Βασλης Φουρτονης, δσκαλος

10 2013

http://viotikoskosmos.wdfiles.com/local--files/distomo-fotografies/distomo2%20%28Small%29.jpgΣτο μαρτυρικ χωρι της Βοιωτας, οι Ναζ διπραξαν μα απ τις μεγαλτερες σφαγς αμχων στην Ελλδα, σκοτνοντας με φρικαλο τρπο 228 μαχους κατοκους.

Στις 10 Ιουνου του 1944 ο Fritz Laufenbach, λοχαγς των SS λαβε διαταγ να μετακινσει τον λχο του απ την Λιβαδει προς Δστομο, Στερι και Κυρικι με σκοπ τον εντοπισμ ανταρτν στην δυτικ πλευρ του Ελικνα.

Για να ξεγελσουν τους αντρτες οι Γερμανο χρησιμοποησαν δο επιταγμνα ελληνικ φορτηγ γεμτα με νδρες των SS μεταμφιεσμνους σε χωρικος, τα οποα προπορεονταν της κριας φλαγγας.

Ταυτχρονα ο 10ος και 11ος λχος του 3ου τγματος απ την μφισσα κατευθυνταν προς το Δστομο για να συναντσουν τον 2ο λχο. Οι 3 λχοι συναντθηκαν χωρς να χουν εντοπσει αντρτες εκτς απ 18 παιδι που κρβονταν σε γρω στνες. ξι απ τα παιδι που προσπθησαν να δραπετεσουν εκτελστηκαν.

Οι Γερμανο μπκαν στο Δστομο και εκφοβζοντας τους χωρικος μαθαν τι υπρχαν αντρτες στο Στερι. Ο 2ος λχος κατευθνθηκε προς τα εκε και στην θση Λιθαρκι, περιοχ του Στειρου πεσαν σε ενδρα των ανταρτν του του ΕΛΑΣ. Η μχη του Στειρου ταν σκληρ και κρτησε περπου μχρι τις δο το μεσημρι αναγκζοντας τους Γερμανος σε οπισθοχρηση. Οι απλειες των Γερμανν ταν περπου 40 νεκρο και των ανταρτν 15.

 

http://viotikoskosmos.wdfiles.com/local--files/distomo-fotografies/distomo4%20%28Small%29.jpgΜανιασμνοι δολοφνοι

Σε αντποινα για την πανωλεθρα τους οι Γερμανο μπκαν στο Δστομο και ρχισαν την σφαγ σων κατοκων βρισκταν στο χωρι. Η μανα τους ταν τσο μεγλη, στε δεν ξεχριζαν απ το μακελει οτε τα γυναικπαιδα οτε τους ηλικιωμνους.

Τον παπ του χωριο τον αποκεφλισαν, βρφη εκτελστηκαν και γυνακες βιστηκαν πριν θανατωθον. Η σφαγ σταμτησε μνον ταν νχτωσε και αναγκστηκαν να επιστρψουν στην Λειβαδι, αφο πρτα καψαν τα σπτια του χωριο.

Οι εκτελσεις συνεχστηκαν και κατ την επιστροφ των Γερμανν στην βση τους, καθς σκτωναν ποιον μαχο βρισκαν στον δρμο τους. Ο απολογισμς της ναζιστικς θηριωδας μνο στο Δστομο- ταν 228 νεκρο (117 γυνακες και 111 ντρες) ανμεσ τους 53 παιδι κτω των 16 χρνων.

Ο Eλβετς George Wehrly που φτασε στο Δστομο λγες μρες αργτερα ως απεσταλμνος του Διεθνος Ερυθρο Σταυρο ανφερε 600 νεκρος στην ευρτερη περιοχ.

Και να σκεφτε κανες τι πρυσι τον Ιονιο, ακριβς 68 χρνια μετ τη ναζιστικ θηριωδα στο Δστομο, η Χρυσ Αυγ, οι αμετανητοι νοσταλγο και υμνητς του Χτλερ, λαβε στο Δστομο ποσοστ  4,53%…

 

Αφηγσεις απ τη Σφαγ του Διστμου

Η Παναγολα Σκοτα (το γνος Μαλμου) 13 χρονν ττε, αφηγεται :

«Την ημρα της σφαγς απ το πρω κουβαλοσαμε σαν με τον πατρα μου. Οι Γερμανο με μια μεγλη φλαγγα αυτοκιντων φτασαν πριν το μεσημρι. Θυμμαι πως πιαναν το δρμο Λιβαδεις απ λεκες Καραστμου (σμερα αλευρμυλος) ως το δικ μας σπτι (μπροστ στο μνημεο της Δημαρχας). Οι στρατιτες περιφρονταν γρω απ τα φορτηγ δχως να χρησιμοποιον τα πλα τους. Ο πατρας μου με στειλε με την μικρτερη αδελφ μου Λουκα, εφτ χρονν, για κρεμμδια σ’ να χωρφι μας ξω απ το χωρι. Στο γυρισμ βλπω στο φυλκιο του λφου Κολια τρεις Γερμανος φρουρος με τα πλα προτεταμνα Ακοω να πφτει μια ριπ δχως να καταλβω καλ – καλ και αμσως δπλα στο χωματδρομο που βαδζαμε σηκθηκε κουρνιαχτς απ το ανεμοβολητ των βλημτων.

http://viotikoskosmos.wdfiles.com/local--files/distomo-fotografies/distomo7%20%28Small%29.jpgΦτσαμε στο σπτι μας και βλπω μπανοντας στην αυλπορτα να κθονται στο μπαλκνι ο πατρας μου και γρω του κατχαμα και στα σκαλι δκα με δεκαπντε γυνακες. Σε κποια στιγμ στερα απ το μεσημρι ακοσαμε πυροβολισμος απ την τοποθεσα αγα Ειρνη προς το Στερι που εχαν τραβξει τα μπροστιν αυτοκνητα της γερμανικς φλαγγας. Ττε ο πατρας μου επε στις γυνακες : «Φανεται πως χουν πισει μχη οι αντρτες με τους Γερμανος. Δεν σηκνεστε να πτε στα σπτια σας μπως μας δουν πολλος και μας ενοχοποισουν;». Οι γυνακες απντησαν λες μαζ τρομαγμνες : «Μπρμπα Σπρο εμες ρθαμε δω για να εμαστε πιο ασφαλισμνες. Δεν θλουμε να πμε σπτια μας». Και δεν το κονησε καμι. Μνο η Παναγιο Σκοτα θμωσε κι φυγε. Αργτερα μθαμε πως δεν τη σκτωσαν οι Γερμανο. Γλτωσε.

Σε λγο βλπουμε να τζιπ με τραυματα να φεγει προς τη Λιβαδει. Οι Γερμανο της σταματημνης φλαγγας που ως εκενη την ρα ταν συχοι, ρχισαν να ανακατεονται, να αγριεουν, να δνουν συνθματα ο νας στον λλον και να κινονται απειλητικο. Ττε ο πατρας μου μας προτρεψε να κατεβομε στο κατι, να κλειστομε και να περιμνουμε. Κατεβκαμε κι αμπαρωθκαμε. φταναν ουρλιαχτ, γριες κραυγς, πυροβολισμο απ τα διπλαν Καλαματκα σπτια. Η αγωνα ρχισε να γνεται τρμος. Μερικς γυνακες κρφτηκαν πλι στα βαρλια, λλες στις γωνις στις λαδκες. Βλαμε και τον πρσθετο σρτη – μνταλο στην πρτα. πεσε μια θανατερ ησυχα. Κποια στιγμ ακομε στην αυλ τη φων, τη στριγκλι ενς γειτονπουλου, του Λουκ του Παπανικολου να ζητει βοθεια : «Ωχ μπρμπα Σπρο, σσε με!». κλαιγε και φναζε. Ο πατρας μου μλις κατεβκαμε στο κατι εχε βλει τυρ και αυγ σε βαθ πιτο και κρασ σε καντι για να τα χει ως φλεμα για τους Γερμανος αν τυχν και ρχονταν. Μλις κουσε τη φων του Λουκ μου λει : «Παναγολα φρε τα τρφιμα». νοιξε την πρτα και βλπουμε τον Λουκ Παπανικολου να τρχει κλαγοντας και κρατντας τον πληγωμνο του λαιμ και πσω του να κοντ Γερμαν στρατιτη με πλο στη μασχλη να τον κυνηγει. Εμες, ο πατρας μου με το κρασ και τα ποτρια, εγ με τα τρφιμα στα χρια προχωρσαμε στην αυλ ως τη μση που ταν το πηγδι. Ο πατρας μου σηκνει τα χρια φιλικ και φωνζει για να καταπρανει τον Γερμαν : «γκουτ μπ» - εννοντας το τραυματισμνο παιδ. Ο Γερμανς μως γριος καμε νημα να μπομε στο κατι, γρλισε να «καποτ» και αρνθηκε τις προσφορς μας. Εμες υπακοσαμε. Μλις πατσαμε μσα ορθθηκε μπροστ στην πρτα, φερε καταπνω μας το πλο και με μια συνεχμενη ριπ ρχισε να σκορπζει το θνατο πυροβολντας ολπαντα. Τα πρτα βλματα πραν κατστηθα τον πατρα μου που πφτοντας και ξεψυχντας σπραζε : «Ωχ παιδι μου! Σστε με!». ρχισαν να πφτουν τα σματα των γυναικν. λλες πσχιζαν να χωθον πσω απ τα βαρλια, λλες σε λαδκες και γορνες. Αφο λα τα σματα σωριστηκαν το να πνω στο λλο, ο Γερμανς κατεβανει και κοιτει και σκουντει ναν – ναν γρυλζοντας για να δει αν εναι σκοτωμνοι και ρχνει χαριστικς βολς. Το κατι εχε μια κολνα στη μση, Πρτος πεσε και σωριστηκε σ’ αυτν ο πατρας μου Σπρος Μαλμος 67 χρονν. στερα η Μαρα Λμπρου 50 χρονν. Η Μαριττα Φιλππου, γρω στα 30. ταν γκυος και μαζ της σφδαζε και το παιδ στην κοιλι. Ο ανηψις μου Στθης Σταθς, γιος της αδερφς μου Γιαννολας, 5 χρονν. Οι γμπες του ταν σχισμνες, χαραγμνες πως σχζουμε τις μπριζλες και το κρας του χυνταν σπρο στο χμα. Η Δμητρα Μαλμου, 38 χρονν, με το γιο της Γιννη, 8 χρονν, καθισμνη σε γορνα που βζαμε βυτνα λαδιο με κομμνο σαν με λεπδα το κακαλ της και τα μυαλ της χυμνα στους μους σαν απ μια γεμισμνη κοπα, και στον πανμορφο λαιμ της. Δεν ξρω αλλ κρατσαμε την ανσα μας τσο σο δεν αντχει ανθρπινος οργανισμς. Αυτς συνχιζε να μας κλωτσει πως τα σφαχτ γρυλζοντας «, » για να δει αν χει μενει καννας ζωντανς. Μσα σ’ αυτ την αβσταχτη νκρα πγε κι βγαλε τις κνουλες απ τα βαρλια του κρασιο. ρχισε με βου και φουρφουρητ να χνεται το κρασ. Φυσοσε το κρασ κι ο χος του ο φριχτς γμισε το κατι. Ενθηκε το κρασ με το αμα των σκοτωμνων και γινε μια θλασσα αματος κα, κρασιο, μια πηχτ κρμα που πνω της πλεαν πτματα και σερνμαστε μωροζντανοι.

http://viotikoskosmos.wdfiles.com/local--files/distomo-fotografies/B_Pap14%20%28Small%29.jpgΟ Γερμανς διασκλισε κι ανβηκε στο πνω σπτι. κουσα ποδοβολητ και στερα κατβηκε και φυγε φανεται. Η μια απ τις δυο αδερφδες μου τις μεγαλτερες η Γεωργα Αγαπδου, βρισκταν τραυματισμνη και καθς κρωναν τα τραματα ρχισε να σκοζει. Εχε σκψει σ’ να καδολι για να γλιτσει τις ριπς και την εχε γαζσει ο Γερμανς στον αγκνα και στο δεξ γοφ. Σηκνομαι και με δυσκολα την βγζω στην αυλ. Βλπω τη φορδα μας σκοτωμνη και μια στοβα κλματα λαμπαδιασμνα, να βουζει η φωτι, να χει αρπξει ο φορνος και οι φλγες ν’ απειλον το σπτι. Η αδερφ μου σκουζε γιατ τα κρατ της κρμονταν απ χρια και γοφος και δεν μποροσε να κρατσει απ τους πνους. Δεν εχα βοθεια απ κανναν. Μου λει: «πρε τον κουβ και σβσε την φωτι να μην καε το σπτι». Πρα κι βγαλα νερ απ’ το πηγδι μας κι σβησα τη φωτι στο φορνο αλλ χι και στο παρακτω χαγιτι της αυλς. Ανβηκα στο μπαλκνι μας και εδα να καγεται το σπτι του Χαρλαμπου Σφουντορη – Πασχολη. Αργτερα μθαμε πως κηκε μσα το αντργυνο. Απ το μπαλκνι βλπω στην αυλ των Καλαματων σκοτωμνα τα ζα και λη την οικογνεια του Λουκ Σταρου που ξεκληρστηκε – πντε τομα και δυ συγγενες τους, εφτ. Η αδερφ μου μο φναξε να μπω στο σπτι να πετξω κτω τα προικι μπως ξαναπισει φωτι και τα κψει…κι ας καιγταν μπροστ το χαγιτι. Μπανοντας μσα διαπστωσα τι ο Γερμανς εχε ανακατψει και ψξει λο το σπτι. νω κτω τα πντα. Αντιλφθηκα τι απ το τζκι λειπε το ρολι με τις χρυσς κολνες και την καμπανολα που εχε φρει απ την Αμερικ ο πατρας μου. Η αδερφ μου φναξε να πρω και τα λεφτ απ το παρκλι. Δεν τα βρκα. στερα μου φναξε να κατεβσω τη ραπτομηχαν της να μη χσει το εργαλεο της δουλεις της. Εγ δεκατριν χρονν με μια ψυχραιμα που δεν μπορ να την καταλβω σμερα, κατβασα τη μηχαν απ δεκαεφτ πτρινα σκαλοπτια σκαλ – σκαλ με το κεφλι και τις πλτες. Φτνοντας στο κεφαλσκαλο το σκυλ μας ο παρδλης ζυγνει κλαγοντας. Με πινει απ το φουστνι και με τραβει. Φοβθηκα μπως με φει γιατ μουν γεμτη παγωμνα αματα. Τον διωχνα : «φγε παρδλη!». Αυτ πγε πιο πρα, κθισε στα πσω πδια και με το να μπροστιν μου κανε νεμα και με το λλο σκοπιζε τα δκρυ του. Ττε η αδερφ μου Γεωργα λει : «Πο εναι το κορτσι η Λουκα μας; Πο χει πει η μικρ; Τρξε, ψξε να τη βρεις…» Το σκυλ μπροστ κι εγ ακολουθντας φθσαμε ως την αυλπορτα. Εκε πλι γρισε και με κλεσε με το πδι του. Φεγει και πει στκεται στα κτω πηγδια (εκε που εναι σμερα το μνημεο μπροστ στη δημαρχα) και μου γνφει να πω. ταν φτασα στην αυλπορτα βλπω ξω στους δρμους ξαπλωμνα σκοτωμνα κορμι. Λγο πιο κτω απ’ το σπτι μας (εκε που εναι τρα η αστυνομα) ταν σκοτωμνος ο Θανσης Πανουρις και η Μαρα Ντα. Πιο κει ο Χρστος Σκοτας. Δεν γνρισα λλους γιατ το μυαλ μου ταν στο σκυλ και στη μικρ αδερφ μου. φτασα στο σκυλ. Τι να δω! Η μικρ μας η Λουκα η εφτχρονη ανσκελα χτυπημνη στο μτι με μια τρπα βαθι κατακτρινη σαν το λεμνι. Προσπαθ να την πρω στην αγκαλι μου. Δεν μπορ να τη σηκσω. Την πινω απ τις πλτες και τη σρνω σβαρνντας την με δυσκολα μσα απ πολλ αγκαθχορτα. Το σκυλ την πινει με το στμα του απ’ το φουστνι και με βοηθει. Την σραμε ως την αυλπορτα του σπιτιο και αποκαμωμνη την φησα εκε. Δεν την ξαναεδα. Βλπω στο χνι της αυλς μας την πιο μεγλη αδερφ μου Κωστολα Καρβονη που την εχε τραυματσει στις παλμες ο Γερμανς πως τις εχε βλει στο πρσωπ της να μη δει που εκτελοσε την Πανωραα Μριου. Οι αδερφς μου Κωστολα και Γεωργα μου λνε : «Φεγουμε για τον γιο Αθανσιο. Κμε τι θα κμεις και λα και συ». ταν πια σορουπο. Πρα κι εγ να πω στον γιο Αθανσιο. Φτνοντας στο δισελο κσμος τρεχε αλαφιασμνος. λλοι με λογα, λλοι με ροχα, λλοι με τρφιμα να βγουν απ’ το χωρι, ν’ ασφαλιστον στους λγγους και στα ρουμνια. λοι κλαιγαν, μοιρολογοσαν, σκουζαν, σουρομαδιντουσαν. τρεχα κι εγ. Πριν φτσω εκε που εναι σμερα το Κντρο Υγεας με πινει ποδγρα. λοι μου λεγαν : «τρξε παιδ μου Παναγολα να μας φτσεις». Εγ τους λεγα «τρχω» αλλ βδιζα στον τπο, σημειωτν. Και ττε ακοω κποιον να λει : «Αυτ το χει πισει ποδγρα μωρ, πως μας πινει στο στρατ. Πιστε το να ξεκολλσουν τα πδια του..». Μ’ πιασαν και βρθηκα με τους λλους στον γιο Αθανσιο. Εχαν φανρι αναμμνο. Ξενυχτσαμε εκε. στερα απ δυ μρες ρθαν και πραν τους τραυματες. Βρθηκα κι εγ με τις τραυματισμνες αδερφς μου στη Λιβαδει στην κλινικ του Καλ. Κποια στιγμ μπανω στο αποχωρητριο και βλπω να σπαρταρει να πδι στο καλαθκι των σκουπιδιν. Το βζω στα πδια. Μου λνε πως εναι το πδι της Παναγολας του Μενιδιτη της εννιχρονης Διστομοπολας που της το θρισαν οι γερμανο. Μσα σε πντε μρες εμνα και λλα συνομλικα και μικρτερα μας πρε ο Ερυθρς Σταυρς και μας μετφερε στο δρυμα Αετοφωλι Α’, στην Κηφισι.

 

Ο Παναγιτης Σφουντορης, 6 χρονν ττε, θυμται :

http://viotikoskosmos.wdfiles.com/local--files/distomo-fotografies/mnimata6%20%28Small%29.jpg«Την ρα της σφαγς βρισκμουνα στο ισγειο του Αγγελ Πτσου, εγ, η αδερφ μου Μαρα, η γιαγι μου Κατερνη Πτσου με την κρη της Ασμω. Εμαστε κλεισμνοι μσα γιατ ακογαμε να πφτουν σφαρες απ τη μερι του Στειριο. Για μια στιγμ βλπουμε απ’ το γωνιακ παρθυρο να ρχονται γερμανικ αυτοκνητα απ το δρμο του Στειριο και να σταματον μπροστ στο Δημοτικ σχολεο προς του Ψημνου. ρχισαν να κατεβζουν ντρες απ τα αυτοκνητα. Εγ, μικρς, δε γνριζα αλλ η γιαγι μου επε πως ταν τα παιδι. Αργτερα μαθα πως ταν οι δδεκα Διστομτες νοι που αιχμαλτισαν στις Τσρες το πρω της σφαγς, ταν ερχντουσαν απ τη Λιβαδει, οι Γερμανο. Αφο τους κατβασαν τους στησαν στον τοχο του σχολεου προς τη μερι του σπιτιο του Βιτριλη – Πανουργι και τους εκτλεσαν. Μετ απ λγο απ το λλο παρθυρο βλπουμε να μπανουν οι Γερμανο στο διπλαν μας σπτι, του Θανση Καστρτη. Εκενη την ρα η Σταμολα Καστρτη με τη μνα της Θεοφαν Κοκκνη ταν στο φορνο και ρχνανε το ψωμ. Ο πατρας της Σταμολας και σζυγος της Θεοφανς, ο Αγγελς Καστρτης καθταν στο πλατσκαλο, το πτρινο, της ξλινης σκλας. Οι Γερμανο εισβλλοντας σκοτνουν τη γυνακα και την κρη της πως φορνιζαν. Ο γρο Αγγελς καμε να σηκωθε να ορμσει. Του ρχνουν και τον σωριζουν. Βλποντας η γιαγι μου να σκοτνουν τον πατρα, τη μνα της και την αδερφ της βγαλε μια φων που σκισε τον αρα. Αμσως για καλ μας τχη σηκσανε τον καταρρχτη και μπκαμε στο υπγειο. Εγ, η γιαγι μου, η αδερφ μου και η ξαδρφη μου η Ασμω. Με το κλεσιμο του καταρρχτη συραν και μια κουρελο, φτασαν και μπκαν απ την πρτα της κουζνας και βγκαν απ την λλη της κυρας εισδου. στερα απ αρκετς ρες βγκε πρτη η ξαδρφη μου η Ασμω, γρω στα 17. Εχε αρχσει να σουρουπνει και αφο εδε πως δεν υπρχαν γερμανικ αυτοκνητα στο δρμο και δεν ακογονταν πυροβολισμο, βγκαμε λοι απ τον καταρρχτη. Εμνα με την αδερφ μου μας στειλαν στο πατρικ μας, 50 μτρα μακρτερα. Βγανοντας απ’ την αυλπορτα του Πτσου πνω σε στφλα εδαμε σκοτωμνο το Νκο Σφουντορη, ξδερφ μου. ρθαμε στο σπτι μας και αντικρζω τη μνα μου σκοτωμνη, γονατιστ στην αγκων στο τζκι. Μλις την ακομπησα σωριστηκε χμω. Ο πατρας μου ταν σκοτωμνος πνω στο κρεβτι. Στο λλο μικρ κρεβτι δπλα στο τζκι ξεκοιλιασμνος ο αδερφς μου Νκος, δο χρονν. Βγκαμε ξω κλαγοντας και φωνζω στη γιαγι Κατερνη πως σκοτσαν τους γονες μου και μου επε να πω στης γιαγις μου το σπτι – στη μνα της μνας μου. Ξεκινσαμε πιασμνοι χρι- χρι. Φτνοντας στην πνω πλατεα εδαμε να σκοτωμνο μπροστ στου Μπουκαλ. Για να πμε στης γιαγις περνοσαμε απ το στεν μεταξ Τζθα και Κουτριρη. Εκε εχαν τραυματσει τον Ειρηνοδκη και ναν λλον. Μσα απ το σπτι του Τζθα μογκριζε τραυματισμνος. Φτσαμε με την αδερφ μου στο σπτι της γιαγις. Κλεισμνο, ρημο. Μας μζεψε ο γερο Λουκς Καλης που ζοσε ανμπορος στο σπτι του Μιλτιδη Καλη. Μας ρτησε τι πθαμε και του επα πως σκτωσαν τους γονες και τον αδερφ μου. στερα ρθε ο αδερφς της μνας μου Χαρλαμπος Καροζος που μας πρε και διανυκτερεσαμε ξω απ το χωρι στη μεγλη λκκα. Εκε κουγα λη τη νχτα τα κλματα, τα μοιρολγια των πατριωτν μου. κουγα τους λυγμος της Ντσας Καλη (Ντσα Σφουντορη σμερα) που της εχαν σκοτσει τους γονες της. Την λλη μρα φγαμε και πγαμε στο μαντρ του Θανση Καστρτη στο αλωνκι για αρκετ καιρ. στερα περιπλανιμαστε και φτσαμε στην Αντκυρα και απ κει τριγυρνοσαμε στον ελαινα της Παραλας Διστμου αποφεγοντας τους Γερμανος που πολλς φορς κατβαιναν με λογα φορτωμνα καννια.

Απ’ αυτ την γρια σφαγ χασα 14 τομα μεσους συγγενες μου».

 

Ο Παναγιτης Αν. Σεχρεμλης, 11 χρονν ττε αφηγεται :

http://viotikoskosmos.wdfiles.com/local--files/distomo-fotografies/distomo3%20%28Small%29.jpg«Κατ τη σφαγ του Διστμου βρισκμουν μσα στο χωρι, στο πατρικ μου σπτι, μαζ με τον αδερφ μου Γιννη, 14 χρονν, τον Λουκ Αν. Ανστη, 11 χρονν, τη γιαγι μου, την Ασμω Σωτηρου απ το Στερι. Οι γονες μου λειπαν στην Αθνα που ο πατρας μου εχε υποβληθε σε εγχερηση στομχου. Και τα τσσερα τομα βρισκμαστε στο ανατολικ σωμτιο του σπιτιο μας, απ’ που εδαμε την ομαδικ εκτλεση ολοκλρου της οικογενεας Τσεκορα Καραγιννη, μαζ με λλα τομα, που βρσκονταν εκε γιατ ετομαζαν το μνημσυνο (τα σαρντα) του γιου τους θωνα, που εχε φονευθε απ τους Γερμανος στον Καρακλιθο μαζ με τους 117 στις 24 Απριλου 1944. Ττε η μακαρτισσα η γιαγι μας, Θες σχωρστην, μας πρε και μας βαλε κτω απ το εικνισμα του σπιτιο μας και γονατισμνοι κναμε το σταυρ μας για να σωθομε. Ξαφνικ χτπησε η πρτα και ανογοντας βλπω δυο Γερμανος με προτεταμνα τα αυτματα να μας λνε να βγομε ξω. Βγκαμε στο μπαλκνι και κατεβκαμε στην αυλ που μας ανμεναν λλοι τρεις Γερμανο. Ττε μας σπρχνουνε λους μπροστ στο φορνο της αυλς μας. Η γιαγι κατλαβε τι θα μας σκοτνανε και μας τρβηξε προς το πλυσταρι, που βρισκταν και το αποχωρητριο. Ο καμπινς ταν μια απλ γορνα με δυ χοντρ ξλα για να πατμε. Γργορα η γιαγι μου κθεται στο μρος και προσποιομενη τη φυσικ της ανγκη με ρπαξε απ το χρι και με βαλε μσα στη γορνα καλπτοντας το εξχον κεφλι με το σμα της. Αυτ και με σωσε! Συγχρνως ο αδερφς μου τρεξε και μπκε στο κατι και κρφτηκε κτω απ τα βαρλια. Τον εδαν οι Γερμανο, τρεξαν κοντ του και τον φνευσαν πως ταν κρυμμνος. Ο συνομλικς μου Λουκς Αν. Ανστης, 11 χρονν, που οι γονες του λειπαν στον κμπο, ακολοθησε και αυτς την γιαγι μου και πριν εισλθει στο πλυσταρι εδχθη ριπ στο λαιμ που του κοψε το κεφλι. Αμσως ο ναζιστς στρατιτης στθηκε στην εσοδο του πλυσταριο και πυροβλησε εμνα και τη γιαγι μου. λες τις σφαρες τις εδχθη το σμα της γιαγις μου και το χοντρ ξλο που πατοσε η γιαγι μου. Εγ τραυματστηκα ελαφρς στο χρι, χι απ τη ριπ, αλλ απ τη σφαρα της χαριστικς βολς. Ευτυχς που δεν μλησα για να με ακοσουν και μεινα σ’ αυτ τη θση μχρις του φυγαν. Ττε εξλθα και ρχισα να τρχω μσα στους δρμους του χωριο βλποντας παντο νεκρος. κουσα παντο φωνς και κλματα και εδα κσμο πολ να φεγει τρχοντας. Τους ακολοθησα και διανυκτερεσαμε στα βουν. Παρμεινα εκε ως του λθε ο Ερυθρς Σταυρς και μζεψε τα επιζσαντα παιδι και μας πγε σε διφορα ορφανοτροφεα. Εγ πγα στην Κηφισι. Την γιαγι μου την θαψαν την λλη μρα της σφαγς, στο Στερι. Τον αδερφ μου τον βρκαν μετ απ 5 μρες στο κατι κτω απ τα βαρλια και τον θαψαν μπροστ στο Ιερ της εκκλησας».

 

Ο Παναγιτης Περγαντς του Θωμ (Κιθρας), 22 χρονν ττε, αφηγεται :

«Κατ τις δκα το πρω στις 10 Ιουνου 1944 μρα Σββατο κατβηκα απ το πατρικ μου και πγα στο καφενεο του Μαρλιου. Καθμουνα με δυο – τρεις λλους. Περνει απ κει το μικρ ανηψκι μου, ο Γιννης της αδερφς μου Φρσως Σταθ, το γνος Περγαντ. Το φναξα και του δωσα μια ρουφηξι οζο. στερα φυγε να παξει. Σε λγο ακομε φων τρομαγμνη «ρχονται οι Γερμανο».Πεταχτκαμε και μσα απ το στεν του Μριου προς τα Μεσιν ανβηκα στου Καρσν το ρμα, προς τα λακκματα. Εκε μεινα και εχα στραμμνη την προσοχ μου στο χωρι με αγωνα. Εδα [……], σπου ταν βασλεψε ο λιος κι παιρνε να νυχτσει οι γερμανικς φλαγγες τρβηξαν για τη Λιβαδει.

http://viotikoskosmos.wdfiles.com/local--files/distomo-fotografies/distomo13%20%28Small%29.jpgΤτε κατεβανω κι εγ προς το χωρι. Φτνω σε απσταση διακσια μτρα απ τα πρτα σπτια. Το σπτι της αδερφς μου Φρσως ταν στην κρη. Ακοω μια γυναικεα φων να σκοζει, να οδρεται, να θρηνολογε. ταν η μνα μου. Φτνω τρχοντας και τι να δω! Την αδερφ μου κομματιασμνη, βιασμνη, κατακρεουργημνη. Κατασκισμνα ροχα και σρκες εχαν γνει να. Το αμα τρεχε απ τα σκλια της. Τα βυζι της κατασφαγμνα, φτες. Το πρσωπ της παραμορφωμνο και σ’ λο το σμα σημδια γριας πλης. Δπλα της σε μια κονια το μικρ κορτσι της τη Ζω, εφτ μηνν, το εχαν ξεκοιλισει, του εχαν κψει το λαιμ και κρμονταν τα λαργγια του στο στθος μπλεγμνα με τα βγαλμνα ντερα.

Το αγρι της, αυτ που το πρω του δωσα λγο οζο στο καφενεο, τρεξε να κρυφτε στο διπλαν σπτι του Νταγιαλ. Οι εγκληματες το κυνγησαν και το εκτλεσαν τινζοντς του τα μυαλ στον αρα κτω απ τη σκλα. Επσης και το λλο κορτσι της διας αδερφς μου, την Ελνη, εφτ χρονν, το σφαξαν κι αυτ. Τλος ο πεθερς της αδερφς μου εκτελστηκε μπροστ στη Δημαρχα μαζ με τον Θανση Πανουργι.

Την επομνη το πρω τους θψαμε λους σε ομαδικ τφο μπροστ στην αυλ του σπιτιο τους».