ÖñáíóïõÜ ÌéôåñÜí: Ï ìåãÜëïò ÃÜëëïò óïóéáëéóôÞò çãÝôçò |
ÊõñéáêÞ 9 Éáíïõáñßïõ 2011 |
Βασßλη Φουρτοýνη, δÜσκαλου, ΑντιπροÝδρου του Συλλüγου Εκπ/κων Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ |
Η τελετÞ Ýγινε στις 8 Ιανουαρßου στο ΖαρνÜκ τη γενÝτειρα του προÝδρου. Ο ΦρανσουÜ ΜιτερÜν πÝθανε στις 8 Ιανουαρßου του 1996 απü καρκßνο του προστÜτη, ασθÝνεια που Ýκρυβε απü το γαλλικü λαü για δεκατÝσσερα χρüνια. Εκεß λοιπüν στην γενÝτειρÜ του την πüλη ΖαρνÜκ, συγκεντρþθηκαν οι γÜλλοι σοσιαλιστÝς για να αποτßσουν φüρο τιμÞς και ßσως να δεχθοýν επιφοßτηση απü το πνεýμα του ιδρυτÞ τους και ενüς απü τους μεγαλýτερους ευρωπαßους ηγÝτες του ΦρανσουÜ ΜιτερÜν.
Η ζωÞ του Ο ΦρανσουÜ ΜιτερÜν (πλÞρες üνομα ΦρανσουÜ Μορßς ΑντριÝν Μαρß ΜιτερÜν) γεννÞθηκε στις 26 Οκτωβρßου του 1916 στην πüλη ΖαρνÜκ (Jarnac) της περιφÝρειας ΣαρÜντ (Charente). ¹ταν γιος μιας μεσοαστικÞς καθολικÞς οικογÝνειας Ο πατÝρας του Þταν αρχικÜ πρÜκτορας της Εταιρßας Σιδηροδρüμων «Παρßσι-ΟρλεÜνη» και στη συνÝχεια Ýγινε παρασκευαστÞς üξους και πρüεδρος της γαλλικÞς συνομοσπονδßας οξοποιþν. Εßχε τρεις αδελφοýς και τÝσσερεις αδελφÝς. Η παιδικÞ ηλικßα του ΜιτερÜν Þταν επηρεασμÝνη απü την ανησυχßα των γονÝων του για τη δýσκολη θÝση των φτωχþν εκεßνης της εποχÞς. Ο ΜιτερÜν φοßτησε αρχικÜ στο ΚολλÝγιο του Αγßου Παýλου στην ΑνγλουλÝμ και στη συνÝχεια σποýδασε ΠολιτικÝς ΕπιστÞμες στο Ελεýθερο ΠανεπιστÞμιο του Παρισιοý, απü το οποßο αποφοßτησε το 1937. Τα δýο επüμενα χρüνια (1937-39) εκπληρþνει τις στρατιωτικÝς του υποχρεþσεις, κατατασσüμενος στο Πεζικü των αποικιþν. Το 1938 σχετßζεται με ισχυροýς δεσμοýς φιλßας με τον Εβραßο και ΣοσιαλιστÞ Ζορζ ΝταγιÜν (Georges Dayan), τον οποßο διασþζει απü αντισημιτικÞ επßθεση της ακροδεξιÜς εθνικιστικÞς οργÜνωσης "Αξιüν ΦρανσÝζ" (Action francaise). Το 1939 ολοκληρþνει τις σπουδÝς του στη ΝομικÞ στο Παρßσι και Ýτσι εßναι πλÝον διδÜκτορας Πανεπιστημßου στο Δßκαιο και πτυχιοýχος γαλλικÞς φιλολογßας. Μüλις η Γαλλßα εμπλÝκεται στο Β' Παγκüσμιο Πüλεμο καλεßται εκ νÝου στα üπλα και αποστÝλλεται στη ΓραμμÞ Μαζινü ως υπαξιωματικüς, κοντÜ στο Μονμεντý. Το 1940 τραυματßζεται, συλλαμβÜνεται αιχμÜλωτος και οδηγεßται σε στρατüπεδο συγκÝντρωσης στη Γερμανßα. ¾στερα απü τρεις αποτυχημÝνες προσπÜθειες καταφÝρνει τελικÜ να δραπετεýσει (1941). Το γεγονüς αυτü, που ο ßδιος και ο ßδιος ο ΜιτερÜν καλλιÝργησε, αμφισβητÞθηκε Ýντονα μετÜ τη δημοσßευση ενüς βιβλßου το 1994, του οποßου ο συγγραφÝας, επικαλοýμενος μαρτυρßες και στοιχεßα της εποχÞς, υποστÞριζε üτι ο ΜιτερÜν γνþριζε για τις παραδþσεις Εβραßων στους Γερμανοýς και για το θÜνατο που τους περßμενε επß καθεστþτος Βισß. Ο θüρυβος που δημιουργÞθηκε Þταν τερÜστιος. Ο ΦρανσουÜ ΜιτερÜν σε μια απολογητικÞ συνÝντευξη, που Ýδωσε τüτε, εßχε υποστηρßξει üτι δε γνþριζε αυτÝς τις δραστηριüτητες, üμως το σκοτεινü αυτü σημεßο του παρελθüντος του μετÝπειτα "μεγÜλου Üνδρα" της Γαλλßας, δεν ξεκαθαρßστηκε ποτÝ. ΕπιστρÝφοντας στη Γαλλßα αρραβωνιÜστηκε την Μαρß-ΛουÀζ ΤερÜς (Marie-Louise Terrasse), με την οποßα χþρισε το 1942. ¸λαβε ενεργü μÝρος στην Αντßσταση. ΟνομÜσθηκε απü το Στρατηγü Ντε Γκωλ Γενικüς ΓραμματÝας για τους Αιχμαλþτους ΠολÝμου και με την ιδιüτητα αυτÞ Ýλαβε ενεργü μÝρος στο Πρþτο Συμβοýλιο της ΠροσωρινÞς ΚυβÝρνησης της ΓαλλικÞς Δημοκρατßας που πραγματοποιÞθηκε στο ελεýθερο πλÝον Παρßσι στις 17 Αυγοýστου 1944.
ΠολιτικÞ σταδιοδρομßα Το 1946 εξελÝγη βουλευτÞς της ΝιÝβρ (Nievre) και παρÝμεινε ως το 1958. Το 1959 εξελÝγη ΓερουσιαστÞς στην ßδια περιοχÞ και το 1962 επανεξελÝγη βουλευτÞς, παραμÝνοντας στη θÝση αυτÞ ως το 1981. ΔιατÝλεσε ΔÞμαρχος της Σατü-Σινüν (Chateau-Chinon), Γενικüς Σýμβουλος της Μοντσüς (Μοntsauche), Πρüεδρος της ¸νωσης των ΔημÜρχων και του Γενικοý Συμβουλßου της ΝιÝβρ.
Στις 16 Ιουνßου 1971 ο Φ. ΜιτερÜν ιδρýει το Σοσιαλιστικü Κüμμα και εκλÝγεται Πρþτος ΓραμματÝας, θÝση που διατÞρησε ως το 1981. Στη συνÝχεια συνεργÜζεται με τους ΚομμουνιστÝς και τη ΡιζοσπαστικÞ ΑριστερÜ με βÜση το "Κοινü Πρüγραμμα ΔιακυβÝρνησης", üμως ηττÜται στις προεδρικÝς εκλογÝς του 1974 απü τον Βαλερß ΖισκÜρ ντ' ΕστÝν. Παρ’ üλα αυτÜ θα εßναι ο μεγÜλος νικητÞς των προεδρικþν εκλογþν του 1981 νικþντας το ΖισκÜρ ντ' Εσταßν σε αυτÝς τις εκλογÝς συγκεντρþνοντας το 51,75% των ψÞφων. ¸τσι αναδεικνýεται Πρüεδρος της ΓαλλικÞς Δημοκρατßας. Επßσης και το 1988 θα κερδßσει τις προεδρικÝς εκλογÝς στο δεýτερο γýρο, με 54,01%, με συνηποψÞφιο τον Ζακ ΣιρÜκ.
Επß Προεδρßας του καταργÞθηκε η θανατικÞ ποινÞ στην Γαλλßα, το üριο συνταξιοδüτησης των εργαζομÝνων μειþθηκε στα 60 Ýτη απü τα 65 (üπως εßχε θεσπιστεß απü το 1910) ενþ συνυπÝγραψε την ΣυνθÞκη του ΣÝνγκεν και την ΣυνθÞκη του ΜÜαστριχτ για λογαριασμü της Γαλλßας. ΠαρÜλληλα, η Ομοφυλοφιλßα παýει να θεωρεßται αδßκημα, ενþ, αντßθετα, θεωρεßται αδßκημα η παρεμπüδιση της Üμβλωσης. Ο ΦρανσουÜ ΜιτερÜν τιμÞθηκε με πολλÝς διακρßσεις και συνÝγραψε διÜφορα βιβλßα πολιτικοý περιεχομÝνου. Η üχθη του ΣηκουÜνα μπροστÜ στο Μουσεßο του Λοýβρου φÝρει σÞμερα το üνομÜ του (Quai Francois Mitterrand).
Ο ΜιτερÜν και η σχÝση του με τον ΑνδρÝα ΠαπανδρÝου Ο ΑνδρÝας εßχε μια ιδιüτυπη σχÝση με τον ΜιτερÜν. ΒρÝθηκαν την ßδια χρονιÜ στην εξουσßα, επικεφαλÞς ενüς μεγÜλου Ο ΑνδρÝας ζÞλευε τον ΜιτερÜν για το εýρος της κουλτοýρας του και ο ΜιτερÜν παρακολουθοýσε τον ΑνδρÝα με Ýναν πατρικü θαυμασμü. Φοβüταν μüνο τον αυθορμητισμü του ΑνδρÝα, üπως στο περιστατικü που αναφÝρει ο ΠÜγκαλος:
Η Ταραχþδης ζωÞ του ΜιτερÜν Ο ΦρανσουÜ ΜιτερÜν εßχε θυελλþδη προσωπικü βßο, τον οποßο αποδεχüταν στωικÜ η σýζυγüς του ΝτανιÝλ μÝνοντας στο πλευρü του ως σýζυγος μÝχρι τÝλους. Εßναι γνωστÞ, μεταξý Üλλων, η πολυετÞς σχÝση του με την Αν Πινζü με την οποßα Ýχει και απüγονο.
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
|