. :

Βασλης Φουρτονης, δσκαλος

9 2014

www.fourtounis.grΕπανεμφνιση – κπληξη κανε ο Δημτρης Τσοβλας, υπογρφοντας να ρθρο με ττλο «Η κρση των θεσμν και η δημοκρατικ διξοδος» στο περιοδικ «Επκαιρα» και παρεμβανοντας τσι μετ απ πολ καιρ στα πολιτικ δρμενα της χρας.
Δεν εναι λγοι μλιστα, σοι συνδουν την επανεμφνιση με την προσπθεια ανασστασης της Κεντροαριστερς, βλποντας ως και βλψεις …επανδου του πρην υπουργο του ΠΑΣΟΚ στο προσκνιο.
Ολκληρο το ρθρο του Δημτρη Τσοβλα, που δημοσιεθηκε στα Επκαιρα στις 24 Ιουλου, χει ως εξς :

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Εναι καιρς που στη χρα μας, αλλ και διεθνς, εμφανζονται φαινμενα «κπωσης» της κοινοβουλευτικς δημοκρατας. Χαρακτηριστικ της κπωσης αυτς εναι τα κεν δρανα του κοινοβουλου, η παντοδυναμα της εκτελεστικς εξουσας ναντι των δο λλων εξουσιν, η πολιτικ συναλλαγ και διαπλοκ πολιτικν κομμτων με οικονομικ συμφροντα, η ενσχυση υπηρεσιν που κινονται στο χρο συλλογς πληροφοριν, η κατευθυνμενη πληροφρηση απ μσα μαζικς ενημρωσης, που αρκετ απ αυτ εναι εξαρτματα συμφερντων, η αδιαφνεια στη λψη αποφσεων, ο δραματικς περιορισμς της ελευθερας του λγου στο κοινοβολιο (πρξεις νομοθετικο περιεχομνου, κατεπεγουσες διαδικασες), για να περιοριστομε σε λγα μνο.
Ταυτχρονα με τα παραπνω, να ασθημα παρατησης και συνθηκολγησης διαπερν τον απλ νθρωπο, τι «τποτα δεν αλλζει», τι «το σστημα εναι παντοδναμο», τι «λοι διοι εναι», τι «πολιτικ και διαφθορ ταυτζονται» και πως οι μνες λσεις εναι οι προσωπικς, δηλαδ η ιδιτευση. Τα παραπνω συμμερζονται και πολιτικο, που γνονται τσι επαγγελματες, διαχειριστς, διεκπεραιωτς της πολιτικς, χωρς πνο, τοιμοι, μοιραοι για κθε συμβιβασμ. στερα απ λα αυτ, μπανουν τα ακλουθα ερωτματα:
- Βρισκμαστε στην τελευταα φση της πορεας της κοινοβουλευτικς δημοκρατας νομοτελειακ, απλς αστοχον τα φυσικ πρσωπα ;
- Η κρση ξεπερνιται με μεταρρθμιση εντς θεσμν βαδζουμε προς τον εκφυλισμ ;
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ
Η κοινοβουλευτικ δημοκρατα προσπθησε να λσει το πρβλημα της λακς συμμετοχς στη λψη των αποφσεων, ταν, λγω μεγθους των κοινωνιν, η μεση δημοκρατα του τπου της Αθηνακς Πολιτεας δεν ταν πια εφικτ. τσι, το πρβλημα της λακς συμμετοχς λθηκε με αντιπροσπους των πολιτν, που εξφραζαν τα συμφροντα και τις απψεις των εντολων τους στο κοινοβολιο, για ορισμνο χρνο.
Με την προδο του χρνου συνβησαν σημαντικς αλλαγς, που οδγησαν και σε μεταβολς του μοντλου της κοινοβουλευτικς δημοκρατας.
- Η δημιουργα μεγλων αστικν κντρων περιρισε την προσωπικ σχση αντιπροσπου – εντολα.
- Η προσγγιση του ψηφοφρου ξεπερν την ποια ευρηματικτητα του βουλευτ και γνεται υπθεση επαγγελματιν, δηλαδ διαφημιστν και Μ.Μ.Ε.
- Οι επαγγελματες ζητον υψηλς «αμοιβς» εκχωρον τη «συνδρομ» τους κτω απ ρους. τσι και αλλις η αναζτηση οικονομικν πρων λαμβνει δραματικ προτεραιτητα για το κμμα και τον βουλευτ.
- Η συσσρευση κεφαλαων, η αξηση του μεγθους των επιχειρσεων, η δυσκινησα συνεπς στις αλλαγς, η ανγκη μακροπρθεσμου σχεδιασμο και μακροχρνιας ρευνας για τη δημιουργα προντων εναι τα χαρακτηριστικ της σγχρονης μεγλης επιχερησης. Αυτ, μως, απαιτον και τις ανλογες πολιτικς διασφαλσεως, δηλαδ πολιτικ χρνο πραν της μιας κοινοβουλευτικς θητεας.
- Η δημιουργα υπερεθνικν συνλων, π.χ. Ενωμνη Ευρπη, ΝΑΤΟ, μεταφρει εξουσες απ τα εθνικ κοινοβολια σε μα γραφειοκρατα που στερεται κθε δημοκρατικ νομιμτητα, με πλρη αδιαφνεια στη λψη των αποφσεων. τσι, στην πορεα της ενδεχμενης ολοκλρωσης της ευρωπακς ενοποησης, το εθνικ κοινοβολιο θα τενει να εκφυλιστε σε κτι, σαν το σημεριν περιφερειακ συμβολιο.
- Η πολυπλοκτητα των προβλημτων και της τεχνολογας περιορζει τον αριθμ των «επαντων» στους «τεχνοκρτες».
Συνοπτικ, η δημοκρατα εναι, πως φανεται, συνρτηση και του μεγθους. Η αξηση των μεγεθν οδγησε απ την μεση στην κοινοβουλευτικ δημοκρατα.
Τι κνουμε λοιπν ; Πς αντιμετωπζονται τα να «ιερατεα», που εναι οι επιχειρηματικο κολοσσο και οι κτοχοι της τεχνολογας; Βαδζουμε πραγματικ προς το «τλος της ιστορας», προς ναν κσμο που θα κυριαρχεται απ ολιγριθμες πολυεθνικς, που θα μισθνουν την εργασα, θα παργουν τη γνση, θα αποφασζουν για το μλλον ; Η πολιτικ εναι περιττ και επιζμια ; Οι πολιτικο πρπει να φγουν απ τη μση, να συκοφαντηθον σαν εμπδιο στην προδο ; Το θνος εναι εμπδιο στην εντητα που δημιουργε το κεφλαιο ; Τελικ, η υπαλληλικ σχση προς το κεφλαιο εναι η μνη αποδεκτ σχση στη «να κοινωνα», στη «να τξη πραγμτων» ; Πο πρπει, τλος να αναζητηθον οι λσεις ; Στα ευχολγια του τπου «να εμαστε ηθικο» στην αναζτηση δομν που θα ενσωματνουν τις νες εξελξεις, οδηγντας σε υπερβατικ υπρβαση της κρσης ;
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Κατ τη γνμη μου, η δημοκρατα εναι θμα πολιτιστικ με την ευρεα ννοια του ρου. Θα πρπει να γνει κατανοητ, τι καννα οικονομικ σστημα δεν μπορε μακροπρθεσμα να επιβληθε, χωρς το αντστοιχο σστημα αξιν που να το καθιερνει και καταξινει στη λακ συνεδηση. Ο καπιταλισμς, στη σημεριν φση ανπτυξς του, προποθτει την υπρβαση του θνους και των εθνικν ηγεσιν. Το αντστοιχο σστημα αξιν εναι ο κοσμοπολιτισμς, σαν η σγχρονη εκδοχ του φιλελευθερισμο, κτω απ ενιαα αγγλοσαξωνικς προλευσης κουλτορα, που εναι προτεσταντικ – πουριτανικ, ταυτχρονα με την προβολ της «ατομικς δρσης» και των «μοναχικν λσεων».
χι, λοιπν, στο θνος, ναι στην Ε.Ε., στον Ο.Η.Ε., στο ΝΑΤΟ κ.λ.π., γιατ το θνος οδηγε τχα σε πολμους και συμφορς. Το ποιος ελγχει, μως, αυτος τους οργανισμος εναι ββαια γνωστ σε λους τους ανθρπους. χι στις συλλογικς συμβσεις, ναι στο ατομικ συμβλαιο, χι στην κοινωνικ ασφλιση, ναι στην ιδιωτικ, χι στην αλληλεγγη, ναι στην ατομικ πρωτοβουλα. Τα ανθρπινα δικαιματα περιορζονται μνο στο δικαωμα της ψφου, «περιουσας» – και αυτς περιορισμνης – και «ελευθερας του τπου». Η απεργα κνει κακ στις επενδσεις, στην ανπτυξη και στην κοινωνα. Η υγεα, η παιδεα, η ποιτητα ζως δεν εναι ανθρπινα δικαιματα, αλλ ατομικ υπθεση και μριμνα. Αυτ εναι η «σγχρονη» ερμηνεα της ελευθερας, η οποα προπαγανδζεται κατ κρον.
Τι αντιτσσουμε σε αυτ ; Κατ τη γνμη μου, να νο πολιτιστικ κνημα, μια να ποιτητα ζως, που θα εμπεριχει το θνος σαν θεμλιο της κοινωνας και διατρησης του εδους, π.χ. λληνας – συνεργαζμενος με τους πολτες των λλων χωρν -, σε συμφιλωση με το περιβλλον και τη φση.
Οι αιχμς αυτο του νου κινματος πρπει να εναι ττοιες, που να ανταποκρνονται σε παμπλαιες ευαισθησες, στε να προκαλονται εξαρτημνα αντανακλαστικ. Σαν ττοιες, προτενουμε εκδοχς που θγουν το βαθτερο και σοβαρτερο ασθημα του ανθρπου και της ομδας, το ασθημα της αυτοσυντρησης.
α) Εθνικ θματα: Τνωση εθνικο αισθματος σαν αντδραση σε υπαρκτος κινδνους. Επαναφορ αξιν που αντιστκονται στον κακς νοομενο κοσμοπολιτισμ, πως η φιλοπατρα, η αλληλεγγη εντς εθνικς κοιντητας, αλλ και εκτς αυτς, η διαπαιδαγγηση της νεολαας σε αυτ την κατεθυνση μσα απ την εκπαδευση.