13 2012

:

Μπορε οι περισστεροι Nεολληνες να γνωρζουν ελχιστα να αγνοον παντελς την αρχαα ελληνικ γλσσα… χι μως και μα απομονωμνη κοιντητα στις ακτς της Μαρης Θλασσας, στη βορειοανατολικ Τουρκα!

Αυτ την πιο στεν, ζωνταν και συγγεν της αρχαας ελληνικς γλσσας πιστεουν τι ανακλυψαν γλωσσολγοι, οι οποοι εντπισαν μια απομονωμνη κοιντητα μουσουλμνων στη Μαρη Θλασσα, οι οποοι μιλον ελληνικ διλεκτο με εντυπωσιακς ομοιτητες με τα αρχαα.

Σμφωνα με δημοσευμα της βρετανικς εφημερδας Independent, περπου 5.000 νθρωποι φανεται τι μιλον μα διλεκτο που πλησιζει εκπληκτικ στην αρχαα ελληνικ γλσσα.

πως επισημανουν ειδικο γλωσσολγοι μσω αυτς της διαλκτου μπορον να εξγουν πολ σημαντικ συμπερσματα για τη γλσσα του Σωκρτη και του Πλτωνα, καθς και το πς αυτ εξελχθηκε.

Η κοιντητα ζει σε να σμπλεγμα χωριν κοντ στην τουρκικ πλη της Τραπεζοντας, που κποτε ταν η αρχαα περιοχ του Πντου.

Οι γλωσσολγοι διαπστωσαν τι η διλεκτος, Romeyka «ρωμαικα», μια ποικιλα απ ποντιακ ελληνικ, χει δομικς ομοιτητες με την αρχαα ελληνικ που δεν παρατηρονται σε λλες μορφς της γλσσας που ομιλεται σμερα. Επσης η Romeyka παρουσιζει και πολλς ομοιτητες με το αρχαο λεξιλγιο.

πως λει η λκτορας Φιλολογας Ιωννα Σιταρδου του Πανεπιστημου του Cambridge

«Τα Romeyka διατηρον ναν εντυπωσιακ αριθμ γραμματικν χαρακτηριστικν που προσθτουν μια αρχαα ελληνικ γεση στη δομ της διαλκτου τους, χαρακτηριστικ που χουν εντελς χαθε απ τις λλες σγχρονες ελληνικς ποικιλες.

Η Ιωννα Σιταρδου, καθηγτρια στο Κμπριτζ, μιλει για γλωσσολογικ χρυσωρυχεοΗ χρση του απαρεμφτου χει χαθε σε λες τις λλες γνωστς ελληνικς διαλκτους. Ο χρστης της Νας Ελληνικς θα πει «εγ δεν μπρεσα να πω »αντ« Δεν μουν σε θση να πω », μως, στη  Romeyka διλεκτο χι μνο διατηρεται το απαρμφατο, αλλ βρσκουμε και λλες χρσεις που δεν εχαν παρατηρηθε ποτ πριν παρ μνο στις λατινογενες γλσσες.».

Μια πιθαντητα εναι τι οι ομιλητς αυτς της διαλκτου εναι οι απευθεας απγονοι των αρχαων Ελλνων που ζοσαν κατ μκος των ακτν της Μαρης Θλασσας πριν απ τον 6ο 7ο αινα π.Χ., ταν η περιοχ αποικστηκε αρχικ. Αλλ εναι επσης πιθαν να εναι απγονοι αυτοχθνων πληθυσμν μας μεταναστευτικς φυλς οι οποοι αναγκστηκαν να μιλον τη γλσσα των αρχαων Ελλνων αποικιοκρατν.

Οι κτοικοι της συγκεκριμνης περιοχς εναι ευσεβες μουσουλμνοι, γι’ αυτ και εχαν το δικαωμα να παραμενουν στην Τουρκα μετ τη Συνθκη της Λωζννης του 1923.

Για «γλωσσολογικ χρυσωρυχεο» κνει λγο η καθηγτρια Γλωσσολογας του Πανεπιστημου του Κμπριτζ, Ιωννα Σιταρδου, η οποα πριν απ λγους μνες εντπισε τη διλεκτο αυτ ομιλεται στα χωρι που αναφραμε, δηλαδ στην περιοχς της Τραπεζοντας.

H κα Σιταρδου, επσης λει: «Τα Romeyka διατηρον ναν εντυπωσιακ αριθμ γραμματικν χαρακτηριστικν που προσθτουν μια αρχαα ελληνικ γεση στη δομ της διαλκτου τους, χαρακτηριστικ που χουν εντελς χαθε απ τις λλες σγχρονες ελληνικς ποικιλες.

«Ουσιαστικ μιλον διλεκτο με λεξιλγιο και συντακτικ πιο κοντ στην αρχαα παρ στη να ελληνικ» δηλνει η κ. Σιταρδου, μλος του Συλλγου για τις Απειλομενες Γλσσες και Πολιτισμος του Κμπριτζ (CELC), στη βρετανικ εφημερδα «Ιντιπντεντ».

Η χρση του απαρεμφτου χει χαθε σε λες τις λλες γνωστς ελληνικς διαλκτους. Ο χρστης της Νας Ελληνικς θα πει «εγ δεν μπρεσα να πω »αντ« Δεν μουν σε θση να πω », μως, στη  Romeyka διλεκτο χι μνο διατηρεται το απαρμφατο, αλλ βρσκουμε και λλες χρσεις που δεν εχαν παρατηρηθε ποτ πριν παρ μνο στις λατινογενες γλσσες.».

πως σχολιζει και το βρετανικ δημοσευμα, πρκειται για συναρπαστικ ανακλυψη «στην περιοχ που ο Ισων και οι Αργονατες αναζητοσαν το Χρυσμαλλο Δρας» καθς, πρα απ τη γλωσσολογικ ιδιαιτερτητα, η κοιντητα αυτ εναι και πολιτισμικ μοναδικ. Πρκειται για μουσουλμνους που μιλον ελληνικ, χωρς μως να γρφουν, και παζουν την ποντιακ λρα. Σημδι της πολιτιστικς και γεωγραφικς τους απομνωσης εναι επσης το γεγονς τι, εκτς ελαχστων εξαιρσεων, τα μλη της κοιντητας παντρεονται μνο με ντρες γυνακες απ τα χωρι τους.

Αξιοσημεωτο εναι, σμφωνα με την κ. Σιταρδου, τι, παρ τις χιλιετες αλλαγν στην κοινωνικοπολιτικ ιστορα της ευρτερης περιοχς, σε αυτ την απομονωμνη βρειο-ανατολικ γωνι της Μικρς Ασας οι νθρωποι εξακολουθον να μιλον ελληνικ. Η μοναδικτητα της διαλκτου ανογει να συναρπαστικ παρθυρο στην εξλιξη της αρχαας ελληνικς γλσσας. «Φανταστετε να μποροσαμε να μιλσουμε με τομα, των οποων η γραμματικ εναι πιο κοντ στη γλσσα του παρελθντος. Αυτ εναι η ευκαιρα που μας δνουν τα "ρωμαικα"» εξηγε η κ. Σιταρδου.

Στο βρετανικ δημοσευμα υπογραμμζεται τι περαιτρω ρευνα απαιτεται για να αποδειχτε εν οι κτοικοι εναι γνσιοι απογνοι των αρχαων Ελλνων που δεν δχτηκαν λλες επιρρος στο πρασμα των αινων αν πρκειται για απογνους τοπικν πληθυσμν που υποχρεθηκαν να μιλον την ελληνικ γλσσα απ τους αρχαους Ελληνες αποκους.

 

Για να διαβσετε στα αγγλικ το δημοσευμα της εφημερδας Ιντιπντεντ Πατστε ΕΔΩ