: , !

Συνντευξη στην Ελνη Γκκα απ το ethnos.gr

Κυριακ 27 Οκτωβρου 2013

Σμερα εναι λα τσο πολ μπερδεμνα! Δεν υπρχει οτε συγκεκριμνος εχθρς, οτε συγκεκριμνο πια ραμα, τα παιδι και οι νοι εναι πια τσο μπερδεμνοι! Ολοι εναι μπερδεμνοι!H συγγραφας που μας μαθε «πς να μιλμε στα παιδι με ντιμο τρπο», μας χρισε κποια απ τα κλασικ πλον παιδικ και εφηβικ βιβλα, απ τον «Μεγλο περπατο του Πτρου» και «Τα παποτσια του Αννβα» ως το «Κοντ στις ργιες» και «Το καπλνι της βιτρνας», «Η αρραβωνιαστικι του Αχιλλα» πως χαρχτηκε βαθι μσα μας, γιατ αυτ που ταν το μυθιστρημα, ταν και η ζω της ταυτοχρνως.

Η λκη  Ζη επανρχεται με το καινοργιο της μυθιστρημα «Με μολβι φμπερ νομερο δο», που κυκλοφρησε πρσφατα απ τις εκδσεις Μεταχμιο, και μας επιστρφει το πιο πολτιμο: την εποχ της νετητας και των παιδικν της χρνων. Μια εποχ δσκολη, και Κατοχ και Δεκεμβριαν και ταυτοχρνως ολφωτη: με Σεβαστκογλου, Κουν, Γκτσο, Εμπειρκο, Διδ Σωτηρου, Κστα Αξελ, Μελνα, Πλωρτη, Μμη Δεσποτδη, Μποστ και ραμα.

 

Κυρα Ζη, απ πο πηγζει για ναν συγγραφα η ανγκη να αφηγηθε τη ζω του; Και εν τλει τι εναι ευκολτερο για κενον συγγραφικ, η μυθοπλασα το να μιλσει για ρωες με σρκα και οστ, για γεγοντα βιωμνα και ενοτε δσκολα και πικρ;

Κθε συγγραφας χει ναν ειδικ λγο που γρφει τη βιογραφα του. Εγ την γραψα για να μην πεθνω και τη γρψει καννας λλος! Σγουρα το μυθιστρημα εναι πιο εκολο, τους ρως σου εκε μπορες να τους κνεις ,τι θλεις! ταν γρφεις, μως, για τη ζω σου, που και εκε εναι και λλοι, πρπει να εσαι πολ προσεκτικς! Γιατ πολλο απ' αυτος δεν υπρχουν πια, θα πρπει να εσαι ντιμος και αληθινς απναντ τους!

 

Ξαναγρφοντας για γεγοντα τσο σημαντικ -τα παιδικ χρνια στη Σμο, την Αθνα και τη δικτατορα του Μεταξ, τα Δεκεμβριαν, αλλ και τα λλα τσα, προσωπικς ζως κι ευτυχας, πως η συνντησ σας και ο γμος σας με τον Γιργο Σεβαστκογλου- χρειζεται μνο να θυμται κανες; αναθεωρε και ξαναθυμται μσα στον χρνο διαφορετικ πια καταστσεις κι ανθρπους;

Να θυμται μνο και να θυμσαι! Να βλεις την ψυχ σου μσα σ' αυτ! Την ρα που τα γραφα ξαναμεγλωνα κιλας! Μεγλωνα μαζ με την ιστορα μου ξαν και ξαν! γραφα με αυτ που μουν ττε, αυτ που υπρξα ττε!

 

Η μνμη εναι ενοτε και παραπλανητικ;

Εμνα, πντως, δεν μ' χει παραπλανσει! Εναι και η αδελφ μου, ββαια, που εναι εγκυκλοπαδεια! Θυμται με ακρβεια τα πντα! Αλλ χι, ποτ μου, για τποτα και για κανναν, δεν χω αναθεωρσει!

 

Θα μποροσε να πει κανες τι το να ξαναθυμηθε αυτ την υπροχα ταραγμνη εποχ, αν και τα πιο τραγικ ββαια χουν γραφτε στην «Αρραβωνιαστικι του Αχιλλα», επανατοποθετεται και στη δικ μας αλλκοτη και ταραγμνη εποχ; Κυρα Ζη, ζσατε δσκολα και πολλ, Εμφλιο, Δεκεμβριαν, πολιτικ προσφυγι... σε σχση με εκενες τις εποχς πς βλπετε και κρνετε την εποχ μας;

χι! Δεν τη συγκρνω εκενη την εποχ με τη δικ μας καθλου! Δεν χουν καμα σχση οι δυο εποχς, δεν υπρχει καμα σγκριση! Οτε πλεμο χουμε, οτε Κατοχ, οτε πενα, οτε χοντα! Εναι δσκολη, πολ δσκολη και η δικ μας εποχ αλλ τελεως διαφορετικ απ κενη! Και το λω συνχεια! Το επαναλαμβνω αυτ κι ταν ακοω να λνε πως χουμε χοντα και χουμε Κατοχ, θυμνω!

 

Ποια ταν η... Χρυσ Αυγ εκενης της εποχς και ποιες συνθκες γννησαν τη δικ μας;

Μα και ττε υπρξε ζωντανς ο φασισμς! ταν ο Χτλερ, ταν ο Μουσολνι! Υπρχαν οι φορνοι, λα αυτ τα εγκλματα που δεν τα ξραμε ακμη! Εκ των υστρων τα μθαμε κι εμες! Ττε τα ζοσαμε, ββαια, αλλ το τι ακριβς συνβαινε δεν το ξραμε ακμα!

 

Στις σελδες σας, ο Γιργος Σεβαστκογλου, ο Κουν, ο Γκτσος, ο Εμπειρκος, η Διδ Σωτηρου, ο Κστας Αξελς, η Μελνα, ο Πλωρτης, ο Μμης Δεσποτδης, ο Μποστ, στις μρες μας;

Νομζω τι παγκοσμως στην εποχ μας, και στον πολιτισμ, στη λογοτεχνα και στην πολιτικ δεν υπρχουν ττοια μεγθη πια, τσι εναι η εποχ μας! Η μεγλη Τχνη θα ξαναπρξει ββαια κποια στιγμ, κπου στο μλλον, τσι συμβανει πντα, αλλ χι ακμα, χι τρα!

 

Στις μρες μας ποιους χει τι χει ως αντιστθμισμα το κακ και πο γκειται το κακ; Ο «εχθρς» ποιος εναι τελικ στις μρες μας;

Αυτ ακριβς εναι το πρβλημα, τι δεν ξρουμε σμερα ποιος εναι ο εχθρς! Ττε ταν δσκολα αλλ και φωτειν, εχαμε ραμα και συμμετεχαμε κι εμες σ' εκενο το ραμα! Σμερα εναι λα τσο πολ μπερδεμνα! Δεν υπρχει οτε συγκεκριμνος εχθρς, οτε συγκεκριμνο πια ραμα, τα παιδι και οι νοι εναι πια τσο μπερδεμνοι! λοι εναι μπερδεμνοι!

 

Και εν τλει αυτ η εμπειρα, πως και «αυτ πρασε», σας κνει σμερα πιο αισιδοξη;

Με κνει αισιδοξη ναι, θα περσει, αυτ εναι ββαιο, φτνει να μην καθμαστε κι εμες με τα χρια σταυρωμνα! Το κακ ββαια εναι τι και οι πολιτικο μας αλλ κι εμες προσπαθομε να πμε παρακτω, να λσουμε τα προβλματα με τρπους φθαρμνους, με σα δη ξραμε! Κι αυτ το καινοργιο που υπρχει με ανησυχε, γιατ θλει και τρπους αντιμετπισης λλους, καινοργιους!

 

Κυρα Ζη, πς βλπετε την εποχ μας σε σχση με αυτ την παλι επσης σκοτειν εποχ; Και πς αντιμετωπζετε ββαια και το αριο;

Η πρτη μας σκψη και η πρτη φροντδα εναι το πς θα απαλλαγομε απ τη Χρυσ Αυγ! Η πρτη μας ννοια, ο φασισμς, πρπει να εναι! Κι αυτ οφελουμε να κνουμε και ταν πηγανουμε στα σχολεα, να συζητμε με τα παιδι για τον φασισμ!

 

Κυρα Ζη, πηγανετε συχν σε σχολεα, σας ρωτον τα παιδι για τη Χρυσ Αυγ;

Πολ συχν πηγανω, βεβαως πηγανω! Και χι δεν με ρωτον, εγ εμαι εκενη που φρνω εκε την κουβντα!

 

σα ζσατε, λοιπν, με την παρανεση ττε της θεας σας της Διδς Σωτηρου «γρψε για εκενα που ξρεις», και η ιστορα του Κουτουκολι «με μολβι φμπερ νομερο δυο»...

χω γεμσει απ ττε με δεκδες μολβια φμπερ! Ο Τριβιζς αμσως μου στειλε μια δωδεκδα! Κι λοι μου στλνουν μολβια...

Θα σας στελω κι εγ...