταν μουν στο νοσοκομεο εχα δει να νεαρ αγρι να πεθανει απ λευχαιμα στο αντικριν κρεβτι, και το θαμα δεν ταν διλου μορφο. Ολοφνερα, υπρχαν νθρωποι σε χειρτερη κατσταση – εγ, τουλχιστον, δεν αισθανμουν ρρωστος. Κθε που πω να λυπηθ τον εαυτ μου, θυμμαι εκενο το αγρι.

Μια και δεν εχα ιδα τι επρκειτο να μου συμβε, πσο ραγδαα θα εξελισσταν η ασθνεια, δεν ξερα τι να κνω. Οι γιατρο μο επαν να επιστρψω στο Κμπριτζ και να συνεχσω την ρευνα που εχα μλις αρχσει στη γενικ σχετικτητα και στην κοσμολογα. Δεν σημεωνα, μως, καμι προδο επειδ δεν εχα το απαιτομενο μαθηματικ υπβαθρο – εξλλου, στη σκψη πως σως δεν θα ζοσα για να τελεισω το διδακτορικ μου, δεν μποροσα να συγκεντρωθ. νιωθα κπως σαν ρωας τραγωδας.

ρχισα ν’ ακοω Βγκνερ, αλλ αυτ που γρφτηκε σε περιοδικ της εποχς, τι πινα απ το πρω ς το βρδυ, ταν υπερβολ. Απ τη στιγμ που το ρθρο δημοσιετηκε, το επανλαβαν κι λλα περιοδικ επειδ ταν καλ παραμθι, και τελικ λοι πστεψαν πως για να γρφεται τσες πολλς φορς, θα εναι αλθεια.

Ωστσο, την εποχ εκενη βλεπα μλλον περεργα νειρα. Πριν διαγνωστε η κατστασ μου, βαριμουν την δια μου τη ζω. Μου φαινταν πως δεν υπρχε τποτε ξιο λγου να κνω. Αλλ λγο μετ που βγκα απ το νοσοκομεο, εδα στον πνο μου τι με πγαιναν για εκτλεση. Ξφνου συνειδητοποησα πως θα μποροσα να κνω πειρα μορφα πργματα, αρκε να αναβαλλταν η εκτλεσ μου. Σε να λλο νειρο που βλεπα συχν, θυσαζα τη ζω μου για να σσω λλους. Στο κτω κτω, αφο εγ θα πθαινα τσι κι αλλις, ας κανα και κποιο καλ.

http://s.enet.gr/resources/2013-09/028_hawk-thumb-medium.jpgΑλλ δεν πθανα. Στην πραγματικτητα, μλο που να σννεφο σκπαζε το μλλον μου, διαπστωσα κπληκτος τι απολμβανα τη ζω. Ο κυριτερος λγος γι’ αυτ ταν τι αρραβωνιστηκα την Τζιν Γουιλντ, να κορτσι που εχα γνωρσει περπου την εποχ που διαγνστηκα με ALS. Η εξλιξη αυτ δωσε νημα στη ζω μου. ταν κτι για το οποο ξιζε να ζσω.

Για να παντρευτομε χρειαζμαστε λεφτ, και για να βρω λεφτ πρεπε να τελεισω το διδακτορικ μου. τσι, για πρτη φορ στη ζω μου, πεσα με τα μοτρα στη δουλει και ξαφνιστηκα ταν διαπστωσα τι μου ρεσε. μως, σως δεν εναι τμιο να την αποκαλ δουλει. Κποιος επε κποτε πως οι επιστμονες και οι πρνες πληρνονται για να κνουν αυτ που απολαμβνουν. [...]

 

TO XPONIKO TOY XPONOY

Η ιδα να γρψω να βιβλο για το ευρ κοιν μο ρθε πρτη φορ το 1982 – εν μρει, για να κερδσω χρματα με τα οποα θα πλρωνα τα δδακτρα της κρης μου. (Στην πραγματικτητα, ταν κυκλοφρησε το βιβλο, η κρη μου πγαινε πια στην τελευταα τξη). Κυρως, μως, θελα να εξηγσω πσο εχαμε προχωρσει στην κατανηση του Σμπαντος: τι σως βρισκμαστε κοντ στην ανακλυψη μιας πλρους θεωρας που θα περιγραφε το Σμπαν και λα σα βρσκονται μσα του.

[...] Με εχε εντυπωσισει πολ η τηλεοπτικ σειρ του Τζικομπ Μπρονφσκι «The Ascend of Man» (Ττοιος σεξιστικς ττλος δεν θα επιτρεπταν σμερα). Σου προκαλοσε μια συγκνηση, για το επτευγμα του ανθρπου να αναπτυχθε απ τους πρωτγονους αγρους στη σημεριν κατσταση, μσα σε δεκαπντε χιλιδες χρνια. Την δια ασθηση θελα να προκαλσω για την προδ μας στην κατανηση των νμων που κυβερνον το Σμπαν. μουν σγουρος πως λοι σχεδν θλουν να μθουν πς λειτουργε το Σμπαν, αλλ οι περισστεροι δεν μπορον να καταλβουν μαθηματικς εξισσεις. Οτε κι εγ πολυενδιαφρομαι για τις εξισσεις – εν μρει επειδ δυσκολεομαι να τις γρψω, αλλ κυρως επειδ ποτ δεν τις «συμπθησα» ειλικριν. Αντιθτως, εγ σκφτομαι με εικνες, και σκοπς μου ταν να περιγρψω στο βιβλο με λγια αυτς τις διανοητικς εικνες, χρησιμοποιντας οικεες αντιστοιχες και διαγρμματα. λπιζα πως τσι, οι περισστεροι θα μποροσαν να μοιραστον την ξαψη και την ασθηση του επιτεγματος για την αξιοθαμαστη προδο της φυσικς τα τελευταα πενντα χρνια.

Ωστσο, ακμη κι αν απφευγα να χρησιμοποισω μαθηματικ, θα δυσκολευμουν να εξηγσω κποιες ιδες. Αναδυταν, λοιπν, να πρβλημα: να προσπαθοσα να τις εξηγσω, με το ρσκο να μπερδευτον οι αναγνστες, να «ξεπετοσα» τις δυσκολες; Μερικς χι και τσο οικεες ννοιες, πως το γεγονς τι παρατηρητς που κινονται με διαφορετικς ταχτητες μετρον διαφορετικ χρονικ διαστματα για διο ζεγος γεγοντων, δεν ταν θεμελιδεις για την εικνα που θελα να παρουσισω. Συνεπς, θα μποροσα να τις αναφρω, αλλ χωρς να τις αναλσω σε βθος. μως, κποιες λλες δσκολες ννοιες ταν πολ σημαντικς γι’ αυτ που θελα να μεταδσω.

Υπρχαν δο συγκεκριμνες ννοιες που νιωθα πως πρεπε να συμπεριλβω. Η μα ταν η αποκαλομενη θροιση ιστοριν, δηλαδ η ιδα πως δεν υπρχει απλς μνο μα ιστορα του Σμπαντος. Υπρχει, μλλον, μια συλλογ απ κθε πιθαν ιστορα για το Σμπαν, και λες αυτς οι ιστορες εναι εξσου αληθινς (,τι κι αν μπορε να σημανει αυτ). Η λλη ιδα, απαρατητη για να σχηματσουμε μαθηματικ ασθηση της θροισης των ιστοριν, εναι ο φανταστικς χρνος. Σμερα, αισθνομαι πως θα πρεπε να εχα προσπαθσει λγο παραπνω να εξηγσω αυτς τις δο πολ δσκολες ννοιες, ιδως τον φανταστικ χρνο, που δεχνει να μπερδεει περισστερο απ κθε λλη ννοια τους αναγνστες του βιβλου. Ωστσο, δεν χρειζεται να καταλβει κποιος οπωσδποτε τι ακριβς εναι ο φανταστικς χρνος – απλς, τι διαφρει απ αυτν που αποκαλομε πραγματικ χρνο.

Λγο πριν κυκλοφορσει το βιβλο, στειλαν σε κποιον επιστμονα να ανττυπο στην τελικ μορφ του, προκειμνου να γρψει μια κριτικ για το περιοδικ Nature. Ο νθρωπος σοκαρστηκε ταν βρκε μσα αμτρητα λθη, φωτογραφες και διαγρμματα σε λθος θσεις και με λθος λεζντες. Ενημρωσε τον οκο Bantam, που σοκαρστηκε επσης και αποφσισε την δια κιλας ημρα να αποσρει και να καταστρψει λη την κδοση. (Ανττυπα εκενης της πρτης κδοσης πρπει να χουν σμερα μεγλη αξα). Ακολοθησαν τρεις εβδομδες γεμτες νταση, στη διρκεια των οποων ο Bantam διρθωσε και λεγξε εξαρχς λο το βιβλο, και τελικ κατφερε να βγει στα βιβλιοπωλεα την Πρωταπριλι. Στο μεταξ, το περιοδικ Time εχε δη δημοσιεσει το προφλ μου.

Ακμη κι τσι, ο οκος Bantam αιφνιδιστηκε με την επιτυχα του βιβλου. Εμεινε στη λστα με τα μπεστ σλερ των New York Times 147 εβδομδες και στην αντστοιχη λστα των Times του Λονδνου 237 εβδομδες, καταρρπτοντας κθε ρεκρ, μεταφρστηκε σε σαρντα γλσσες και χει πουλσει πνω απ 10 εκατομμρια ανττυπα σε λο τον κσμο.

[...] ραγε, γιατ το αγρασαν τσοι νθρωποι; Μια και εναι μλλον δσκολο να φαν αντικειμενικς, νομζω πως εναι πιο σωστ να μενω σ’ αυτ που γραψαν οι λλοι. Οι περισστερες κριτικς, αν και ευνοκς, δεν μου φνηκαν διαφωτιστικς. Ακολουθοσαν λες σχεδν την δια φρμουλα: Ο Στβεν Χκινγκ πσχει απ τη νσο του Λου Γκρινγκ (τσι την ανφεραν στις αμερικανικς κριτικς) νσο κινητικο νευρνα (στις βρετανικς κριτικς). Εναι καθηλωμνος σε αναπηρικ πολυθρνα, δεν μπορε να μιλσει, και κινε μνο Χ δχτυλα (που το Χ ποικλλει απ να ως τρα, ανλογα με ποιο ανακριβς ρθρο για μνα εχε διαβσει ο κριτικς). Παρ’ λα αυτ, γραψε τοτο το βιβλο σχετικ με το μεγαλτερο απ’ λα τα ερωτματα: απ πο ρθαμε και πο πηγανουμε; Η απντηση που προτενει ο Χκινγκ εναι πως το Σμπαν οτε δημιουργθηκε οτε καταστρφεται: απλς υπρχει. Για να διατυπσει την ιδα του, ο Χκινγκ εισγει την ννοια του φανταστικο χρνου, την οποα εγ (δηλαδ, ο κριτικς) δυσκολεομαι να κατανοσω. Ωστσο, αν ο Χκινγκ χει δκιο και αν καταφρουμε να βρομε μια πλρη ενοποιημνη θεωρα, θα γνωρσουμε στα σγουρα το πνεμα του Θεο. (Παραλγο να κψω την τελευταα πρταση στις διορθσεις, τι δηλαδ θα γνωρζαμε το πνεμα του Θεο. Αν το εχα κνει, σως δεν θα εχαν πουληθε οτε τα μισ ανττυπα).

[...] Δχως λλο, βοθησε και το ενδιαφρον του κσμου να μθει πς κατφερα να γνω θεωρητικς φυσικς, παρ την αναπηρα μου. Αλλ σοι αγρασαν το βιβλο μνο απ ανθρπινο ενδιαφρον, μλλον απογοητετηκαν, αφο μονχα δυο φορς αναφρομαι στην κατστασ μου. Το βιβλο αναφερταν στην ιστορα του Σμπαντος, χι στη δικ μου. Αυτ δεν απτρεψε κατηγορες τι ο Bantam εκμεταλλετηκε ξεδιντροπα την ασθνει μου, κι τι εγ συνανεσα σ’ αυτ, επιτρποντας να δημοσιευτε η φωτογραφα μου στο εξφυλλο. Στην πραγματικτητα, σμφωνα με το συμβλαι μου, δεν εχα κανναν λγο για το εξφυλλο. Ωστσο, πεισα τον εκδτη να χρησιμοποισει στη βρετανικ κδοση μια καλτερη φωτογραφα απ την αξιοθρνητη, παμπλαια, της αμερικανικς κδοσης. Ο Bantam δεν σκοπεει ν’ αλλξει τη φωτογραφα του αμερικανικο εξωφλλου, επειδ λει τι το αμερικανικ κοιν χει πι ταυτσει τη φωτογραφα με το βιβλο.

Λγεται, επσης, τι πολλο αγρασαν το βιβλο μνο και μνο για να το βλουν στη βιβλιοθκη τους, στο τραπεζκι του καφ τους, χωρς ποτ να το διαβσουν. Οπωσδποτε συμβανει κι αυτ, αν και πιστεω τι το διο γνεται με τα περισστερα σοβαρ βιβλα. Ξρω, μως, τι πολλο μπκαν στον κπο να το διαβσουν, επειδ παρνω καθημεριν στοβες επιστολν με ερωτσεις λεπτομερ σχλια που δεχνουν τι το χουν διαβσει, στω κι αν δεν το κατλαβαν λο. Επσης, με σταματον στον δρμο γνωστοι που μου λνε πσο το χρηκαν. Η συχντητα αυτν των δημσιων συγχαρητηρων (μολοντι, φυσικ, εμαι πιο αναγνωρσιμος, αν χι πιο διακεκριμνος απ τους περισστερους συγγραφες) μοιζει να υποδηλνει πως στω μια μερδα απ αυτος που αγορζουν το βιβλο, το διαβζουν πραγματικ...

 

ΔIXΩΣ OPIA

ταν διαγνστηκα με ALS στα εκοσι να χρνια μου, νιωσα πολ αδικημνος. Γιατ να συμβε αυτ σε μνα; Εκενη την εποχ σκφτηκα πως η ζω μου εχε τελεισει και δεν θα μποροσα ποτ να ξεδιπλσω τις δυναττητες που πστευα πως εχα. Τρα, μως, πενντα χρνια αργτερα, μπορ να πω τι εμαι απολτως ικανοποιημνος με τη ζω μου. Νυμφεθηκα δο φορς και χω τρα μορφα και ολοκληρωμνα παιδι. Η επιστημονικ καριρα μου υπρξε επιτυχημνη: πιστεω πως οι περισστεροι φυσικο θα συμφωνοσαν τι η πρβλεψ μου για κβαντικ εκπομπ απ μαρες τρπες εναι σωστ, αν και δεν μου χει αποφρει μχρι σμερα το Βραβεο Νμπελ, επειδ εναι εξαιρετικ δσκολο να επιβεβαιωθε πειραματικ. Απ την λλη, κρδισα το ακμη πιο βαρτιμο Βραβεο Θεμελιδους Φυσικς, που μου απονεμθηκε για τη θεωρητικ σημασα της ανακλυψης, παρτι δεν χει επιβεβαιωθε πειραματικ.

Η αναπηρα μου δεν στθηκε σοβαρ εμπδιο στην επιστημονικ εργασα μου. Στην πραγματικτητα, θα λεγα τι κατ κποιον τρπο με ωφλησε: δεν μουν υποχρεωμνος να δνω διαλξεις να διδσκω τελειοφοτους, οτε να συμμετχω σε βαρετς, χρονοβρες επιτροπς. τσι, μουν σε θση να αφοσιωθ ολοκληρωτικ στην ρευνα.

Για τους συναδλφους μου εμαι απλς νας ακμη φυσικς, αλλ για το ευρ κοιν, γινα πιθαντατα ο πιο γνωστς επιστμονας του κσμου. Κι αυτ, αφενς επειδ οι επιστμονες, με την εξαρεση του Ανστιν, δεν εναι γνωστο πως τ’ αστρια της ροκ, και αφετρου επειδ ταιριζω στο στερετυπο της ανπηρης μεγαλοφυας. Δεν μπορ να μεταμφιεστ φορντας περοκα και μαρα γυαλι – με προδδει η αναπηρικ πολυθρνα μου.

[...] ζησα μια πλρη και ικανοποιητικ ζω. Πιστεω τι τα τομα με ειδικς ικαντητες πρπει να επικεντρνονται σ’ αυτ που δεν τα εμποδζει η αναπηρα τους να κνουν, και χι να λυπονται γι’ αυτ που δεν μπορον. Προσωπικ εγ, κατφερα να κνω τα περισστερα απ’ σα θελα. Εχω ταξιδψει σχεδν σε λο τον κσμο. Επισκφτηκα επτ φορς τη Σοβιετικ νωση. Την πρτη φορ πγα με μια ομδα φοιτητν, που νας απ’ αυτος, Βαπτιστς, θελε να μοιρσει ανττυπα της Ββλου στα ρωσικ και μας παρακλεσε να τα περσουμε λαθραα. Το καταφραμε, αλλ την ρα που φεγαμε οι Αρχς εχαν δη ανακαλψει το παρπτωμ μας και μας συνλαβαν.[...]